Tunesië-Nederland Het serieuze werk begint nu voor het Nederlands elftal na de eenvoudige overwinning op het zwakke Tunesië. In de zestiende finales wacht het geslepen Marokkaanse collectief.
Jan Paul van Hecke viert zijn 3-1 tegen Tunesië.
Frenkie de Jong kan rond de middencirkel ontspannen een bal controleren, door kort hoog te houden. Een enorme wave trekt over de drie ringen van het Kansas City Stadium, waar de tribunes overwegend oranje kleuren. Het staat op dat moment al 2-0 bij Nederland tegen Tunesië, kans op kans wordt gecreëerd. Een massaal fluitconcert klinkt dan ook wanneer die goede fase onderbroken wordt door een verplichte drinkpauze, halverwege de eerste helft.
Het wordt uiteindelijk 3-1 voor Oranje, in een van de meest zorgeloze groepswedstrijden op een eindtoernooi in jaren. Met de zege in het laatste groepsduel wordt Nederland overtuigend eerste in groep F, die vooraf als sterk werd gezien: twee zeges, één gelijkspel en een doelsaldo van plus zes. Een prima – en vermakelijk – begin van het toernooi.
Een confrontatie met Marokko wacht maandag in de zestiende finale in de Mexicaanse industriestad Monterrey, niet ver van de Amerikaanse grens. Een duel dat alleen al vanwege de vele dwarsverbanden bijzonder zal worden, met drie Marokkaanse internationals die in Nederland zijn geboren: Noussair Mazraoui, Sofyan Amrabat en Anass Salah-Eddine. De in Spanje geboren Ismael Saibari, topscorer van Marokko, is bij PSV doorgebroken.
Marokko, vier jaar geleden verrassend halve finalist in Qatar, begon het WK sterk met een gelijkspel tegen Brazilië. Woensdag oogde het defensief soms kwetsbaar in de 4-2 zege op Haïti. Maar het is zonder meer een geslepen collectief met technisch vaardige spelers.
Nederland, dat een rustdag minder heeft, verspeelde donderdagavond ogenschijnlijk weinig energie tegen het povere en al uitgeschakelde Tunesië. Nadat de eerste twee duels indoor werden afgewerkt in Dallas en Houston, kent deze wedstrijd in open lucht een roerige aanloop. Er wordt gevreesd voor noodweer, met onweer, windstoten en zware regenval. Het mediacentrum, opgebouwd in een grote tent, wordt ontruimd vanwege de verwachte storm. En publiek mag de tribunes nog niet op.
Maar zodra de spelersbus van Nederland om 16.17 uur lokale tijd het terrein opdraait, lijkt de lucht te kalmeren. Toeschouwers worstelen zich in poncho’s, terreinknechten prikken geduldig het veld en spelers beginnen aan de warming-up alsof de onheilspellende weersvoorspellingen in de uren ervoor op niks gebaseerd zijn.
Bondscoach Ronald Koeman in het Kansas City Stadium
Bondscoach Ronald Koeman, geen man van een paraplu, staat constant voor zijn dug-out in een zomers shirt. Dat hij linksback Micky van de Ven en Crysencio Summerville spaart omdat zij een gele kaart op hun naam hebben en geschorst worden bij een volgende prent, duidt erop dat hij weinig vrees heeft voor Tunesië.
Dat is een van de slechtste deelnemers in de WK-historie na de afstraffingen door Zweden (5-1) en Japan (4-0). De Franse trainer Herve Renard werd per direct ingevlogen nadat bondscoach Sabri Lamouchi na het eerste duel werd ontslagen – de chaos compleet.
Wanorde is ook in de openingsfase zichtbaar. Back Denzel Dumfries komt door over de rechterflank, geeft een lage voorzet, spits Brian Brobbey staat perfect in positie om binnen te werken. Maar aanvoerder Ellyes Skhiri is hem voor, met een eigen doelpunt: 1-0 na drie minuten.
Na zeven minuten staat het al 2-0. Tijjani Reijnders geeft een gevoelige vrije trap, Virgil van Dijk kopt bij de tweede paal en legt met veel precisie klaar voor de volledig vrije Brobbey. Die volleert beheerst met binnenkant rechts in de hoek.
Brian Brobbey scoort de 2-0 tegen Tunesië
Oranje dwingt veel mogelijkheden af door agressieve druk en goed combinatievoetbal. Maar het speelt zeker niet vlekkeloos. Na een minuut ontsnapt Tunesië al op de linkerflank en ligt het het hart van de defensie open bij Oranje. Maar de instormende Ismael Gharbi kan niet profiteren, hij schiet gehaast over. Kort na de goals van Oranje, volgt ook nog een grote kopkans voor Anis Sliman, recht in de handen van doelman Bart Verbruggen.
Het wordt een wedstrijd van de standaardsituaties – drie van de vier goals vallen zo. Tien minuten na rust kopt Hazem Mastouri zomaar de 2-1 binnen uit een hoekschop, waar zijn bewaker Reijnders te makkelijk onderdoor springt. Maar even later maakt hij dat goed door een corner goed in te draaien, verdediger Jan Paul van Hecke kopt op technisch fraaie wijze zijn eerste interlandgoal binnen, nog via het hoofd van een Tunesiër: 3-1.
Het is geen hoogstaande wedstrijd, dat veel toeschouwers minuten voor het einde het stadion verlaten is illustratief. De populaire klassieker Wij houden van Oranje van André Hazes knalt even voor acht uur lokale tijd door de boxen van het stadion in Kansas City, waar de lucht inmiddels opklaart. Een bescheiden feestje wordt gevierd met de spelers. Maar niet te lang. Want het serieuze werk begint nu voor Oranje.