is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Over Chinese kledingstukken wordt gegrapt dat ze na één keer dragen in een regenbui bij thuiskomst al zijn gerecycled.
Ze zijn kortom bij uitstek geschikt voor fans van Oranje. Eigenlijk is de importheffing van drie euro op elk pakketje uit een niet-EU-land nog veel te laag. Het zou minstens tien euro moeten zijn.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dan was dit land niet opgezadeld met de berg oranje prullaria (T-shirts, sjaals, petten, stropdassen, handdoeken, hoeden, broeken, slingers) die nu in een diepe kast moeten worden opgeborgen of in een textielbak eindigen, want ook de kringloopwinkel wil ze niet hebben.
Alleen is de heffing een protectionistische maatregel. En dat is gek voor de EU, die zelf een riant overschot heeft op de handelsbalans. In het eerste kwartaal van 2026 exporteerden de 27 EU-lidstaten 12,7 miljard euro meer aan goederen naar de rest van de wereld dan zij uit die landen importeerden. En die overschotten zijn structureel.
Reden voor de heffingen is dat niet-EU-landen – en daarbij wordt vooral gedoeld op China – zich schuldig zouden maken aan oneerlijke concurrentie. Hun werknemers worden onderbetaald en de spullen voldoen niet aan westerse kwaliteits- en veiligheidseisen.
Dat maakt ze goedkoper. En Nederlandse consumenten, die gemiddeld vijf uur en 54 minuten per dag online zijn, vinden het ook nog gemakkelijk ze daar te bestellen. Nu zullen slimmeriken wel manieren bedenken om de invoerheffingen te omzeilen.
Zo kunnen de spullen door Chinese webwinkels als AliExpress, Shein en Temu ook naar distributiecentra in de EU worden gezonden. Dan hoeft de consument de drie euro niet zelf op te hoesten. Consumenten kunnen hun aankopen ook bundelen in één pakket: een oranje T-shirt, USB-kabel en ventilator tegelijkertijd kopen, zodat maar één keer hoeft te worden afgerekend.
De nadelen zijn legio. E-commerce, zoals het online shoppen wordt genoemd, leidt tot een enorme afvalberg van papier en karton. Het stimuleert impulsaankopen, waardoor mensen opgezadeld worden met spullen die ze eigenlijk niet nodig hebben. De stroom bestelautootjes van PostNL, DPD, DHL en UPS zorgt voor enorme overlast op de wegen. De chauffeurs eigenen zich het recht toe overal stil te staan, wegen te blokkeren en fietsers in gevaar te brengen.
Ze ondermijnen het verdienmodel van de lokale middenstand. In Nederland worden dagelijks rond de 1,2 miljoen pakketjes bezorgd. Als al die spullen bij een fysieke winkel werden gekocht, zouden de winkelstraten er veel levendiger uitzien.
Maar dat heeft niets met oneerlijke concurrentie te maken. Pakketjes uit EU-landen, zoals die van bol.com, geven dezelfde overlast. Misschien maken die een minder lange reis, maar ook de inhoud daarvan is milieuvervuilend en overbodig. De Fransen willen de pakkettenstroom verder beteugelen door reclame van Chinese websites voor fastfashion te verbieden. Maar dat verbod geldt dan weer niet voor de Europese webwinkels van fastfashion als die van Zara of H&M.
De belasting van drie of liever van tien euro zou moeten gelden voor alle thuisbezorgde pakketjes. En die met Oranje-spullen mogen een speciaal tarief van 25 euro krijgen, omdat ze zo kort bruikbaar zijn.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.