Ivoorkust ging dinsdag in de zestiende finale onderuit tegen Noorwegen, maar speelde bij tijd en wijle de sterren van de hemel. Dat negen van de tien Afrikaanse WK-deelnemers de eerste ronde hebben overleefd, is dan ook geen toeval.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Op de tribune van het immense Dallas Stadium zijn de paar duizend supporters van Ivoorkust oranje stipjes tussen de vele Amerikanen, Mexicanen en Noren op de overige zeventigduizend stoelen. Wel kunnen zij vaker verrukt opstaan vanwege de vele kansen die hun spelers creëren, de heerlijke dribbels van Yan Diomandé, het brutale opkomen van Ghislain Konan, de scharen van Nicolas Pépé, de pass achter het standbeen van Amad Diallo en later diens gelijkmaker na een geweldige solo en een combinatie met Pépé.
Ja, dit Afrikaanse team in het oranje maakt dinsdag veel meer indruk dan de Europese kleurgenoten de avond ervoor tegen Marokko.
De Ivoriaanse supporter Asulay Sanogo weet het zeker. ‘Binnen acht jaar is er een Afrikaans land wereldkampioen. Nee, misschien al binnen vier jaar.’ De in het oranje gestoken twintiger denkt kort na in een van de opgangen, terwijl Ivoorkust en Noorwegen al het veld opkomen voor de volksliederen. ‘Misschien dit jaar al? Misschien wel. Marokko is door tegen Nederland, wij gaan straks door. Senegal is ook sterk.’
De Ivoriaan die in Houston woont, ziet het zelfvertrouwen toenemen bij de WK-deelnemers uit Afrika. Negen van de tien overleefden de groepsfase. Zuid-Afrika vloog er vervolgens pas in blessuretijd uit tegen Canada, maar Marokko versloeg na strafschoppen Nederland en gaf de hele wedstrijd les in modern, beweeglijk, tactisch uitgekookt voetbal.
Achraf Hakimi en Riyad Mahrez, sterspelers van Marokko en Algerije, vinden het tijd dat het Afrikaanse voetbal meer op waarde wordt geschat. Hakimi: ‘We moeten trots zijn. Soms is er veel focus op de kwaliteiten van Braziliaans, Spaans en Frans voetbal, maar Afrikanen en Arabieren voetballen op straat, zijn slim, in de details.’
Hakimi ziet ook dat de gemakzucht verdwijnt, dankzij de nog steeds voorbeeldig voor zijn sport levende de Egyptische routinier Mohamed Salah. En Mahrez: ‘De kracht van het Afrikaanse voetbal werd lang onderschat. Het is tactisch, technisch en fysiek erg goed. Dit toernooi bewijst dat.’
Dit WK krijgt Afrika ook de kans om door te breken. Op het vorige in Qatar gingen vijf van de 32 startbewijzen naar Afrikaanse landen. Dit toernooi 10 van de 48.
De Afrikaanse voetbalbond pleitte jarenlang voor een grotere vertegenwoordiging van haar werelddeel. Waarom kwamen de Afrikaanse landen er zo karig van af, terwijl tien Zuid-Amerikaanse landen vier startbewijzen mochten verdelen?
Het antwoordde luidde lang dat Zuid-Amerikaanse landen gezamenlijk het WK al negen keer hadden gewonnen, terwijl Afrikaanse landen slechts drie keer de kwartfinales hadden bereikt. Na het vorige WK stond de teller voor Zuid-Amerika op tien WK-zeges, maar kon Afrika bogen op de eerste halve finalist, Marokko.
Afrika tevreden houden is voor de Fifa belangrijk, want het continent herbergt met die vele bondsleden veel stemmen voor verkiezingen en referenda. ‘Er is veel geld naar Afrikaanse landen gegaan om de opleiding en faciliteiten te verbeteren’, zegt Gahoussou Ouattara, journalist voor de Ivoriaanse krant Le Patriote. ‘Alleen die van ASEC Mimosas, de succesvolste voetbalclub van Ivoorkust, rendeerde.’
Van ASEC komen Salomon Kalou, Didier Zokora, de boers Touré, Gervinho en Emanuel Eboué. Ouattara: ‘Nu zijn ook andere opleidingen verbeterd. Er wordt meer geld gestoken in de interlandpremie, in goede vluchten voor de internationals, goede trainingsvelden. Daardoor kiezen steeds meer in Europa geboren spelers met Afrikaanse roots voor het land van hun ouders.’
Ivoorkust vermaakt dus dinsdag in Dallas, maar wint niet. Voor Noorwegen, dat zeker ook grote kansen krijgt, opent Antonio Nusa de score. Hij krult voor rust de bal in de bovenhoek.
Erling Haaland maakt uiteindelijk het verschil. Eerst voorkomt hij met een paar atletische acties een tegendoelpunt en vijf minuten voor tijd slaat het fenomeen toe. Het getalenteerde, attractieve Ivoorkust, dat in de 74ste minuut nog wel gelijkmaakte, ligt er dus uit. Maar Afrika heeft nog zeven troeven over.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant