‘Als je in het spoor van de populisten blijft, kom je vanzelf uit bij het racisme van Forum voor Democratie’, betoogde journalist Marijn Kruk onlangs in de Volkskrant. Lezers reageren.
In de Volkskrant van 2 juli riep journalist Marijn Kruk op tot een nieuwe koers voor ‘links’. Na de huidige ‘tactische terugtrekking’ zou het tijd zijn voor een nieuwe (beeld)taal om zaken als emancipatie, goed onderwijs en armoedebestrijding emoties te laten beroeren – zonder populistisch te zijn.
Hoe belangrijk die zaken ook zijn, het is misleidend ze aan te wijzen als het domein van links. Het zijn eerder pijlers van het liberalisme. Het maakt welvaartsverdeling tot een individueel in plaats van een collectief thema.
Mocht links werkelijk tot bezinning komen, dan kan het zich beter richten op zijn historische kern: het representeren van de werkende klasse en het strijden voor haar belangen.
Nu vertegenwoordigt links in Nederland vooral de theoretisch geschoolde middenklasse. Dat nodigt inderdaad verwijten van elitarisme uit en het vervreemdt delen van de historische achterban.
De historische kern hoeft bovendien niet historisch te blijven. Burgemeester Mamdani in New York laat zien dat een linkse politiek met een emotionele boodschap, gericht op de werkende klasse, wel degelijk werkt. Niet ‘de bankiers een kopje kleiner maken’, maar wél een flinke herverdeling van welvaart.
Laat links zich niet nogmaals aan dezelfde steen stoten. Als links tegenwicht wil bieden aan identiteitspolitiek, doe dat dan met klassenpolitiek.
Timon Boot, Amsterdam
Als je in het spoor van populisten blijft, kom je vanzelf uit bij het racisme van Forum voor Democratie, zo stelt journalist Marijn Kruk. Goed voor mij om te leren dat er geen linkse populisten zijn. Anders had ik zomaar kunnen denken dat Marijn Kruk er eentje is.
Jan Rob Dijkstra, Winsum
Het begrip cultuur is moeilijk te definiëren, maar Marijn Kruk maakt er wel een karikatuur van door het Nederlanderschap zo’n beetje gelijk te stellen aan het eten van stroopwafels. Alleen al het aanbod van workshops die expats beloven de Nederlandse werkcultuur te begrijpen, bewijst dat er meer aan de hand is.
Er zijn grote interculturele verschillen in het betonen van respect aan leidinggevenden of ouderen. Moet je die aankijken of juist niet, mag je ze tegenspreken of zeg je ‘ja en amen’? Ik ken de verhalen van Nederlanders die een presentatie in Engeland gaven en dachten dat ze goed scoorden, omdat het publiek zei dat het ‘interesting’ was. Waardeloos dus voor de goede verstaander.
Met deze kennis is het niet moeilijk te begrijpen dat integratie van meerdere culturen moeilijk is en dat de dominante cultuur bijna vanzelfsprekend de overhand zal krijgen. Dat creëert een norm, die anders nooit ontstaat.
Gérard Näring, Nijmegen
Marijn Kruk vraagt zich af waarom die boosheid niet ten goede kwam aan stemmen voor de GL/PvdA. Dit ging over de boosheid van de burger, zoals beschreven door Catherine de Vries in haar boek De symfonie van onvrede.
Ik denk dan aan het dubbelzinnig beleid van de PvdA. De privatiseringskoorts van Paars, de asociale bezuinigingsdrift van Rutte II, waaraan de PvdA in hoge mate heeft bijgedragen, kwam bij de verkiezingen in 2017 als een politieke terechtwijzing door de kiezer terug. Acht zetels bleven over.
Laat eerst Pro maar laten zien of ze nog links denken en doen.
Jan Roos, Limmen
In het interview met journalist Marijn Kruk wordt uitvoerig ingegaan op het begrip ‘moderniteit’. ‘Die vat ik op als onttovering: dat je je niet meer ondergeschikt maakt aan een autoriteit – de vader, de gemeenschap, het leger, God – maar dat die autoriteit in het individu zelf zit’, stelt Kruk. Om verderop impliciet aan te geven dat er wel degelijk sprake is van een hogere autoriteit: ‘Volgens mij zijn we een liberale democratie, en als je hier bent, mag je gewoon binnen de kaders van de wet je dingen doen en zijn wie je bent.’
Aha, dus wetgeving en rechtspraak zorgen voor de kaders waar elk individu zich aan dient te houden, ongeacht afkomst, geloof, huidskleur of seksuele voorkeur.
In die zin zal het identiteitsdenken voorlopig niet uit het politieke debat verdwijnen. Sterker nog, een blik op de 20ste eeuw laat zien dat mensen zich steeds bewuster zijn geworden van hun identiteit en vooral dat die gepaard gaat met allerlei zaken die gepolitiseerd kunnen worden.
Een verdrietige ontwikkeling, aangezien politiek in eerste instantie gaat over het vraagstuk: wie krijgt wat en op welk moment?
Sven Schellekens, ‘s-Hertogenbosch
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant