Tessa Jonge Poerink Het Amsterdamse Carré haalt de musical ‘The Little Big Things’ van Londen naar Nederland. Tessa Jonge Poerink speelt de fysiotherapeut van hoofdpersoon Henry, die door een ongeluk in een rolstoel zit. „Ze weet dat het niet makkelijk gaat zijn, maar ook dat het absoluut niet onmogelijk is voor Henry om zijn dromen na te jagen.”
De cast van ‘The Little Big Things’, met linksvooraan Tessa Jonge Poerink als Agnes.
Musicals – daar begon het mee. Als kind was Tessa Jonge Poerink al fan van Simone Kleinsma, op oude opnames is te horen hoe ze vol overgave Nederlandse vertalingen van liedjes uit Mamma Mia! zingt. Dat was de eerste ambitie, de oorspronkelijke droom: musicalster worden. „Toen ik op een gegeven moment wat ouder werd, veranderde dat in: ik wil actrice worden, ik wil toneel doen. Dat vond ik blijkbaar interessanter”, blikt Jonge Poerink (inmiddels 34) nu terug. We zitten in een van de vele halfverborgen kamers van Koninklijk Theater Carré in Amsterdam. Straks moet ze terug naar de grote zaal, waar lange dagen worden gemaakt in aanloop naar de première van The Little Big Things. Toch een musical. Haar eerste.
Niet dat de musicalliefde ooit echt is verdwenen. Ze vindt het ook lastig te zeggen waarom de ambitie veranderde van ‘musicalactrice’ naar ‘actrice’. „Ik denk dat musicals – niet álle musicals, maar toch veel – meer gaan over spektakel”, zegt ze; „over op een positieve manier een verhaal vertellen. En ik houd van wat activistischer toneel.” Zo was Jonge Poerink, die in 2016 afstudeerde aan toneelschool ArtEZ, onder meer te zien in producties over schoonheidsidealen, gendernormen en grote vragen rond identiteit, zoals In mijn hoofd ben ik een dun meisje (2015), Queer Planet (2022) en Trojan Wars (2021).
„Het is nou niet dat ik ‘nee’ zeg op een productie als er geen heel sterke boodschap in zit”, zegt Jonge Poerink. „Een inzicht – misschien is dat mooier gezegd. Ik hoop dat mensen een fijne avond hebben én met een nieuw inzicht naar huis gaan.”
Voor haar musicaldebuut koos ze dan ook een productie waarin ze die dingen samen ziet komen. The Little Big Things zit vol opzwepende, theatrale muziek; een beetje spektakel zit er zeker in. Maar in die uitbundige stijl wordt een behoorlijk complex verhaal verteld: dat van de Britse kunstenaar Henry Fraser, die als tiener bij een duikongeluk verlamd raakte vanaf zijn schouders. Tot dat moment was hij een veelbelovend rugbyspeler geweest. Hoe ga je door als je leven in één moment zo drastisch verandert?
Fraser schreef er een autobiografisch boek over: The Little Big Things (2017). In 2023 werden zijn memoires bewerkt tot een musical die succes boekte op het Londense West End. Nu haalt Carré de musical naar Nederland, in het Engels, met een deels Engelse, deels Nederlandse cast.
Onder het label ‘Broadway in Carré’ zijn in het Amsterdamse theater vaker internationale producties in hun oorspronkelijke taal te zien. Vorige zomer was dat bijvoorbeeld Hadestown. Sommige acteurs uit die productie maken nu ook onderdeel uit van The Little Big Things: Joy Wielkens en Edwin Jonker, die in Hadestown het getroebleerde koppel Hades en Persephone speelden, spelen nu de ouders van Henry Fraser. Henry zelf wordt gespeeld door Ed Larkin. Larkin was in 2023 de eerste rolstoelgebruiker met een hoofdrol in een West End-productie.
Jonge Poerinks rol is die van Agnes, Henry’s fysiotherapeut. „Agnes leidt hem weer de wereld in – ze helpt hem, maar ook zijn familie”, zegt Jonge Poerink. Ze haalt het lied ‘Part of the plan’ aan, dat wordt gezongen door Agnes en Henry’s moeder. „Dat lied gaat over hoe je het allemaal wel kunt plannen, je leven, maar dat het ook zo kan omslaan. Je kunt zo een ongeluk krijgen waardoor je in een rolstoel belandt. Of, in Agnes’ geval: zij had als kind een droom waarvan iedereen zei dat die niet kon uitkomen, omdat ze een beperking heeft.”
Op dit punt wijkt de Carré-uitvoering van The Little Big Things af van het origineel. Op West End zat Agnes namelijk ook in een rolstoel, maar in de versie van de musical die binnenkort in Amsterdam wordt opgevoerd, heeft Agnes een groeistoornis – net als Jonge Poerink zelf. De teksten van Agnes zijn dan ook een beetje aangepast. Wat onveranderd blijft, is dat Agnes begrijpt hoe het is om te leven in een onaangepaste wereld. „Ze weet dat het niet makkelijk gaat zijn, maar dat het absoluut niet onmogelijk is voor Henry om zijn dromen na te streven”, legt Jonge Poerink uit. „Om een gezin te krijgen, een goede baan. Daar gaat het eigenlijk over. Over plannen hebben en uitvoeren, ondanks dat iedereen zegt: hmm, is dat nou wel een goed idee?”
Wat dat betreft herkent Jonge Poerink zich wel in Agnes. „Ik heb nooit gedacht: ik ga iets anders worden dan actrice. Dit was gewoon plan A, ik had geen plan B. En het is nu ook al tien jaar echt mijn baan. Ik heb vette dingen gedaan.” Op het moment van spreken is bijvoorbeeld net het laatste seizoen van de serie Dag & Nacht uit, waar Jonge Poerink in speelt; haar agenda na The Little Big Things zit ook alweer behoorlijk vol.
Maar dat is voor later – tot half augustus staan haar dagen nog in het teken van de musical. Gevraagd naar haar favoriete zin uit de productie hoeft ze niet lang na te denken. Het is er eentje die Agnes uitspreekt tegen Henry’s broers: „You have to learn how to adapt for him, and not the other way around”. ”Dat gaat over hoe de wereld moet leren zich aan te passen aan mensen met een beperking – niet andersom. Dat is ontzettend belangrijk, en zo actueel. Voor mensen in een rolstoel of met welke lichamelijke beperking dan ook is het in Nederland moeilijker om over straat te gaan. Veel openbare gebouwen zijn niet toegankelijk.”
Ze lacht: „Ga ik weer even, toch het activistische. In de wet staat dat we allemaal gelijk zijn en allemaal overal moeten kunnen komen, en mee moeten kunnen draaien. Maar er is nog veel discriminatie voor mensen met een beperking. Van de week stond op de NOS dat 25 procent van de mensen met een beperking zich niet gezien of gehoord voelt. Dus die zin: ‘You have to learn how to adapt for him, and not the other way around‘… Het is een vrij klein zinnetje met een heel belangrijke boodschap voor dat gezin. Ik zeg het tegen die broers, maar ik zeg het eigenlijk ook tegen heel Nederland.”
Leent een musical zich wel voor deze – toch best complexe – thematiek? „Ja”, zegt Jonge Poerink, „dat denk ik wel.” Ze gaf in haar auditieproces al aan „geen held-slachtoffer-verhaal” te willen maken, of „inspiration porn”. „Ik wil dat het verdriet en de rouw om zo’n verlies ook voelbaar is.” Regisseur Ola Mafaalani gaf haar meteen het vertrouwen dat het geen plat verhaal zou worden. „Zij zoekt met ons naar de echtheid van het verhaal. In een heel groot Carré, in een groot decor, met een te gekke band en heel veel muziek, laat zij ons toch heel intiem spelen.”
In de piste van dat grote Carré, met die band op de achtergrond, heeft Jonge Poerink tijdens de repetities geregeld kippenvel. „Die muziek is heel lekker – echt músicalmuziek. Uitbundig, best wel feel good, maar ook met mooie, poëtische teksten. Die muziek betekent voor mij echt: ik zit in een musical.” Grijnzend: „Mijn droom is uitgekomen.”
Musical The Little Big Things is in Koninklijk Theater Carré te zien van 28 juni t/m 16 augustus.