DEN HAAG - Haar ene zoon speelde ooit voor het Nederlands elftal. En alsof dat nog niet bijzonder genoeg was, treft haar andere zoon met het nationale team van Tunesië donderdagnacht Oranje als tegenstander op het WK. Maar voor wie gaat Judith van Schie juichen? 'Ik ben voor Omar', spreekt de Scheveningse zich uit.
Omar Rekik. Voorafgaand aan het WK voetbal zal die naam bij weinig Nederlanders een belletje hebben doen rinkelen. Zo gek is dat niet, want de 24-jarige geboren Hagenaar heeft het grootste deel van zijn (voetbal)leven doorgebracht in het buitenland.
Bekender is zijn oudere broer Karim Rekik (31), die landskampioen werd met PSV en in totaal vier keer uit mocht komen voor het 'grote' Oranje. Hoewel er zeven jaar leeftijdsverschil tussen de twee zit, zijn ze jarenlang onafscheidelijk geweest.
Als baby zit Omar langs de lijn bij SVV Scheveningen, waar Karim zijn eerste stappen als voetballer zet. Later komen ze allebei in hun jeugdjaren terecht bij Feyenoord, waarna het gezin - vader Moheddine, moeder Judith en broertje Omar - Karim achterna reist op een ontdekkingstocht door Europa.
Manchester City, PSV, Olympique Marseille en Hertha BSC. Bij al die gerenommeerde clubs waar Karim onder contract staat, sluit zijn broertje steeds aan als junior. Het moge duidelijk zijn: voetbal neemt een groot deel van het gezinsleven in beslag.
'Stressvol', noemt Judith van Schie (57) het bestaan als voetbalmoeder. Wedstrijden kijken, kan ze niet. Dan raakt ze bevangen door de spanning. 'Ik worstel me erdoorheen. Ik vind ook dat ik moet kijken, maar dat valt niet mee.'
Misschien zou het voor haar makkelijker zijn geweest, denkt ze, als Karim en Omar geen verdedigers waren. 'Want als zij een fout maken, is het vaak fataal.' Lachend: 'Had ik maar twee aanvallers op de wereld gezet...'
Ze vertelt haar verhaal vanuit de Zuid-Spaanse stad Sevilla. Daar wonen zij en haar man sinds Karim daar tijdens de coronapandemie ging spelen. Dat is ook de periode waarin Omar besluit voor zichzelf te kiezen en zijn eigen weg te gaan.
Hij tekent een contract bij Arsenal, dat hem achtereenvolgens verhuurt aan Sparta Rotterdam, Wigan Athletic en Servette. Doordat die laatste club in Zwitserland een administratieve blunder begaat, komt hij daar niet één minuut in actie.
Vanaf januari 2025 speelt Omar, die zijn verbintenis bij Arsenal heeft laten ontbinden, zijn wedstrijden voor NK Maribor, de succesvolste voetbalclub van Slovenië. 'Het is niet zijn droomclub, maar je moet wat', verklaart moeder Judith.
Inmiddels heeft de rechtspoot - Karim is linksbenig - acht interlands gespeeld voor Tunesië, het land waar zijn vader vandaan komt. De laatste twee zelfs op het wereldkampioenschap, een podium dat zijn broer nooit heeft bereikt.
Hoe zijn moeder zich daarover voelt, laat zich raden. 'Supertrots, natuurlijk', reageert Judith opgetogen. 'Het maakt niet uit hoe, als je je dromen maar waarmaakt. En wie kan er nou zeggen dat hij gescoord heeft op een WK?'
Dat doet Omar met een rake kopbal in openingswedstrijd tegen Zweden, die Tunesië wel met 5-1 verliest. Daarna is het chaos bij de 'Adelaars van Carthago'. De bondscoach wordt ontslagen en vervolgens blijkt ook Japan veel te sterk: 4-0.
'De eerste Scheveninger ooit die scoort op een wereldkampioenschap', zegt Judith van Schie vol ongeloof en overtuiging tegelijk over haar jongste zoon Omar Rekik. 'Een mooie primeur, toch?' Daar kan ze zomaar eens gelijk in hebben.
Want voor zover bekend, is Gaston Taument de enige voetballer uit Den Haag die hiervoor een WK-doelpunt heeft gemaakt. De voormalig Feyenoorder - ex-jeugdspeler van de Haagse (oud-)clubs BTC en VCS - scoorde 32 jaar geleden in de Amerikaanse hoofdstad Washington tegen Saoedi-Arabië.
Toch probeert Judith haar zoon Omar in te prenten zoveel mogelijk te genieten van het hele WK-avontuur. 'Dat vindt hij heel moeilijk. Hij realiseert zich nog helemaal niet wat hij allemaal meemaakt, hij zit steeds in de flow van zijn volgende wedstrijd. Standje overleven.'
Terwijl 'wereldburger' Judith op haar kleinkinderen past, benadrukt ze dat mensen één ding moeten weten over haar jongste zoon. 'Dat hij een trotse Hagenees is', zegt ze resoluut. 'Hij komt er graag, elke vakantie. Alle wedstrijden van ADO volgt-ie, hoewel hij daar zelf nooit heeft gespeeld.'
Den Haag en Scheveningen zitten diep in zijn hart, voegt ze daar met een anekdote aan toe. 'Ook al wonen hij en zijn vrouw in Maribor, hun dochtertje van 1 jaar moest van hem Den Haag als geboorteplaats in haar paspoort hebben. Sterker nog, ze is geboren in kraamkamer nummer 8: Scheveningen.'
Het staat voor Omar - die meer dan een handvol talen spreekt, waaronder Arabisch, Duits, Frans, Sloveens en Spaans - vast dat hij na zijn voetbalcarrière definitief terugkeert naar de stad waar hij slechts negen jaar heeft gewoond. 'Haags is zijn eerste taal', merkt Judith met een knipoog op.
Eerst mag hij zich opmaken voor een confrontatie met Oranje op het WK. Al is het nog wel de vraag of Omar fit genoeg is voor die ontmoeting. 'Hij heeft last van buikgriep', onthult moeder Judith. 'De afgelopen twee dagen heeft-ie niet gegeten en heel veel op de wc gezeten.'
Ze zou het 'erg jammer' vinden als haar zoon de wedstrijd zou moeten missen. Helemaal omdat hij mogelijk op het veld Crysencio Summerville en Quinten Timber tegenkomt, zijn oude teamgenoten in de jeugdopleiding van Feyenoord.
Judith: 'Voor mij wordt het zo mogelijk nóg spannender dan het normaal al is. Ik ga tijdens de wedstrijd waarschijnlijk buiten een rondje lopen, want ik denk dat niet durf te kijken. Voor wie ik ga juichen? Ik ben voor Omar. Al zou de keuze heel moeilijk zijn geweest als Karim nog in Oranje had gespeeld.'
Source: Omroep West Den Haag