DEN HAAG - Wat een dag vol met plannen voor de toekomst moest worden, verandert op 13 september 2024 in een nachtmerrie. Randa (25) is onderweg naar een afspraak in een sportschool in Den Haag, waar ze samen met haar zus Loubna en nicht Khadija gaat praten over haar grote droom: een sportclub voor vrouwen. Maar dat gesprek zou nooit meer gevoerd worden. Onderweg komt ze om het leven bij een verkeersongeval op de Erasmusweg.
Bijna twee jaar later staan Loubna en Khadija alsnog in diezelfde sportschool. Niet meer om plannen te maken, maar om de droom van Randa werkelijkheid te laten worden. Onder de naam Panda Boxing & Bootcamp hebben zij de deuren geopend van een ladies only-sportclub, precies zoals Randa het voor zich zag.
'Het was volledig haar idee', vertelt Loubna. 'Randa riep al jarenlang dat ze een sportschool voor vrouwen wilde. Een plek waar vrouwen zich veilig en prettig voelen om te sporten, zonder oordeel. Wij zouden haar daarin ondersteunen, maar zij zou het gaan runnen.'
Randa werkte in de zorg en volgde de opleiding Social Work. Volgens haar zus stond ze altijd klaar voor anderen. 'Ze was energiek, ambitieus, grappig en heel behulpzaam', vult Khadija aan. 'Ze had een groot hart voor mensen en geloofde sterk in het creëren van kansen voor vrouwen.'
En dan komt die bewuste dag. 'We hadden afgesproken bij de sportschool om 17.00 uur', vertelt Loubna. 'Randa stuurde nog een plagend berichtje in de groepsapp dat ze dacht dat het 18.00 uur was. Ze wist heel goed dat het om 17.00 uur was, maar ze was vertraagd. Ik stuurde een voice-memo terug dat het echt 17.00 uur was. Dat bericht is nooit meer geopend.'
Loubna en Khadija wachten die dag in de sportschool als er een telefoontje binnenkomt van een vriendin van Randa.
'Ze vertelde dat er een verkeersongeval was gebeurd op de Erasmusweg en dat Randa niet meer reageerde', zegt Loubna. 'Ik voelde meteen dat er iets niet goed was.' Niet veel later krijgt ze een agent aan de telefoon.
'Ik vroeg hoe het met haar ging. Hij zei alleen dat ik veilig naar de locatie moest komen. Toen wist ik eigenlijk al genoeg. Ik had in het nieuws ondertussen ook gezien dat er een tent stond en dat de traumahelikopter was geannuleerd.'
Eenmaal op de Erasmusweg komt er een agent naar Loubna toe. 'De agent zei: gecondoleerd, ze is overleden. Op dat moment stortte onze wereld in.'
Na het verlies verdwijnt ook de droom van de sportschool naar de achtergrond.
'We hebben er bijna twee jaar niet over gesproken', vertelt Khadija. 'Het was te pijnlijk. We zijn ook nooit meer teruggegaan naar die locatie.' Maar dat verandert tijdens de rechtszaak over het verkeersongeval.
'Daar kreeg ik opeens het gevoel dat iedereen uiteindelijk doorgaat met zijn leven', zegt Loubna. 'En ik dacht: waarom zouden wij dit niet proberen? Randa had dit zo graag gewild.'
Na de rechtszaak bezoeken ze opnieuw het pand waar ze destijds op haar wachtten.
'Dat was heel bijzonder', zegt Loubna. 'De laatste herinnering die ik aan die plek had, was het moment waarop wij het slechte nieuws hoorden. Maar toen we terugkwamen voelde het eigenlijk goed. Daarom hebben we besloten door te zetten.'
Inmiddels is Panda Boxing & Bootcamp iets meer dan een maand open. Die naam is geen toeval.
'Wij noemden haar vroeger altijd Randa de panda', vertelt Loubna met een glimlach. 'Ze was gek op panda's. Daarom hebben we bewust gekozen voor die naam en ook voor een panda in het logo.'
Ook inhoudelijk leeft haar visie voort in de sportschool. Boksen en bootcamp waren precies de lessen die Randa wilde aanbieden. Daarnaast richten Loubna en Khadija zich nadrukkelijk op vrouwen die door hun gezin of thuissituatie minder makkelijk aan sporten toekomen.
Voor Loubna voelt de sportschool inmiddels anders dan ze vooraf had verwacht.
'Ik was bang dat het iedere keer een traumatische plek zou zijn', zegt ze. 'Dat ik steeds opnieuw geconfronteerd zou worden met wat er is gebeurd. Maar dat is niet zo. Natuurlijk denken we elke dag aan Randa en missen we haar nog steeds. Dat verdriet blijft.'
'Maar het voelt goed. Het voelt vredig. Alsof haar droom hier toch nog leeft', vervolgt Loubna.
'Voor ons gaat het niet alleen om een sportschool. Het gaat erom dat haar droom niet is gestopt op de dag dat zij er niet meer was. Dat we iets hebben kunnen bouwen waar zij trots op zou zijn geweest.'
Source: Omroep West Den Haag