De hulpactie van het Nederlandse reddingsteam USAR.NL in het aardbevingsgebied in Venezuela zit er na ruim een week op. De 64 leden en 8 honden van het reddingsteam landden zondagmiddag op vliegbasis Eindhoven. "De beelden gaan elk voorstellingsvermogen te boven."
Een grote groep familieleden en vrienden stond zondagmiddag met ballonnen en bloemen het reddingsteam op te wachten op luchtmachtbasis Eindhoven. De reddingwerkers van het Nederlandse Urban Search and Rescue-team (USAR.NL) kwamen daar na een reddingsactie van ruim een week in Venezuela weer aan in Nederland. Ze zochten in het puin naar overlevenden van de zware aardbevingen van anderhalve week geleden.
"De beelden die we zagen gaan elk voorstellingsvermogen te boven", vertelt teamleider Martin Evers over zijn eerste indruk na aankomst in Venezuela. "Complete flatgebouwen zijn in elkaar gevallen, in één geval zelfs vier naast elkaar."
"We kwamen in een land waar alles kapot en stuk was", zegt USAR-lid Richard Kamer, die als verpleegkundige mee was. "We reden door de puinbergen en zagen honderden mensen op straat."
Desondanks viel de vriendelijkheid van de mensen hem op. "Ondanks alle schade en leed werden we heel vriendelijk ontvangen. Het eerste dat mensen zeiden na onze aankomst, was 'dank je'. Mensen boden ons zelfs water aan, terwijl ze zelf niets meer hebben."
Het Nederlandse USAR-team heeft zelf geen overlevenden uit het puin gehaald, maar bood wel ondersteuning bij veertien reddingsacties van andere USAR-teams. In totaal waren er 68 USAR-teams uit tientallen verschillende landen in Venezuela om hulp te bieden.
De verschillende teams werkten nauw samen. "We verdeelden het rampgebied eerst in taartpunten", legt Evers uit. "In zo'n taartpunt ga je verkennen. Dan ga je kijken: is hier mogelijk iets? En als er iets is, ga je beginnen. Tenzij je denkt dat je er heel lang mee bezig gaat zijn, want dan loop je het risico dat een andere makkelijke redding blijft liggen. Dat kun je bijna niet goed doen, dat is heel lastig."
Het is wat zuur dat de Nederlandse USAR-teams geen overlevenden hebben gevonden, zegt speurhondengeleider Hans Hoogstrate. "Dat is waarvoor je er naartoe gaat. Maar het hoort erbij. Je weet dat de kans bestaat."
Maar ook op andere punten leverde het USAR-team een belangrijke bijdrage, schetst USAR-commandant Arjen Littooij. Het team ging namelijk naar Venezuela met drie taken: het vinden en redden van slachtoffers, het opzetten en ondersteunen van reddingshulp en het bieden van hoop, troost en perspectief.
De reddingswerkers konden getroffen Venezolanen die troost en dat perspectief bieden, door bijvoorbeeld bevestiging te geven dat hun familieleden niet meer in leven waren. De reddingswerkers brachten dan wel de harde boodschap van hun dood over, maar het gaf nabestaanden ook duidelijkheid over wat er is gebeurd.
"Zo hebben we een echtpaar kunnen helpen dat hun kinderen was verloren", zegt Richard van Steen, een van de artsen in het team. "Ze lagen nog ingesloten in een ingestort flatgebouw. We hebben tunnels kunnen maken en de twee kinderen kunnen lokaliseren. Als je ouders op die manier kan helpen, is dat enorm betekenisvol."
Ook bij het verlenen van medische hulp kon het Nederlandse USAR-team belangrijke steun leveren. In een kamp van het Venezolaanse Rode Kruis was een jongen van twaalf jaar binnengekomen, die een week onder het puin had gelegen. "Hij lag er slecht bij", zegt Van Steen. "Hij moest direct hulp krijgen, anders zou hij naar onze inschatting in een paar uur overlijden. Daar hebben we bij kunnen adviseren."
Daarbij zat in het cultuurverschil nog een uitdaging. "In Nederland zijn we opgeleid om in een team te werken, waarbij je elkaar mag aanspreken als je op een verkeerd spoor zit. In die cultuur is dat eigenlijk not done: de arts is de hoogste in de piramide en zet alle lijnen uit. We moesten een weg zoeken om duidelijk te maken: het kind heeft infuusvulling nodig en moet zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Dat kind is uiteindelijk naar het ziekenhuis in Caracas vervoerd."
De jongen heeft het overleefd. "Hij heeft inmiddels het ziekenhuis weer verlaten."
Voor het Nederlandse USAR-team zit de missie er weer op. Het team is erop ingericht om op zoek te gaan naar overlevenden: ruim een week na de aardbevingen is de kans dat er nog iemand levend onder het puin ligt heel erg klein.
USAR-NL heeft een groot deel van de hulpmiddelen achtergelaten. Het team had 16 ton aan vracht naar Venezuela meegenomen, daarvan komt slechts 2 ton weer terug. De rest van de goederen heeft Nederland gedoneerd aan het Rode Kruis van Venezuela. Het gaat onder meer om tenten en medische hulpmiddelen.
De reddingsactie heeft overduidelijk veel indruk achtergelaten bij het USAR-team, dat bestaat uit brandweerlieden, hondenbegeleiders van de politie en medici. "De ervaring die wij met elkaar hebben, gaan we echt nooit vergeten", zegt Kamer. "De beelden die ik heb gezien, zullen met altijd bijblijven. Maar dat houd ik hier", zegt hij terwijl hij op zijn hart klopt. "En bij de rest van het team."
Inmiddels zijn in Venezuela meer dan 3.000 doden vastgesteld en dat aantal loopt waarschijnlijk nog op. Tienduizenden Venezolanen zijn nog vermist.
Source: Nu.nl algemeen