Home

Met de giftige zoektocht naar een huisvijand schaden politici uiteindelijk hun eigen ambt

Niets wranger dan haat tegen politici die vanuit het parlement zelf wordt gevoed.

Hidde Heutink, Tweede Kamerlid voor de Groep Markuszower, is politiek opgeleid door Geert Wilders. Dat is te merken. Hij is geen man van boodschappen die voor meerdere interpretaties vatbaar zijn. In het stikstofdebat zei hij het woensdag zo: ‘Vroeger hadden we Tjeerd de Groot als symbool van boerenhaat. Nu hebben we mevrouw Bromet namens Progressief Nederland.’

Voor wie het niet meer weet: Tjeerd de Groot was Tweede Kamerlid namens D66 toen hij zich in 2019, na het stikstofvonnis van de Raad van State, liet ontvallen dat hij volop redenen zag om over te schakelen op kringlooplandbouw en, als gevolg daarvan, de veestapel te halveren.

In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.

Die uitspraak werkte als benzine op de smeulende veenbrand van het boerenprotest. De Groot werd ernstig bedreigd (negen mensen zijn daarvoor veroordeeld), niet het minst doordat zijn politieke opponenten elke gelegenheid aangrepen om het stempel van boerenhater op hem te drukken. In de scheldpartijen en de haatmail die De Groot dagelijks ontving, las hij vaak letterlijk terug wat een partij als de BoerBurgerBeweging in Kamerdebatten inbracht. ‘Populistische partijen gedijen bij een huisvijand’, blikte hij later terug in Trouw.

Pro-Kamerlid Laura Bromet is kennelijk verkozen tot de nieuwe. Want Heutink sprak over haar rol als schietschijf alsof hij een natuurverschijnsel beschreef, maar het waren toch echt hij en enkele collega’s op de rechterflank van de Kamer die er woensdag alles aan deden om Bromet maximaal in die hoek te drijven.

Dat begon al met de groteske verwijten. Aangemoedigd door een luidruchtige publieke tribune mocht Bromet van BBB-Kamerlid Caroline van der Plas vernemen dat mede dankzij haar ‘duizenden boeren gewoon een doodsvonnis krijgen’ en dat zij ‘naar de slachtbank worden geleid’. Bromet, met slechts twintig van de 150 zetels in de Kamer, werd verweten dat zij ‘dictatoriale trekjes’ vertoont.

Het lid Mona Keijzer voegde toe: ‘Je stort een sector, en daarmee een land, in een ravijn (...). Als het echt eens misgaat in Europa, krijgen wij hier hongersnood: dan is het voedsel onbetaalbaar door de keuze die mevrouw Bromet hier maakt.’ En toen moest Heutink zelf nog komen: ‘Waarom haat Progressief Nederland de boeren? (...) Alles moet kapot. Waarom?

Kamerleden die een ambtgenoot op die manier belagen, verliezen elk recht van spreken in al die andere debatten die in de Kamer voortdurend worden gevoerd over de vraag waarom de vlam tegenwoordig zo snel in de pan slaat in het land. Let wel: het enige wat Bromet had gedaan was het verwoorden van haar aloude standpunt dat de veeteelt minder intensief moet worden.

De veiligheidsdiensten waarschuwen al enige tijd dat politici invloed hebben op de sfeer in het land. Woorden doen ertoe. En het wrange is dat al die Kamerleden dat zelf ook wel weten. Dit is geen ongeluk, het gebeurt doelbewust, ook al beschadigen ze uiteindelijk hun eigen ambt.

Goed om dat in het achterhoofd te houden als partijen bij de volgende verkiezingen weer klagen dat het zo moeilijk is om mensen te vinden die een carrière in de politiek nastreven.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next