Wat zijn dit voor vragen? Naar aanleiding van haar nieuwe voorstelling, MI 404 op theaterfestival De Parade, acht dilemma’s voor actrice, theatermaker en Lubach-correspondent Soumaya Ahouaoui (39).
schrijft voor de Volkskrant over comedy en theater.
Het Klokhuis of Lubach?
‘Lubach, omdat het semi-live voor een groot publiek is en zo bovenop de actualiteit zit (Ahouaoui is er Den Haag-correspondent, ze doet op satirische wijze verslag, red.). Dat creëert wat meer spanning op de set, omdat het op dat moment moet gebeuren. Maar ik houd ook van spelen in Het Klokhuis, dat is gewoon pure nostalgie. En ik vind het heel belangrijk dat het er is. Het is een educatief kinderprogramma, maar de verhalen worden met veel humor op creatieve manieren verteld, wat ook bij Lubach gebeurt. Eigenlijk is Lubach een soort Klokhuis voor volwassenen.’
Zelf een stuk maken of gewoon spelen?
‘Ik zie mezelf in de eerste plaats als een acteur die voor producties wordt ingezet. Soms moet ik even een uitstapje maken en zelf iets in elkaar zetten, zoals nu op De Parade. Blijkbaar zitten er toch allemaal ideeën in mij die ik zo nu en dan kwijt moet. Maar als ik echt moet kiezen, dan ga ik voor acteren, waar ik trouwens ook veel creatieve energie in kwijt kan.
‘Ik sta nu met een absurdistische komedie op De Parade, die begint met de Disneyfilm Bambi. Als je jong bent, creëren dit soort films de illusie dat er iets bijzonders voor je is weggelegd in de wereld, je de held kunt zijn, het verschil kunt maken. Maar op een gegeven moment raak je die vanzelfsprekendheid kwijt. Je groeit op en ontdekt dat de wereld veel rommeliger is dan je hebt meegekregen van de verhalen waarmee je bent grootgebracht.
‘Ik speel vervolgens een militair die een speech geeft, die is geïnspireerd op de laatste monoloog in The Great Dictator van Charlie Chaplin. Die is groots en hoopvol, ook een soort Disneydroom. Ik zeg bijvoorbeeld: ‘In deze wereld is er plaats en ruimte voor iedereen.’ En: ‘Meer dan dat we machines nodig hebben, hebben we menselijkheid nodig.’
‘Hoe hoopvol die speech ook is, je hoort er ook een enorme machteloosheid in, voelt dat woorden alleen niet genoeg zijn om de wereld beter te maken. Maar dat maakt het ergens ook wel weer ontroerend.’
Zou je, nu de wereld in brand staat, je liever in het centrum van de macht willen begeven of op de planken willen blijven staan?
‘Dan zou ik toch kiezen voor wat ik nu doe, want dan kan ik mensen op een creatieve manier wakker schudden. Ik zou helemaal gek worden als ik nu in het kabinet zou zitten, daar ligt niet mijn kracht. Dus dan moet er met theater en film maar iets veranderen in de wereld, waarbij ik mensen raak als acteur. Dat is de arena waarvoor ik kies.’
Amsterdam of Asilah, de kustplaats vlak bij Tanger?
‘Jeetje, dit vind ik echt moeilijk. Dan ga ik toch voor Asilah, waar mijn ouders vandaan komen. Die plek is echt mijn jeugd, daar heb ik hele zomervakanties op het strand doorgebracht. Ik lééfde daar echt. Amsterdam is waar ik nu leef, dus eigenlijk zou ik voor Amsterdam moeten kiezen, maar ik zou Asilah nooit kunnen loslaten.
‘Ik heb ook veel familie in Asilah en er waren altijd neefjes en nichtjes met wie ik de dagen doorbracht. Ik stond op en ging de hele dag spelen op het strand. Het gevoel van vrijheid was toen zo groot. Ik heb écht veel gespeeld in mijn kindertijd. Blijkbaar is dat wat ik nog steeds het liefst doe, maar dan als acteur.’
Dadels of drop?
‘Dadels. Ik associeer dadels met mijn Arabische kant, want ik ben ermee opgegroeid. Tijdens de ramadan verbreek ik ’s avonds het vasten altijd met een dadel, het liefst in het bijzijn van zoveel mogelijk familie en vrienden. Weet je trouwens wat de lekkerste manier is om een dadel te eten? Je moet een dadel openen en daarin een walnoot leggen.
‘Ik vast elk jaar, dat is voor mij echt een resetmoment, een soort van bezinningsmaand. Ik ga daar heel goed op en besef dan weer dat ik eigenlijk helemaal niet zo veel eten nodig heb. Normaal gesproken eet ik de hele tijd tussendoortjes, een koekje hier, een koffie daar. Tijdens de ramadan kom ik echt even tot rust.’
De serie Zina of de film Marokkaanse bruiloft?
‘Dan ga ik voor Zina. Het idee daarvoor is ontstaan uit de voorstelling Melk en dadels (2018). De sketches in dat stuk hebben wij (Kyra Bououargane, Fadua El Akchaoui, Khadija El Kharraz Alami en Ahouaoui, red.) toen zelf gemaakt, wat echt een enorm feest was. Via Melk en dadels ben ik trouwens ook terechtgekomen bij Het Nationale Theater in Den Haag, waar ik nu vast ensemblelid ben.
‘De serie Zina komt voort uit de personages die wij voor Melk en dadels hadden bedacht en gaat over vijf Marokkaans-Nederlandse vriendinnen. Zij verschillen enorm van elkaar. De een is gelovig, de ander juist niet, maar ze voelen allemaal de druk die hoort bij het dertigersleven.’
‘Marokkaanse bruiloft is een romantische komedie waarin ik een jurist speel die moet kiezen tussen twee liefdes. Zina is wat rauwer en misschien een betere weergave van de werkelijkheid. Ik mis het nu wel op de televisie, jammer dat er niet meer seizoenen van zijn gemaakt. Het was echt een nieuw geluid en gaf een gelaagd beeld van Marokkaans-Nederlandse vrouwen, die ook carrière willen maken, daten en de druk voelen om een gezin te stichten.
‘Er is niet eerder zoiets als Zina gemaakt, dus ik ben daar heel trots op. Ik merk wel dat er nu een soort stagnatie plaatsvindt, dat er minder ruimte lijkt te zijn voor dit soort vernieuwende series en films. We waren een tijdje goed bezig met z’n allen, maar we moeten wel doorpakken.’
Bruce Lee of Jean-Claude Van Damme?
‘Jean-Claude Van Damme. Door hem ging ik op karate, dat heeft een groot deel van mijn jeugd in beslag genomen. Ik was veel te jong toen ik die films zag, niet oké eigenlijk. Ik heb een broer en ik keek gewoon met hem samen, maar het is niet de bedoeling dat je dat soort duistere, gewelddadige films als 4-jarige ziet. Ik keek daarnaast trouwens ook vaak naar Disneyfilms, dat zorgde voor wat evenwicht.
‘Ik heb een tijd voor het Nederlandse team karate gespeeld en wedstrijden gedaan, maar ik ben ermee gestopt. Ik heb dat op zo’n hoog niveau gedaan, dat was gewoon topsport. Als ik dat nu er een beetje naast zou doen als hobby, zou dat gek voelen. Op een gegeven moment laat je het los. Ik heb wel nog de droom dat ik mijn karatekunsten ooit in een film of een serie kan laten zien. Dus als er binnenkort een goede Nederlandse actiefilm wordt gemaakt, bel me.’
Arjan Ederveen of Wim T. Schippers?
‘Ik heb met Arjan Ederveen een paar jaar geleden meegedaan aan LOL (het komische spelprogramma Last One Laughing NL, red.), hij is briljant. Maar ik ga voor Wim T. Schippers, omdat hij echt een vernieuwer was. Ik ken hem uit mijn jeugd van Sesamstraat, maar hij schreef ook toneelstukken. Op de toneelschool heb ik eens in een sketch-achtig stuk van hem gespeeld, met een ober en een stamgast. Dat leidde ertoe dat ik komedie en absurditeit verder wilde onderzoeken. Wim T. Schippers heeft dat toen bij me aangewakkerd.
‘Je krijgt op de toneelschool natuurlijk veel les in de technische kant van acteren en leert de grote tragedies, zoals van Shakespeare. Dat is allemaal heel serieus. Maar gelukkig krijg je op de Toneelschool Amsterdam ook ruimte om zelf dingen te maken. Ik ging dan altijd op zoek naar de absurditeit van het leven. Eigenlijk wat ik nu ook in de voorstelling op De Parade doe, waarin ik het leger inga en denk dat ik in de eentje de wereld kan redden. Ik zou heel graag willen dat Wim T. Schippers nu kon meekijken en er wat zinnigs, of juist onzinnigs, over kon zeggen.’
MI 404 van Soumaya Ahouaoui en Eddie B. Wahr’s Kammerspiele is t/m 9/8 te zien in Rotterdam, Den Haag en Amsterdam op het reizende theaterfestival De Parade.
1986 Op 14 oktober geboren in Utrecht.
1996-2002 Zesvoudig Nederlands kampioen karate.
2002 Wint goud op de Europese kampioenschappen karate (Open Nederlandse Kampioenschappen).
2008-2012 Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie.
2012-2019 Speelt o.a. bij Theater Utrecht, de Toneelmakerij en Theater Oostpool
2018 Maakt en speelt in Melk en dadels.
2020-heden Ensemblelid Het Nationale Theater (HNT).
2020-heden Het Klokhuis.
2021-2024 Speelt in beide seizoenen van de serie Zina.
2022 Speelfilm Marokkaanse bruiloft van regisseur Johan Nijenhuis.
2022 Speelt in het drieluik Leedvermaak-trilogie van Judith Herzberg bij HNT.
2023 Deelnemer LOL: Last One Laughing NL op Prime Video.
2023-heden Parlementair verslaggever Lubach.
2024 Romeo & Julia bij HNTjong.
2025 Moeder Courage en Hoge bomen bij HNT.
2026 Operation Hellfire bij HNT.
Soumaya Ahouaoui woont in Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant