Animatie Minions & Monsters diept het oorsprongsverhaal van de vrolijke, in hun unieke eigen taal brabbelende minions verder uit. En geeft bedenker Pierre Coffin de kans een ode te brengen aan zijn filmhelden, met verwijzingen naar stomme-filmkomieken Buster Keaton, Charlie Chaplin en Harold Lloyd.
Still uit ‘Minions & Monsters’ van Pierre Coffin.
Sinds ze hun opwachting maakten in animatiefilm Despicable Me (2010) veroverden de vrolijke, in hun unieke eigen taal brabbelende minions de harten van velen. De enthousiaste, volgzame gele wezentjes kregen in 2015 hun welverdiende eigen film die in 2022 vervolgd werd. Weer vier jaar later diept Minions & Monsters hun oorsprongsverhaal verder uit. Sinds jaar en dag zoeken ze naar superschurken aan wie ze dienstbaar willen zijn. Maar door hun onhandigheid gaat dit steeds mis, waarna ze op zoek gaan naar de volgende gemenerik om te dienen. (Dat ze uiteindelijk bij antiheld Gru uitkomen hoef je de miljoenen minion-fans niet te vertellen.)
Minions & Monsters
Regie: Pierre Coffin. Met de stemmen van Pierre Coffin, Allison Janney, Christoph Waltz, Jeff Bridges. Lengte: 90 min.
Minions & Monsters laat zien hoe ze in Los Angeles terechtkomen en onbedoeld een groot succes worden in Hollywood. Het verhaal volgt vooral Henry en James (een knipoog naar schrijver Henry James?), de enige twee minions met een artistieke inborst. Dat ze ook nog eens extra anarchistisch zijn ingesteld is een bonus: chaos, absurdisme en ontregeling horen bij de blunderende minions – wie een goed verteld verhaal wil en enig psychologisch inzicht is beter af bij concurrent Pixar. De anarchie van de minions flitst soms voorbij voor je er erg in hebt. Let vooral op het hilarische shot waarin een koningin per ongeluk onthoofd wordt. Ook de vele geestige filmposters in de achtergrond zijn het waard om te bestuderen.
Bedenker Pierre Coffin, dit keer ook weer regisseur van dienst, was altijd al een groot liefhebber van slapstick. Hier betoont hij eer aan zijn helden, met visuele verwijzingen naar beroemde scènes met stomme-filmkomieken Buster Keaton, Charlie Chaplin en Harold Lloyd – de grote drie. Coffins hommage aan de filmgeschiedenis begint al in de zwart-wit openingscredits, waarin de minions opduiken in beroemde films uit de begintijd van cinema, met veel referenties naar Coffins landgenoten, de gebroeders Lumière, pioniers van het medium film. Een referentie naar Citizen Kane, het canonieke meesterwerk van Orson Welles uit 1941, is anachronistisch – het verhaal speelt zich vooral in de jaren dertig af – maar wel erg leuk. Even amusant is een cameo van Star Wars-regisseur George Lucas.
Hoewel ouders absoluut zullen meegenieten van al hun aanstekelijke capriolen zijn de minions natuurlijk vooral bedoeld als vermaak voor kinderen. De vele verwijzingen naar de filmhistorie zullen over hun hoofd gaan, maar de allerjongsten worden bediend met zowel een monsterfilm – het regiedebuut van het dynamische duo Henry en James – als een robotverhaal. In de minder geïnspireerde tweede helft van zijn animatiefilm splitst Coffin de plot op in meerdere verhaallijnen. Hierdoor raakt Minions & Monsters wat gefragmenteerd en ebt de aandacht soms eventjes weg. Af en toe is het ook een beetje herhaling van zetten. Maar wat wil je ook, dit is de zevende titel in de Despicable Me/Minions-franchise, de twintig korte films niet meegeteld.
Source: NRC