Wanneer ouders voor hun kinderen de wind uit de zeilen nemen, leren jongeren minder om zelf verantwoordelijkheid te nemen. Leraren, moeten een front vormen tegen ouders die denken het beter te weten, maar als de dood zijn om voor de klas te staan.
Het schooljaar loopt bijna ten einde en dat zorgt voor spanning onder een deel van de leerlingen en hun ouders. Zij zien hun kind het liefste overgaan naar het volgende leerjaar, maar de resultaten zijn niet altijd goed genoeg. Sommige ouders proberen de weg vrij te maken voor een glansrijke schoolcarrière van hun kroost en bemoeien zich steeds vaker met de gang van zaken op school.
Voor docenten kan dit vervelende situaties opleveren. Zo mag een middelbare school in Roosendaal een leerling wegsturen vanwege het wangedrag van de moeder, berichtte de NOS afgelopen mei. In de vijftien jaar waarin ik lesgeef, heb ik meerdere keren met boze ouders te maken gehad. Een vader stuurde mij bijvoorbeeld een boze mail over de ‘ongelijke’ manier waarop zijn zoon tijdens de les werd behandeld en eiste hij dat het gedrag richting zijn zoon ‘klaar’ was.
Over de auteur
Thomas van Lier is docent Nederlands in Rotterdam. Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Een andere vader dreigde met het indienen van een officiële klacht, omdat ik niet over een beoordeling in discussie wilde gaan. Dit is een zorgwekkende ontwikkeling die schadelijk is voor leerlingen en docenten.Heeft hun kind zich op school in de nesten gewerkt? Vader of moeder stuurt wel even een mail naar de betreffende docent, mentor of conrector om zijn gelijk te halen.
De leraar wordt gekwetst en raakt gestrest, omdat hij of zij zich moet verantwoorden voor gemaakte keuzes. Ik voelde mij bijvoorbeeld geschoffeerd en reageerde verontwaardigd toen een vader mij de les meende te moeten lezen, omdat zijn dochter onvoldoendes haalde voor mijn vak. Dat kan ertoe leiden dat iemand besluit om te stoppen in het onderwijs.
Gezien het nijpende lerarentekort, is dat een zorgelijke ontwikkeling. Zo interviewde het onderzoeksprogramma Pointer in 2019 een kleuterjuf die vanwege veeleisende ouders vervroegd met pensioen ging. ‘Ouders gaan meteen in de aanval en vertellen hoe ik iets moet doen’. Uit onderzoek van TNO blijkt dat docenten meer werkdruk ervaren dan werknemers uit andere sectoren. Het gevolg is een hoger risico op burn-outklachten en ziekteverzuim.
Ouders die hun kind ziekmelden om het uitstel te geven voor een belangrijke toets of mondeling examen bezorgen docenten extra werkbelasting: er moet tijd worden vrijgemaakt om de (mondelinge) toets af te nemen en na te kijken. Dat is tijd die ten koste gaat van lessen, ontspanning of lesvoorbereiding. Bovendien ondermijnt de bemoeizucht het gezag en de professionaliteit van leraren.
Ouders die leraren ter verantwoording roepen als hun kind uit de klas is gestuurd of een onvoldoende heeft gehaald, plaatsen zichzelf boven het schoolsysteem en suggereren dat het oordeel van een leerkracht willekeurig, persoonlijk en beïnvloedbaar is. Ongelijkheid is het gevolg, aangezien de kinderen van de meest kritische en welbespraakte ouders aan het langste eind trekken.
Zo bleek onlangs uit onderzoek van de Inspectie van het Onderwijs dat het schooladvies van leerlingen die in de Randstad wonen, vaker naar boven wordt bijgesteld dan dat van leerlingen buiten de grote stad. Eerder onderzoek gaf het opleidingsniveau van de ouders als mogelijke verklaring.
Tijdens de middelbareschoolcarrière leren leerlingen geleidelijk zelfstandig te worden. Ze krijgen in de loop van de vier, vijf of zes jaar steeds meer vrijheid om zelf keuzes te maken op basis van hun voorkeuren en leren hun verantwoordelijkheid te nemen voor een onderschatte toetsweek, een gebrek aan planning of een matige inzet.
Wanneer ouders voor hun kinderen de wind uit de zeilen nemen, leren jongeren minder om zelf verantwoordelijkheid te nemen, wat noodzakelijk is om succesvol deel te nemen aan de maatschappij. Ze denken hun kind te helpen, maar dat is niet zo. Geef jongeren het vertrouwen dat ze hun problemen zelf kunnen oplossen.
Ook de volgende generaties zullen moeten leren omgaan met tegenslagen tijdens hun leven.
Welke middelen zijn er om het tij te keren? Leraren, vorm een front tegen ouders die denken het beter te weten, maar als de dood zijn om voor de klas te staan. Weersta de verleiding om een cijfer aan te passen om gedoe te voorkomen, maar leg zo helder mogelijk uit hoe en waarom een bepaalde beoordeling tot stand is gekomen. Voel je gesteund door de afdelingsleider of conrector, die de taak heeft om voor de professionaliteit van zijn of haar docenten te staan.
En het belangrijkste: ouders, vertrouw op de deskundigheid van docenten, luister ook naar hun verhaal en laat uw kind zo veel mogelijk zijn eigen boontjes doppen. Dan kan die boze mail de prullenmand in.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant