Ooit was glijden op gras taboe, tegenwoordig glijdt het gros van de tennissers op Wimbledon over de ondergrond. Het 18-jarige Nederlandse tennistalent Mees Röttgering ziet het als de toekomst, maar niet iedereen is het daarmee eens.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Tallon Griekspoor is een tennispurist. Je hoort niet op gras te glijden, vindt hij. Dat is iets voor de andere ondergronden. Dat het wel gebeurt op het groen ‘slaat natuurlijk helemaal nergens op’. Maar het is wel de trend: tegenwoordig wordt er in de hoeken van de baan steeds vaker gegleden op het gras.
Gras, de enige levende en gladste tennisondergrond, is daardoor voor velen ook de lastigste. Ooit was glijden taboe vanwege het risico op uitglijden en blessures; tegenwoordig wordt het door velen gezien als cruciaal wapen voor succes. ‘De helft van de spelers hier glijdt op gras’, zegt Griekspoor, grasliefhebber, die dinsdag op Wimbledon in actie komt in de eerste ronde tegen James Duckworth.
Griekspoor keek als klein jongetje naar Rafael Nadal en Roger Federer. Hij kent de beelden van Richard Krajicek, die dertig jaar geleden zijn grandslamtitel op Wimbledon won. ‘De charme van gras voor mij is service-volley. Het grastennis dat je vroeger zag. Als ik aan grastennis denk, denk ik niet aan spelers die de hoek in glijden’, zegt hij.
Er waren tijden, luttele jaren geleden, waarin Griekspoor hoopte een Zuid-Amerikaan te loten op Wimbledon. ‘Zij kwamen hier met hun gravelschoenen en oranje sokken aan’, zegt de Nederlander spottend. Oftewel: gespecialiseerd op gravel, onkundig op gras, de ondergrond waarop slechts een paar weken per jaar gespeeld wordt. Griekspoor: ‘Maar vorig jaar haalde elke Zuid-Amerikaan hier opeens de derde ronde. Bizar.’
Die ontwikkeling heeft een aantal redenen. Sowieso is het glijden niet nieuw. Novak Djokovic geldt als trendsetter. Hij was rond 2014 een van de eerste succesvolle spelers die het glijden op gras goed beheerste. De 23-voudig grandslamwinnaar won zeven van zijn titels op het gras van Wimbledon. Ruim tien jaar geleden besloot hij dat het glijden, dat tot dan toe vooral uitmondde in uitglijden, onderdeel moest worden van zijn spel. Maar grote navolging kreeg hij niet direct.
Sinds een paar jaar doen andere topspelers het echter ook. Nummer één van de wereldranglijst, Jannik Sinner, staat bekend om zijn extreme beheersing op de baan. Een jaar geleden gleed hij naar succes in de finale van Wimbledon. Zijn grote concurrent Carlos Alcaraz, door een blessure afwezig op Wimbledon, doet het in mindere mate.
Veel jonge spelers groeien tegenwoordig op met glijden als standaardvaardigheid. Zo ook de 18-jarige Mees Röttgering, een van de grote tennistalenten van Nederland, die ‘natuurlijk ontzettend veel’ naar Djokovic heeft gekeken toen hij jonger was. Röttgering ziet glijden op gras als de toekomst. Veel spelers doen dat niet zo veel als hij. ‘Voor mij is glijden normaal. Ik doe het graag. Het hoort bij mijn spel.’
Hij kent de ‘hardcourtrevolutie’ van de afgelopen jaren: van glijden dat enkel voorbehouden was aan gravelspecialisten, naar meer spelers die glijden op hardcourt, tot het glijden op gras. Glijden wordt voor iedere speler steeds iets comfortabeler.
Al stelt de ervaren Djokovic (39) in aanloop naar het grastoernooi van Wimbledon dat ook hij niet automatisch en zorgeloos glijdend over het gras beweegt. ‘Het blijft glad. Je moet altijd een klein beetje voorzichtiger zijn, in vergelijking met de andere ondergronden, als het aankomt op hoe je beweegt. Maar ik zal blijven glijden op het gras. Ik pas mijn voetenwerk en stappen aan, om zo effectief mogelijk te bewegen.’
Iga Swiatek, de andere Wimbledonkampioen van vorig jaar, zegt voor aanvang van het toernooi dat ze ‘geen alpineskiër is’, waardoor ze het glijden zonder te vallen moeilijk kan oefenen. ‘Maar als je in een situatie bent waarin je moet glijden omdat er geen andere manier is om de bal terug te krijgen, glij dan vooral’, zegt ze.
‘Het is een beetje durven op gras’, zegt Botic van de Zandschulp, die zich maandag plaatste voor de tweede ronde op Wimbledon met zijn winst op Aleksandar Kovacevic (6-3, 6-7(2), 6-4, 6-0). ‘Ik ben niet bang om te glijden, maar op gras, waar het gladder is, is het af en toe toch een beetje behelpen.’ Iedere speler is zich ook bewust van de risico’s als het misgaat. Eerder deze maand gleed de Canadese Victoria Mboko ongelukkig onderuit bij het toernooi van Queen’s; zij zit thuis met een zware knieblessure.
Röttgering heeft geen enkele moeite met glijden. Hij doet het al sinds de eerste keer dat hij op gras speelde. Het heeft deels te maken met durf, denkt Röttgering. ‘Ik ben niet zo bang om door mijn enkel te gaan. Ik denk daar niet eens over na.’ Tegelijkertijd glijdt hij instinctief ‘op een aparte manier’: hij houdt zijn voeten wat schuin. ‘Waardoor het makkelijker is om door je enkel te gaan. Maar dat gebeurt nooit.’
Het maakt hem beter, weet hij. ‘Ik heb het idee dat ik heel snel ben, zeker op lastige ondergronden. De ballen komen diep, je moet gauw weer in de andere hoek zijn. Dus moet je op de snelste manier terug. Als ik glij, kan ik dat.’ Dat ziet Röttgering terug tijdens trainingen, als hij oefeningen doet en iemand ondertussen het tijdsverschil meet tussen wel glijden en niet. Dat gaat bij mij echt om seconden.’
Het is niet zo dat Griekspoor nooit glijdt, haast de Nederlander zich te zeggen. Maar hij doet het slechts af en toe. Het is de grasliefhebber in hem die spreekt, als het aankomt op het onderwerp. ‘Gras hoort niet voor iedereen weggelegd te zijn’, vindt hij. ‘Nu kan iedereen makkelijker op het gras uit de voeten.’
Dat heeft niet alleen te maken met het beheersen van het glijden, maar ook met het gras zelf, dat de laatste jaren trager is dan het was, doordat het langer is en daardoor meer afremt. Het maakt de ondergrond ook voor meer type spelers geschikt. Griekspoor: ‘Maar wat mij betreft mag het wel wat sneller zijn.’
Maar is er hoop voor de mensen die liever niet glijden: er zal deze week nog wat minder gegleden worden dan in de slotweek van Wimbledon, verwacht Griekspoor. ‘Hoe ouder de baan, hoe makkelijker het glijden. Dan komt er meer grip.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant