Geen geel, geen ritzege. Mathieu van der Poel hoopte net als vorig jaar te vlammen in het openingsweekend van de Tour. Maar op de Montjuïc in Barcelona kwam de Nederlander klem te zitten tussen de belangen van de klassementsmannen.
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
De tweede etappe met een punchy finish op de Montjuïc: zou dat nou wel of niet een kans zijn voor Mathieu van der Poel op de etappewinst? De rit van 168,5 kilometer eindigde met drie rondjes op een circuit dat rond de Spaanse heuvel was neergelegd. Draaien, keren, kort klimmen, op volle snelheid naar beneden en weer opnieuw. Het zou een etappe worden voor de mannen die in het voorjaar excelleren in de heuvelklassiekers. En dan denk je bij de topfavorieten meteen aan, inderdaad, Mathieu van der Poel.
Maar de rit van zondag 5 juli was geen heuvelklassieker, het was de tweede etappe van de Tour de France. En dan spelen er ook andere belangen. Zoals zijn ploegmanager Philip Roodhooft al bij de Belgische media aangaf, waren ze zondag afhankelijk van anderen, van wie er interesse had in de ritwinst en van wat er tussen de klassementsmannen zou gebeuren.
Als het uitgedunde peloton zondagmiddag voor de tweede keer de omloop rond de Montjuïc oprijdt, zit Van der Poel als een van de weinige niet-klimmers in de groep vooraan. Dan is eigenlijk ook al duidelijk dat hij klem zit tussen de ambities van de klassementsploegen.
Jonas Vingegaard wil nog een dag in het geel rijden. Ook Tadej Pogacar lijkt de status quo in het klassement te willen behouden. De kopmannen vallen niet aan, maar hun ploegen voeren wel het tempo zo hoog op dat niemand iets kan ondernemen.
Als ze voor de derde en laatste keer de Montjuïc opdraaien, moet Van der Poel lossen. Vingegaard, Remco Evenepoel, Pogacar, Paul Seixas: allemaal zitten ze er nog bij als op het laatste stuk richting het Olympisch Stadion pas het verschil wordt gemaakt. Het is Isaac del Toro die op de laatste steile meters een gat slaat.
Pogacar ziet het gebeuren, hij vindt de situatie eigenlijk wel goed zo. Hij kijkt nog eens om, ziet dat het verschil met Vingegaard en Evenepoel groot genoeg is en besluit zijn benen stil te houden. Hij hoeft vandaag niet te winnen, ook de bonificatieseconden zijn nu niet het belangrijkste. De Sloveen ziet liever hoe zijn teamgenoot naar zijn eerste Tourzege snelt.
Een paar dagen voor de start van de Tour zei Van der Poel dat hij dit weekend rond de Montjuïc kansen zag liggen, al wist hij dat het moeilijk zou worden. Toch hoopte hij op een herhaling van het succesvolle openingsweekend van vorig jaar, toen Jasper Philipsen in Lille naar de eerste zege en daarmee het geel sprintte. Een dag later nam Van der Poel na de tweede ritzege de leiderstrui over.
Goed, een een-op-eenherhaling zou het niet worden. De ploegentijdrit zou een heel lastige opgave worden, dat wist Van der Poel ook wel, maar op zondag lagen er kansen. En dus was het zaterdag vooral zaak geweest om een goede tijd neer te zetten om zo het gat klein te houden, zodat hij een dag later, tijdens die heuvelrit, wat kon proberen. Maar na de tijdrit was het gat met Vingegaard al 39 seconden, met Pogacar 27. Hij had meer tijd verloren dan gedacht.
Het geel zou alleen nog kunnen als ze hem de ruimte zouden geven, als een groep weg zou mogen rijden. Maar al gauw werd duidelijk dat ze dat niet van plan waren. Een groep van drie man, met onder meer de Nederlandse renners Frank van den Broek en Alex Molenaar, die zondag de bollentrui pakte, mocht wegrijden, maar zodra de eerste berg van de Tour zich aandiende, zo halverwege de etappe, besloot de ploeg van Pogacar het tempo flink op te voeren en werd het gat rap kleiner.
Geen geel, dus. Maar de ritzege dan? Terwijl Remco Evenepoel Van der Poel zondagochtend nog als topfavoriet bestempelde, begon de 31-jarige Nederlander zelf al wat te twijfelen. Hij verwachtte opnieuw de klassementsmannen. Mocht er een kansje zijn, dan zou hij die wel pakken. Maar als hij zondagochtend door Sporza wordt gevraagd of de wielermanagers hem als kopman moeten uitspelen, lacht hij: ‘Nee, vandaag niet.’
Dat had hij goed ingeschat. Ook bij Visma-Lease a Bike zijn ze niet van plan de leiderstrui van Vingegaard af te staan. Na afloop legt de Deen uit dat hij misschien later deze Tour op een punt komt dat hij het geel gaat weggeven. Maar zeker niet dit weekend. Hij wil ervan genieten, je weet immers nooit hoe lang het nog duurt en wat er gebeurt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant