schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.
Dertig jaar na haar debuut Trailer Park weet de Engelse Beth Orton nog altijd te verrassen met soms bloedstollend mooie, soulvolle liedjes, die behalve folk- ook steeds meer jazzinvloeden kennen. Meteen al in het titelnummer van haar nieuwe album The Ground Above baant haar stem zich door een kluwen aan jazzakkoorden en -maatsoorten. Dat die stem in de loop der jaren wat barstjes is gaan vertonen, maakt het mysterie alleen maar groter.
Met een geweldig stel muzikanten – zoals jazzmusici Tom Skinner en Shahzad Ismaily, en gitarist Adrian Utley (van Portishead) – zet ze een dromerig, pastoraal geluid neer waar liefhebbers van The Blue Nile en Talk Talk al decennia vergeefs op wachten.
Prachtig hoe de trompet van Christos Stylianides sommige nummers verrijkt met subtiel geplaatste solo’s. Over ieder instrument lijkt lang nagedacht en steeds kleurt alles perfect bij de dromerige, melancholieke stem van Orton. Als beloning voor de soms best complexe stukken, trakteert ze de luisteraar tot slot op het optimistische Otherside, zo’n Hey Jude-achtige meedeiner die eindeloos mag duren maar net iets te vroeg stopt.
Beth Orton
The Ground Above
Pop
★★★★☆
Partisan/Virgin
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant