Na een spannende wedstrijd, brachten penalty’s Marokko naar de volgende WK-ronde. Zo’n 250 Marokkaanse Nederlanders volgden de wedstrijd in trouwzaal L’Ambiance. ‘De nieuwe generatie Nederlanders begrijpt wel dat als je voor het Marokkaanse elftal bent, je niet tegen Nederland bent.’
is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
Het is één uur ’s nachts als Oualid Bouanani (35) in zijn Marokkoshirt tegen een statafel leunt in trouwzaal L’Ambiance in Amsterdam-Westpoort. De aftrap laat nog twee uur op zich wachten. Hij schudt zijn hoofd. ‘Dit zijn toch geen tijden, man.’
Toch zou hij deze nacht nergens anders willen zijn. Op de achtergrond klinken de opzwepende Arabische ritmes van de band Dakka Salim. Bouanani kijkt de zaal rond. ‘De saamhorigheid is enorm’, zegt hij. ‘Marokkanen, uit binnen- en buitenland, staan als één man achter het nationale elftal. Dit is wat ons verbindt.’
Hij hoopt op een overwinning voor Marokko. De uitspraken van Rafael van der Vaart hebben hem wel een beetje geprikkeld, moet hij bekennen. De oud-international van Oranje zei bij Studio Voetbal dat spelers alleen voor Marokko kiezen als zij tekortkomen voor het elftal van het land waarin zij wonen. ‘Dat ging zelfs in Marokko rond. We willen graag zijn ongelijk bewijzen.’
Dat zou uiteindelijk gebeuren. Want dinsdagmorgen zou L’Ambiance uiteindelijk het perfecte toneel blijken voor een Marokkaans voetbalfeest. Na een spannende wedstrijd waarin Marokko lange fases de betere ploeg was, bracht een penaltyserie de ploeg uiteindelijk ten koste van Nederland naar de volgende ronde.
Een paar uur daarvoor schuifelen zo’n 250 Marokkaanse Nederlanders nog zenuwachtig heen en weer als de spelers zich klaarmaken voor het begin van de wedstrijd. De trouwzaal is maandagnacht warm oranje verlicht, maar niet per se oranjegezind. De voorkeur gaat hier uit naar naar de Leeuwen van de Atlas, niet naar de Oranje Leeuwen.
Vlak voor de aftrap zegt Bouanani lachend dat hij ‘morgen een oranje shirtje’ aantrekt als Nederland wint. Hij wordt niet meer zo vaak naar zijn loyaliteit gevraagd als vroeger. ‘De nieuwe generatie Nederlanders begrijpt wel dat als je voor het Marokkaanse elftal bent, je niet tegen Nederland bent.’ Zijn buurvrouw van 80 is de enige die het nog steeds niet helemaal snapt. ‘Maar die vraagt ook nog steeds of ik tijdens de ramadan nou water mag drinken.’
Toch voelden veel Marokkaanse Nederlanders zich de afgelopen dagen, afgaand op sociale media, gedwongen partij te kiezen. Alsof er maar één identiteit mogelijk is. In L'Ambiance lijkt dat dilemma nauwelijks te bestaan. Er wordt Marokkaanse soep (harira) en muntthee met honing geserveerd, maar er is ook een poffertjeskraam en er gaan bitterballen rond.
Asma (42) en haar collega Oumaima (25) moeten juist lachen om de onderlinge plagerijtjes. ‘Op werk vragen ze steeds: voor wie ben jij vanavond?’, zegt Asma. ‘Die rivaliteit hoort toch ook een beetje bij sportwedstrijden’, vindt Oumaima. Natuurlijk hopen ze dat Marokko wint. ‘Anders wordt het oorlog’, grapt Asma.
Wanneer de volksliederen klinken, blijft de Marokkaanse volkszanger Hamouda Slawi tijdens het Wilhelmus nog even doorzingen. Maar bij het Marokkaanse volkslied gaan veel bezoekers staan. Op de schermen is niet de NOS te zien, maar de Qatarese sportzender beIN Sports. ‘Dat commentaar heeft veel meer passie’, zegt Walid Srour (25). ‘Bij de NOS klinkt het toch wat eentonig.’
Het is afgeladen vol in L’Ambiance. Buiten moeten beveiligers tientallen laatkomers teleurstellen. Eigenaar Mohammed Benaskar (36) laat op zijn telefoon honderden berichten en gemiste oproepen zien van mensen die nog een kaartje proberen te bemachtigen. Zo veel plekken zijn er niet die deze nacht uitzenden. ‘Er hadden hier veel meer mensen in gekund’, zegt Benaskar. ‘Maar ik heb bewust maar 250 kaarten verkocht. Dan blijft de sfeer ontspannen.’
Op het veld golft het spel op en neer. Telkens wanneer de Marokkaanse superster Achraf Hakimi weer eens opstoomt op de rechterflank, veren de Marokko-fans op. Als in de tweede helft bondscoach Ronald Koeman een dubbele wissel doorvoert, Koopmeiners en Weghorst erin, gaat er allerminst een siddering van angst door het publiek.
‘Kunnen er niks van!’, roept een grijzende Marokko-fan vanuit achter in de zaal. Toch wordt het luttele minuten later muisstil als Cody Gakpo Oranje op 1-0 zet, uitgerekend na goed verlengen van Weghorst.
Het is dan nagelbijten voor de Marokko-supporters, die elkaar steeds vaker met een lege ogen aankijken. Toch zal het hún avond worden. Eerst omdat de boomlange Issa Diop het kopduel wint van Virgil van Dijk wint en in extremis Marokko op gelijke hoogte zet. En tegen zessen in de morgen, als de zon alweer is opgekomen, is het feest helemaal compleet: Marokko neemt de strafschoppen beter – of in ieder geval minder slecht – dan Nederland.
Stoelen gaan de lucht in, er wordt siervuurwerk afgestoken en de fans vallen elkaar in de armen. Volkszanger Hamouda Slawi pakt opnieuw de microfoon, bezingt alles wat mooi is aan Marokko en de Marokkaanse cultuur, en er volgt zelfs een polonaise. Buiten zwelt het getoeter dan al aan, dat nog tot laat in de ochtend zou aanhouden.
‘Dit is gewoon prachtig’, zegt bezoeker Fadi Tantawi (25), zijn vuist in de lucht gebald. ‘Marokko speelde gestructureerd en volwassen en ze hebben de grootste kansen gehad. Het is dik verdiend.’ Al knaagt er ook iets. ‘Ik verga ook een beetje van binnen, omdat Nederland eruit ligt. Maar vannacht overheerst de trots.’
En nu de stad in om feest te vieren? Hij schudt lachend het hoofd. ‘Dat mogen de anderen doen. Ik wil eerst even slapen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant