Een nieuw voetbalsprookje bleef uit, maar met een verlenging tegen titelverdediger Argentinië nam Kaapverdië wel in stijl afscheid van het WK. 'De Blauwe Haaien' hebben hun land op de kaart gezet. "We worden eindelijk gezien."
Het is ruim een uur voor de wedstrijd als een beveiliger bij het Hard Rock Stadium twee Kaapverdiaanse fans aanspreekt. Ze krijgen vijf minuten om een kaartje te scoren, anders moeten ze het stadionterrein verlaten.
De twee, Miriam en Carlos, staan in hun blauwe Kaapverdië-shirts al uren te wachten in de brandende zon van Miami, waar het zo'n 36 graden is. Miriam woont in de VS, Carlos in Peking ("Ik ben daar ooit gaan studeren"). Samen zijn ze naar Miami gekomen in de hoop tóch nog het stadion in te kunnen.
"We moesten hierbij zijn", zegt Miriam, terwijl er tientallen Argentijnen langslopen. "Ik kan niet uitleggen wat dit betekent voor ons als Kaapverdianen. In Kaapverdië hebben we geen regen, geen goud en geen olifant of leeuw. Maar we hebben wel voetbal."
Ook de Kaapverdiaanse Stephany is trots. Zij is met haar man en zoontje vanuit Boston naar Miami gereisd. "Kaapverdië staat door dit WK op de kaart", zegt ze. "Op dit WK was de slogan van ons team: een procent kans, 99 procent geloof. In principe verliezen we van Argentinië. Maar wij geloven."
Even lijkt het meer dan geloof, als verdediger Sidny Lopes Cabral in de verlenging verdwijnt tussen de fans op de tribune. De verdediger, geboren in Rotterdam, heeft net met een weergaloze treffer voor de gelijkmaker gezorgd en viert dat met de weinige Kaapverdianen op de tribune.
Er lijkt zich een voetbalwonder te voltrekken in Miami, waar zo'n 60.000 Argentijnen op de tribune zitten. Twee keer komt Kaapverdië terug van een achterstand, nadat Rotterdammer Deroy Duarte de gelijkmaker heeft binnengeschoten. Maar na een groepsfase waarin Kaapverdië meermaals stuntte, houdt het WK-avontuur op door de fatale 3-2 van Cristian Romero.
Als kleinste land ooit schopte Kaapverdië het tot de knock-outfase, onder meer door toernooifavoriet Spanje op 0-0 te houden. "Kaapverdië. Klein eiland. Grote dromen", zei Zlatan Ibrahimovic bij televisiezender FOX.
Van het Afrikaanse land, de nummer zestig van de FIFA-ranglijst, werd weinig verwacht op dit WK. Het land heeft geen topspelers, maar voetballers van clubs als Columbus Crew en SJK Seinäjoki uit Finland. Bondscoach Bubista trainde nog nooit een grote club.
Toch heeft Kaapverdië de voetbalwereld vermaakt met mooie verhalen. Zoals dat van Vozinha. De veertigjarige doelman keepte tegen Spanje de wedstrijd van zijn leven, waarna hij er miljoenen volgers op Instagram bij kreeg. Ook tegen Argentinië zorgde hij met knappe reddingen voor spektakel.
Het voetbalsucces van Kaapverdië leidde de voorbije weken tot vreugde bij Kaapverdianen over de hele wereld, van New England in de VS, waar veel Kaapverdianen wonen, tot Rotterdam, ook wel 'het tiende eiland' van Kaapverdië genoemd. In Rotterdam wonen zo'n 30.000 Kaapverdianen.
"Wat ik de voorbije weken in Rotterdam heb gevoeld, is geweldig", zegt FC Den Bosch-verdediger Jeffrey Fortes, die in Rotterdam is geboren en Kaapverdiaanse roots heeft. "Van club Annabel tot in de Maassilo: de wedstrijden waren overal te zien. Rotterdam leefde mee met Kaapverdië."
Erkenning voor de Kaapverdiaanse gemeenschap was er in Rotterdam altijd wel, zegt Fortes. Maar voor de 26-voudig international voelt het sinds dit WK alsof Kaapverdië "eindelijk door iedereen wordt gezien".
"Ook in Groningen en Utrecht, dus. En wereldwijd zelfs. Mensen gaan toch googelen. Wat is Kaapverdië? Wat kun je er doen? Sal en Boa Vista zijn bekende eilanden, maar ons land is zoveel meer. Dit kan een kantelpunt zijn qua toerisme, en daarmee ook voor de bestrijding van armoede in het land."
De armoede in Kaapverdië - 19 procent leeft van minder dan 3,65 euro per dag - kreeg op dit WK een gezicht. Doelman Vozinha vertelde dat zijn moeder de visumprocedure niet had kunnen betalen en daardoor niet in de VS was om haar zoon te zien. Onder anderen buitenlandminister Marco Rubio van de VS zorgde ervoor dat Ana Cândida Évora toch kon komen.
Vozinha is één van de spelers die wél in Kaapverdië is geboren. Ruim de helft van het team bestaat uit zogeheten diasporaspelers, die in een ander land zijn geboren. Zo ook verdediger Roberto Lopes, die werd geboren in Dublin en enkele jaren geleden via LinkedIn werd benaderd om voor Kaapverdië te spelen.
Toch is Kaapverdië een hecht team, en weten de Kaapverdianen waarvoor ze spelen, zegt Lopes. "We komen van ver. Ik hoop dat wij de weg vrij hebben gemaakt voor jonge Kaapverdianen om ook te gaan voetballen."
Duarte, ook een geboren Rotterdammer, heeft het gevoel dat Kaapverdië zichzelf op de kaart heeft gezet. "Weet je, we hebben iedereen in ons land hoop gegeven. Al die kleine kinderen. Kaapverdië is niet een heel rijk land. Maar we zijn tot veel in staat."
Zeker als Kaapverdië zelfs tegen Argentinië had gestunt, maar het was vrijdagavond uiteindelijk 'gewoon' een Argentijns feestje. Toch hebben 'de Blauwe Haaien' laten zien dat ze mee kunnen op het wereldtoneel.
Met die gedachte kwam Kaapverdië enkele weken geleden naar de Verenigde Staten. Bondscoach Bubista verwoordde het een dag voor de wedstrijd tegen Argentinië treffend. "Vanaf het begin was de bedoeling om ons land aan de rest van de wereld te laten zien."
In die missie is Kaapverdië meer dan geslaagd.
Source: Nu.nl algemeen