Wekelijks bezoekt Gidi Heesakkers een eetgelegenheid ergens in het land. Met een klant neemt ze het leven door, na haar vraag: hier opeten of meenemen? Vandaag: Indigo Rosalia (19) en David Timmerman (25), Sranang, Rotterdam.
Gidi Heesakkers is chef van Volkskrant Magazine. Ze schrijft over stand-upcomedy & cabaret en populaire cultuur.
Vrienden David Kamerman (25) en Indigo Rosalia (19) hebben allebei een flink bord moksi voor hun neus bij Chinees-Surinaams eethuis Sranang in Rotterdam. Indigo heeft vanmiddag twee nieuwe tattoo’s laten zetten.
Indigo: ‘Een bonsaiboom op mijn been, en ’14 op mijn arm, want mijn broertje is in 2014 geboren. Hij was er al even over aan het zeuren, zo van: je bent altijd tattoo’s aan het zetten, wanneer ga je eens iets voor mij doen? Het is een verrassing, hij weet het nog niet. Als ik straks thuiskom, laat ik ’m gelijk zien.
‘Ik denk dat hij stomverbaasd gaat reageren, bijna alsof hij er nooit om heeft gevraagd. Dat zou ik typisch voor mijn broertje vinden. Hij is wat ingetogener dan ik. Ik denk dat hij zichzelf nog een beetje moet vinden.
‘We hebben best intense jaren achter de rug in ons gezin. Mijn moeder is neuroradioloog, zo’n zes jaar geleden kreeg zij een burn-out en een depressie. Twee maanden nadat dat was uitgekomen, is mijn vader spontaan verhuisd naar Curaçao. Hij zei het twee weken van tevoren, op een heel luchtige manier, alsof het eigenlijk niets was. We waren iedere week vrij vaak bij hem, er waren toen ook net twee kinderen geboren, eentje bij mijn vader, eentje bij mijn moeder.
‘Het was een drukke tijd, en ook wel heftig. We waren al close, maar mijn broertje en ik zijn hierdoor nog hechter geworden.’
David: ‘Wij kennen elkaar via werk, we werken allebei in de keuken van een restaurant.’
Indigo: ‘Oppervlakkig gezien lijken we op elkaar. Allebei een afro.’
David: ‘Muziek is ook een gigantisch raakvlak, en dat we allebei supercompetitief zijn.’
Indigo: ‘Maar toen we elkaar beter leerden kennen, bleek dat we ook veel gemeen hadden qua gezin. Zelfde backstory.’
David: ‘Soort van.’
Indigo: ‘Nu vertel ik niet zo vaak aan mensen wat er gebeurd is, maar als ik het doe, hoor ik vaak: ‘Oh, wat heftig allemaal.’ Of: wat zielig.’ Wij geven elkaar een andere reactie.’
David: ‘We kunnen support halen uit elkaars woorden.’
Indigo: ‘Ik heb nog nooit tegen David gezegd dat zijn situatie zielig is, of iets anders in de slachtofferhoek. In mijn ‘volwassen’ leven, tussen haakjes, was mijn vader er niet. Dat ben ik gewend, en in die zin voelt deze situatie ‘natuurlijk’. Ik was 14, bijna 15. Dan ga je sowieso al meer je eigen leven vormen. Ik had het er laatst nog over met iemand, dat ik volgens mij geen last heb van verlatingsangst.’
David: ‘Wij zien het leven allebei best wel positief.’
Indigo: ‘Je doet het met wat je hebt. En dan kun je het hartstikke goed hebben.’
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant