Twee in Rotterdam geboren Kaapverdianen duwden Argentinië richting de uitgang van het WK, maar de wereldkampioen redde zich met twee doelpunten uit hoekschoppen in de verlenging: 3-2.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Wat een wedstrijd, wat een goals, wat een team, Kaapverdië. Wat een sensatie. Althans, bijna. Kaapverdië, de ploeg die menig hart al voor de aftrap van het duel in de tweede ronde had gestolen, duwde de wereldkampioen naar de uitgang van het WK, maar net niet over de drempel. Argentinië ontmoet Egypte in de achtste finales.
Neem alleen de 2-2 van Sidny Lopes Cabral, vanaf links. Even naar binnen trekken, uithalen, diagonaal naar de verre hoek, buiten bereik van de lange doelman Emiliano Martínez. De treffer behoort tot de mooiste doelpunten van dit WK. Zelfs de stem van NOS-commentator Arno Vermeulen sloeg over. En op het eind, tijdens de jacht op 3-3, moest Martinez gestrekt om de vrije trap van de speler van Benfica te redden.
Eén wonderlijke goal van Lionel Messi en twee doelpunten na hoekschoppen van Messi, maar het was toch vooral Kaapverdië, dat tegenhield, counterde, steeds meer durfde, en qua lef een voorbeeld was voor Oranje. Het elftal van trainer Bubista heeft loopvermogen, hart voor de zaak. Ja, deze wedstrijd is een klassieker te noemen.
De pure techniek en kunde van Messi resulteerden opnieuw in een fabuleuze treffer, maar de Blauwe Haaien waren dichtbij de sensatie die alle andere sensaties had overstegen. Kaapverdië gaf nooit op, scoorde twee keer via in Rotterdam geboren voetballers: Deroy Duarte en Sidny Lopes Cabral, en maakte bijna 3-3.
Als een van de grootste stunts in de geschiedenis van het WK-voetbal zich voorzichtig aandient, is daar een andere linkspoot dan die van Messi, die het duel lijkt te beslissen. Lisandro Martinez, eens Ajacied, schiet de bal in de eerste verlenging na een door Alexis Mac Allister doorgekopte hoekschop snoeihard in. Maar weer komt Kaapverdië terug, met zijn loopvermogen, bewegingsvoetbal en gevoel voor de tegenaanval.
Kaapverdië, gelijk tegen Spanje, Uruguay en Jordanië, bijna gewonnen van Argentinië. De debutant, die in Afrika al naam maakte en nu het podium van de wereld betrad. De nummer 2 van de wereld tegen nummer 59 Kaapverdië, dat de Nederlandse gemeenschap in met name Rotterdam op de been bracht, onder meer in een bioscoop in Rotterdam deze nacht.
Heerlijke wedstrijd. Je kunt geen moment indutten, thuis op de bank. Sowieso niet, bij een late WK-wedstrijd van Lionel Messi. Aftrap: middernacht (in Nederland). Tegenstander: Kaapverdië. Alles is donker thuis. Messi is het licht. Hij straalt uit de beeldbuis.
Het is bijna stil. Het moment waarvan je weet dat het komen gaat, alleen niet precies wanneer en hoe, is te bewonderen als de 29ste minuut net is begonnen. Het moment komt vanuit het niets. Messi is alles in het voetbal, maar hij creëert vaak uit het niets.
Zijn doelpunt, de 1-0, is een symfonie van pakweg twee tellen. De linksbenige centrale verdediger Lisandro Martinez heeft de bal in de middencirkel. Hij ziet dat Messi vertrekt. Met een kort sprintje is hij weg bij bewaker Diney Borges. Hoe Messi de bal in de loop aanneemt, is ongekend.
Achteloos, na de eerste stuit, met de buitenkant van de linkervoet, terwijl hij een beetje rechts voor het doel uitkomt. Na de tweede stuit is het meteen raak. Droge knal, met de wreef, hoog in het doel. Hij heeft zeeën van tijd gewonnen door die aanname. Kaapverdië gaat hier verliezen, denk je. Argentinië gaat verder, eerst tegen Egypte nu. Denk je. Kaapverdië heeft in aanvallend opzicht ruim een helft niets in te brengen, maar dan, eerst schuchter en met steeds meer vastberadenheid, steekt de ploeg de middenlijn over. Onbevreesd. Er valt niets te verliezen. Alles is al gewonnen.
Iedereen weet voor de aftrap dat Argentinië een kandidaat is voor de titel en Kaapverdië niet, maar op één avond is alles mogelijk. Het stadion in Miami, de stad van Messi, is hemelsblauw. Kijk hoe de Argentijnen druk zetten voor rust, vooral op momenten dat ze de bal net kwijt zijn. Ze spelen met zelfvertrouwen, als een ploeg die elk jaar meedoet aan een toernooi op de camping. Altijd bij de favorieten. Ze kijken eens om zich heen en denken: dit is te doen. Maar verhip, wie zijn die jongens daar? Kaapverdië is zo’n ploeg die zich voor het eerst heeft aangemeld voor dat toernooi. Wat kunnen ze?
Kaapverdië is een uur vrijwel kansloos, maar dan is het ineens 1-1, ook min of meer uit het niets, maar het is een ander niets dan bij Messi. Een doelpunt van Deroy Duarte uit Rotterdam, die net even te veel ruimte krijgt in het strafschopgebied en vanaf rechts met rechts uithaalt. De bal verdwijnt tussen de benen van Lisandro Martinez door, langs de voet van doelman Emiliano Martínez.
Argentinië krijgt de zenuwen. Een fascinerend gevecht ontstaat, ook tussen de 39-jarige Messi en de 40-jarige Vozinha, de doelman, die drie keer redt. Een keer als Messi alleen op hem afkomt, twee keer bij een vrije trap. Als Martinez in de eerste verlenging de bal na een hoekschop heerlijk in de bovenhoek jaagt, lijkt de zaak beslist, maar na de treffer van Lopes Cabral begint het overnieuw. En als de sensatie lonkt, kopt verdediger Romero via Borges in. Kaapverdië is uitgeschakeld. Maar ze behoren toch bij de winnaars van het WK.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant