Donderdagnacht speelt het Nederlands elftal tegen Tunesië. Daarbij stuit het op Omar Rekik, de jongere broer van oud-Oranje-international Karim. Zaakwaarnemer Rodger Linse (56) is lovend over de broers.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Zaakwaarnemer Rodger Linse stuurde een bericht naar Omar Rekik na diens subtiele, rake kopbal tegen Zweden, in de door Tunesië met 5-1 verloren wedstrijd. ‘Gescoord op een WK, dat neemt niemand je af’, was de strekking van het bericht.
Rekik (24) reageerde: ‘Hier heb ik dus helemaal niks aan.’ Hij was bloedchagrijnig door de nederlaag.
Linse (56), met de auto op rondreis door de VS, had Omar willen bezoeken in standplaats Monterrey (Mexico), maar dat vond hij uiteindelijk ongepast, toen bondscoach Sabri Lamouchi na het eerste duel was ontslagen en de chaos regeerde.
Na twee nederlagen is Tunesië uitgeschakeld, nog vóór de wedstrijd tegen Nederland (in de nacht van donderdag op vrijdag), dat al zeker is van plaatsing bij de laatste 32. Rekik speelde het eerste duel rechts in het centrum, met drie centrale verdedigers; in de tweede wedstrijd, onder de nieuwe bondscoach Hervé Renard, stond hij als vanouds links in het centrum, met twee centrale verdedigers.
Omar is de jongere broer van Karim (31), die voetbalt in de Verenigde Arabische Emiraten en vier keer uitkwam voor het Nederlands elftal. Hun vader Mo is Tunesisch, moeder Judith Nederlands. Waarom kiest de ene broer voor Tunesië en de ander voor Nederland?
Zo’n keuze is een kwestie van gevoel, of een simpele afweging van kansen. Iñaki Williams speelt voor Ghana, zijn broer Nico voor Spanje; Guéla Doué komt uit voor Ivoorkust, broer Desiré voor Frankrijk; Brian Brobbey speelt voor Nederland, zijn broer Derrick Luckassen voor Ghana.
Linse: ‘Omar had echt gevoel voor Tunesië. Hij was ooit uitgenodigd voor een jeugdselectie van Nederland, maar toen hij terugkwam van wedstrijden in Spanje zei hij toch liever voor Tunesië te willen spelen. Niet dat hij misschien ooit in aanmerking was gekomen voor Oranje, maar het was wel echt zijn keuze.’
Terwijl Karim juist bewust voor Nederland koos. Hij was altijd al opgeroepen voor jeugdselecties, was Europees jeugdkampioen geweest met onder anderen Memphis Depay en Nathan Aké. Hij vertrok als jongen van 16 naar het buitenland.
Ja, zegt Linse, vier interlands is te weinig. Karim speelde kort voor het WK in Brazilië (2014), maar miste de definitieve selectie van Louis van Gaal.
Linse begeleidt de broers al jaren. ‘Ik hou van talent met ambitie om te leren, om open te staan voor ontwikkelingen. Het mooiste is om een speler zijn hele loopbaan te begeleiden, om doelen te stellen en het maximaal haalbare te bereiken.’
De linksbenige Karim werd kampioen met PSV, won de Europa League met Sevilla en is nu transfervrij. De rechtsbenige Omar volgde een tijdlang het spoor van zijn broer, met het gezin dat steeds meereisde, vanaf het moment dat Karim als tiener naar Manchester City vertrok.
Linse was altijd hun begeleider, op een periode na bij Omar. Dat was geen kwestie van ruzie, maar een verschil in inzicht: Linse vond dat Omar beter kon tekenen bij een club waar hij veel speeltijd zou krijgen, in plaats van bij Arsenal. ‘Je moet belangrijk zijn voor een club. Je moet spelen en jezelf ontwikkelen.’
Het zat Omar ook niet mee. Verhuurd aan Sparta, maar het duo Vriends-Auassar deed het daar voortreffelijk. Verhuurd aan Wigan Athletic en gedegradeerd. Verhuurd aan Servette in Zwitserland, maar die club vergat hem en een paar andere spelers in te schrijven voor de competitie, door ziekte van een sleutelfiguur binnen de club. Vervolgens ging hij weer terug naar Arsenal.
Linse: ‘Hij heeft de rest van het seizoen bij de Onder 23 getraind, zonder een wedstrijd te spelen. Hij had geen appartement meer, hij zat in een hotel op een rotonde vlak bij het trainingscomplex.
‘Er zijn maar heel weinig spelers die via die weg – heel jong vertrekken naar een topclub – carrière maken: Nathan Aké, Ian Maatsen. Er zijn er veel meer die dat niet is gelukt. Je hoeft geen haast te hebben. Het gaat om ontwikkeling, om stap voor stap vooruitgaan.’
Op een gegeven moment ontbond Arsenal het contract en was Omar Rekik werkloos. Hij vond een nieuwe club: Maribor, in Slovenië. ‘Hij heeft twee, drie jaar verloren om niks.
‘Maar hij is zo’n goede kerel. Hij maakt keuzes, draagt zijn verantwoordelijkheid en zeurt nooit. Hij is dankbaar voor alles wat hij krijgt. Maribor, mooi stadje, zegt hij dan. Het is echt een moordgozer, net als Karim. Ze investeren in zichzelf. Ze dragen de consequenties van hun keuzes en maken er het beste van.’
Hun ouders woonden beurtelings bij Karim in Abu Dhabi of bij Omar in Maribor, terwijl ze ook een huis van Karim in Sevilla aanhielden. ‘Hun vader kan ongelooflijk goed huizen opknappen. Voor hen is geen moeite te veel. Het zijn ontzettend aardige mensen.’
‘En met zijn tweeën zijn Karim en Omar heel erg hecht. Karim is echt de oudere broer, hij heeft de weg geplaveid. Hij was de eerste die een contract tekende en professioneel speelde. Hij heeft alles heel bewust gedaan, met een sterke ambitie. Een persoonlijkheid met intelligentie.
‘Dat is Omar ook, maar bij hem ging het eigenlijk allemaal vanzelf. Pas toen hij bij Arsenal op die rotonde zat, kwam het besef dat dit niet de bedoeling was. Toen heeft hij de regie in eigen handen genomen. Keihard blijven trainen, aanvankelijk zonder perspectief. Maar met het vertrouwen dat het goed zou komen.’
Linse praat over de wederwaardigheden op een terras in Kansas City. Hij is zelf ook een avonturier. Begonnen als journalist, in de geest van zijn vader John. Contactueel was hij een kanjer, maar hij had niet het grootste schrijftalent en rolde via zijn contacten de wereld van de zaakwaarneming in. De journalistiek is een zoete herinnering.
Met een busje reed hij door Europa langs grote sporters, op de bonnefooi. Ronaldo (de Braziliaan), die tijdens een trainingskamp zijn bus bij het spelershotel zag staan, beukte ’s ochtends op de deur om hem ontbijt te brengen.
Linse heeft een zoon die goed kan skiën; zijn eigen passie is surfen. Hij stapte een tijdje uit zijn bedrijf, omdat hij altijd had gezegd dat hij een jaar zou gaan surfen als zijn zoon 18 werd. Later begon hij weer voor zichzelf.
‘Ik moest opeens alles zelf doen, maar ik kon niks. Ik heb een computercursus gedaan, om te leren e-mailen en elektronisch bankieren. En er zijn ook weer spelers bij gekomen, ook zoons van spelers die ik vroeger begeleidde. Dat vind ik een ongelooflijke erkenning.’ Hij werkt nu samen met Sebastiaan Pot.
En nu rijdt hij met een auto door de VS, om te werken en te genieten. Hij bezocht al meerdere WK’s, in verschillende rollen, als journalist en zaakwaarnemer, en vindt het ook mooi om in de buurt van assistent-bondscoach Ruud van Nistelrooij te zijn. Die begeleidt hij al zijn hele leven, net als technisch directeur Nigel de Jong.
‘Het vak is nog ongelooflijk leuk. Toen de groep spelers groot was, met veel verantwoordelijkheden, was ik 85 procent aan het managen; 15 procent deed ik wat ik echt leuk vond. Je geniet niet genoeg van die 15 procent, omdat het zo druk is.
‘Het moeilijkst is de begeleiding als een speler in de herfst van zijn carrière is beland. Die heeft dan zelf nog het gevoel een bepaald niveau te halen, terwijl de voetbalwereld van het ene op het andere moment beslist dat het vereiste niveau ontbreekt. Om een speler daarvan te overtuigen is moeilijk, want je hebt hem zijn hele carrière gestimuleerd. En nu ben je een boodschapper van slecht nieuws.’
Maar voor de broers Rekik is het nog niet zover. Karim is transfervrij, Omar hoopt op een mooie transfer. Een goede wedstrijd tegen Nederland kan daarbij helpen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant