De geschiedenis van het WK voetbal zit vol verhalen. Elke dag vertellen we er eentje. Vandaag: de enige speler in de historie die voor twee verschillende landen actief was in een WK-finale.
In 1930 werd Luis Monti (tweede van linksboven op de foto) door een journalist van L'Équipe de meest onverbiddelijke speler ter wereld genoemd. Terecht, want de Argentijn was een intimiderende en spijkerharde speler die niet terugdeinsde voor fysieke duels. Hij werd omschreven als een blok graniet uit Buenos Aires dat met één splijtende pass de verdediging van de tegenstander kon openbreken.
Monti viel op door zijn geblokte postuur, dat menig tegenstander schrik aanjoeg. Dat was niet onterecht, want hij liep negentig minuten lang alle gaten in de verdediging dicht. Vanwege zijn imposante gestalte kreeg hij de bijnaam 'Doble Ancho', oftewel 'Dubbele Breedte'.
Tegenstanders hadden dan ook bijzonder veel moeite om Monti te passeren. Met messcherpe tackles en twee goals loodste hij Argentinië naar de WK-finale tegen Uruguay, maar daarin was hij geen schim van zichzelf.
Naar verluidt had Monti voor de wedstrijd een brief ontvangen waarin zijn familie met de dood werd bedreigd. Als hij de Uruguayanen de weg versperde, zou hij het leven van zijn moeder in gevaar brengen. Zover kwam het niet, want Argentinië verloor met 4-2. Na de nederlaag werd 'Luisito' door de Argentijnse pers aangewezen als zondebok. Het markeerde het begin van een zwarte periode in zijn leven. Hij verloor het plezier in het voetbal en trainde steeds minder.
Maar een jaar na het WK kreeg Monti een onverwachte uitnodiging om voor Juventus te spelen. De Italiaanse club kwam voor hem als een geschenk uit de hemel. Hij vond zijn oude vorm terug en werd een van de sleutelspelers van de succesvolle 'Oude Dame', die vier landstitels op rij veroverde.
Zijn goede spel leverde hem in 1934 opnieuw een oproep op voor het WK. Niet voor Argentinië, maar voor gastland Italië. In aanloop naar het WK werd hij samen met drie andere 'Oriundi' (Argentijnen van Italiaanse afkomst) overtuigd om voor het land van zijn ouders te gaan spelen. Daarop stuurde het verbitterde Argentinië een amateurploeg naar het WK, maar de Italiaanse dictator Benito Mussolini lag er niet wakker van.
Bij Italië kreeg Monti onder bondscoach Vittorio Pozzo, een van de grondleggers van het catenaccio, een nieuwe rol toebedeeld. 'Doble Ancho' werd de eerste echte schakelspeler tussen verdediging en middenveld. Hij groeide uit tot de motor van 'La Squadra Azzurra', waarmee hij ook de WK-finale haalde.
Ditmaal won Monti wél het WK met zijn land. In Rome kwamen de Italianen weliswaar op achterstand tegen Tsjechoslowakije, maar na verlenging wonnen ze met 2-1. Jaren later keerde Monti terug naar Argentinië. Ditmaal niet als verliezend WK-finalist, maar als wereldkampioen.
Source: Nu.nl algemeen