Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: een multi-inzetbare wortelcake.
is kok, presentator en kookboekenschrijver. Voor Volkskrant Magazine bedenkt ze wekelijks een seizoensrecept.
Er was een familiereünie. Mijn oom had het vorig jaar al aangekondigd. Agenda’s waren ruim van tevoren vrijgemaakt. Via de familie-app hield mijn oom ons op de hoogte van de festiviteiten die we konden verwachten. We hoefden niets te doen, behalve opdagen in feeststemming.
Vroeger moesten we als kinderen tijdens de familiedagen van de andere kant van de familie altijd optreden. We kregen een thema waar we thuis iets mee moesten voorbereiden. Mijn zus en ik deden dat altijd met strakke tegenzin en veel geknor. Het was vooral het moeten. Daar zijn mijn zus en ik allebei niet erg goed in; school was al genoeg gemoet.
Onze bevriende buren hebben binnenkort ook een familiereünie. Afgelopen week oefende mijn buurmeisje bij ons in de keuken op haar gitaar. Ze werkte aan een lied voor haar opa en oma. Het was prachtig en ontzettend knap. Ze had zelf een tekst geschreven op haar favoriete nummer van Froukje. Zelfs wij waren ontroerd. Het kán dus heel leuk zijn, zo’n voordracht.
Mijn nicht en haar man hadden ook helemaal geen last van onwil, ze zijn bovendien beroemde musici en ze vonden het bijna vanzelfsprekend om een paar stukken voor ons te spelen. En wij waren een enthousiast publiek, want zo’n privéconcert krijg je niet elke dag. We klapten uitbundig.
De dag kabbelde voort. Er waren kleinkinderen met schortjes om die onze glazen bijvulden. Er waren kleinkinderen om mee te spelen, met poppen en dekentjes, tekenspullen en boeken. Er waren honden en jonge geliefden die voor het eerst meegingen naar een bijeenkomst vol oudtantes, achterneven en achternichten.
Er was een kok, een aardige man uit de straat die allerlei verrukkelijke Italiaanse gerechten op tafel kwam zetten. Zorgvuldig pakte hij zijn schalen uit en stalde ze op de keukentafel. Ik moest denken aan mijn eigen dagen als cateraar. Aan het gesjouw met schalen en pannen, de afwas na afloop, de licht gespannen gastheer of gastvrouw en de blije gezichten wanneer je de volgende dag terugkwam om alles weer op te halen.
Een van de dingen die ik toen vaak op tafel zette, was hartige cake. Een cake die eigenlijk overal bij past. Bij een kom soep, op een buffet of in dikke plakken naast een groene salade. Net even anders dan anders. Iedereen vond hem lekker. Hij was eenvoudig te maken, goed voor te bereiden en bleef ook nog eens lang goed. Omdat ik afgelopen weekend zo heerlijk niets hoefde te doen, zet ik het recept vandaag in de krant. Mocht u binnenkort wél ergens verwacht worden met een bijdrage, dan bent u meteen uit de brand. En mocht u nergens verwacht worden, dan heeft u iets lekkers voor uzelf. Dat lijkt me eigenlijk nog beter.
2 sjalotten, fijngesnipperd
1 eetl. olijfolie + 100 ml olijfolie
3 eieren
100 ml droge witte wijn
300 gram bloem
15 gram bakpoeder
300 gram wortel, grof geraspt
125 gram feta, verkruimeld
125 gram gruyère, grof geraspt
75 gram groene olijven, grof gehakt
50 gram pijnboompitten en pompoenpitten, licht geroosterd, plus extra
1 theel. komijnzaad, gekneusd
½ theel. korianderzaad, gekneusd
1 biocitroen, rasp
2 eetl. fijngehakte peterselie of dragon
zeezout en versgemalen zwarte peper
Verwarm de oven voor op 170 graden. Vet een cakevorm van ongeveer 1,5 liter goed in of bekleed hem met bakpapier.
Bak de sjalotten zacht in de eetlepel olijfolie. Laat iets afkoelen. Klop de eieren los met de 100 ml olijfolie en de witte wijn. Meng de bloem met het bakpoeder en roer dit vlug door het eimengsel. Schep vervolgens de afgekoelde sjalotten, wortel, feta, gruyère, olijven, pitten, komijn, korianderzaad, citroenrasp en kruiden erdoor. Breng royaal op smaak met versgemalen zwarte peper. Schep het beslag in de vorm en strijk de bovenkant glad. Bestrooi eventueel met nog wat extra gruyère en/of pitten.
Bak de cake 55-65 minuten tot hij goudbruin is en een satéprikker er schoon uitkomt. Laat hem 10 minuten rusten in de vorm en stort hem daarna op een rooster.
Even gegrild is een oudere plak cake weer als nieuw en misschien nog wel lekkerder.
Dit is een verhaal uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant