Momenteel ben ik in Italië, een zondoorstoofd land waar het al weken zo warm is dat de kippen gebakken eieren leggen (voor de critici: ik ben naar het zuiden gereisd met een bedrijf genaamd Low Carbon Travels, dus boze brieven zijn niet nodig). Vanwege de extreme hitte geldt hier al een paar dagen op rij het hoogste alarmniveau, net zoals in Frankrijk, Spanje en vanaf vandaag ook Nederland.
Dat is voor iedereen vervelend, maar vooral voor de ouderen. Daarvan wonen er hier heel veel, wat ik snap, want als er een land is dat vertroosting biedt door de manier waarop het laat zien hoe mooi ouderdom kan uitpakken, dan is het Italië.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Helaas zit er voor hen ook een keerzijde aan wonen in Zuid-Europa, en dat zijn de zomers, die de laatste paar jaren net zo zwaar beginnen te worden als de Russische winters, met als grote verschil dat je altijd net iets meer kleren aan kunt trekken dan uit.
Wat wij in Nederland goed weer noemen, noemen ze hier daarom al een tijd lang slecht weer. Of zelfs noodweer. Niet voor niets draaien de hulpverleners overuren. Alleen al in een stad als Genua, de meest vergrijsde stad van Europa, heeft de katholieke liefdadigheidsinstelling Sant’Egidio een bellijst met daarop de nummers van ruim vijfduizend kwetsbare ouderen aan wie momenteel iedere dag wordt gevraagd hoe het met ze gaat en of ze niet vergeten voldoende water te drinken.
Dat is essentieel werk, want de afgelopen vier jaar stierven ruim 200.000 Europeanen aan de gevolgen van de hitte, vooral ouderen. Dat zijn absurde cijfers, maar het meest absurde is: volgens de Wereldgezondheidsorganisatie hadden vrijwel al die sterfgevallen voorkomen kunnen worden als er wat minder losgeslagen koekenbakkers aan de macht zouden zijn die uit onwetendheid, onnozelheid of pure kwaadaardigheid blijven benadrukken dat een crisis waarbij de zon schijnt, en waarbij er feitelijk gezien dus geen wolkje aan de lucht is, geen echte crisis is.
Onze hele wereld gaat naar de ratsmodee, er sterven letterlijk honderdduizenden ouderen aan de hitte en miljoenen boerderijdieren veranderen nog tijdens hun veetransport in karbonades, maar nog altijd zijn er politici die beweren dat de echte vijanden die stinkende hippies van Extinction Rebellion zijn, want hoe durven die dreadlockdragende uitvreters ons grondrecht op airco’s ter discussie te stellen?
En tuurlijk, zelfs ik begrijp dat de belofte van een airco deze week net is alsof je midden in de Sahara over een koud biertje begint, en airco’s kunnen voor ouderen inderdaad van levensbelang zijn, dus installeer ze vooral in verzorgingstehuizen, maar laten we alsjeblieft niet doen alsof die dingen een uitweg bieden uit de systemische crisis waarvan deze hitte een symptoom is.
Er zijn namelijk genoeg andere oplossingen voorhanden. Installeer bijvoorbeeld verplicht rolluiken voor de ramen van elk nieuw te bouwen huis in Nederland, ook al vinden architecten dat lelijk. Plant vervolgens dubbel zoveel bomen, bouw extra waterpunten, stuur iedereen met een tegeltuin per ommegaande het land uit, geef bovendien elke fotoredacteur op z’n donder die bij nieuwsartikelen over de extreme hitte nog vrolijke zwemfoto’s plaatst en stem nooit, maar dan ook echt nooit, op klimaatontkenners.
Wat we nu meemaken, wat u nu voelt, is namelijk geen lekker weer. Dit is slecht weer. En zoals collega Frank Heinen gisteren terecht op deze plek opmerkte: volgend jaar gebeurt dit weer. Weer dit weer. En daarna weer, en weer, en weer.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant