Extase kan zomaar omslaan in kwaad, laat Asset Liability & Equity zien. In deze voorstelling verandert een vrolijke danscentrifuge in een wreed schouwspel. Maar wat doe je als toeschouwer?
schrijft voor de Volkskrant over theater en podcasts.
Vorig jaar kon choreograaf Connor Schumacher de prestigieuze dansprijs De Zwaan in zijn zak steken: zijn werk Raging Against Various Elements werd bekroond tot de meest indrukwekkende dansproductie van 2025. De uitbundige ravechoreografie kenmerkte zich door een donker randje, want naast plezier ging het ook over rouw en verlies.
Schumachers nieuwste productie neemt eveneens een duistere afslag, al is die minder persoonlijk: in Asset Liability & Equity laat de choreograaf zien hoe de systemen waarin we leven ons sturen richting geweld.
Maar we beginnen bij beelden van samenzijn, van zorg, van plezier. Zes dansers in zwart ondergoed rennen rondjes op een groot, wit rond vlak en ontmoeten elkaar af en toe in het midden, waar ze al draaiend aan elkaars handen bungelen, elkaars nekken omarmen en elkaar tollend voortstuwen. Alsof ze kledingstukken in een wasmachine zijn die even in een omhelzing met een ander kledingstuk verwikkeld raken, om elkaar even plotseling weer los te laten.
De vrolijke centrifuge zet zich voort, steeds krachtiger, tot de volgende, speelsere scène aanbreekt met kinderlijke high fives. Gedurende het hele stuk is de muziek zeer aanwezig: je krijgt drukke pianomelodieën, punknummers en liederen vol dreunende woorden op je afgevuurd.
De sinistere, in het zwart geklede ceremoniemeester Simomo Boujarra praat veel, maar de kern blijft ietwat vaag. Termen uit de beleggerswereld suggereren dat we het leven als een rekensom willen zien. Tegelijkertijd geeft Boujarra kritiek op het theater, dat beweert moraliteit te bezitten maar stil is als geweld zich opdringt.
Dat laatste voelen we zelf in de heftigste scène, als de dansers outfits dragen waar pluchen ingewanden uit steken en die de anderen – eerst speels, dan agressief – van hun lijf proberen te rukken.
Meppen, gillen, trekken, schoppen, scheuren volgen; extase kan kennelijk zo omslaan in het kwaad. Dan volgt de vraag: als wij dit wrede schouwspel, dat misselijkmakend genoeg doet denken aan The Hunger Games, kunnen stoppen, zijn wij daartoe bereid? Of zijn we passieve perverselingen zonder echte moraliteit?
Confronterend is het, deze brute blik op de mens. Asset Liability & Equity ontluistert, al is het laatste beeld gelukkig weer dat van een tollend samenzijn.
Dans
★★★★☆
Door ARK/Connor Schumacher. Regie, choreografie en tekst: Connor Schumacher, dramaturgie: Maaike Schuurmans, performers: Simomo Boujarra, Inci Gül Civelekoğlu, Marilou Fortuné, Naomi Rosa, Matheus Moreira, Ischa Statie, Cain Wittenhaus
4/6, Theater Rotterdam. Te zien tijdens Julidans, tournee t/m 17/12.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant