is tv-recensent voor de Volkskrant.
Gerri Eickhof zat met zijn oren te klapperen, zei de oud-journaalverslaggever in Ongelijke behandeling. Hij was niet de enige. De misstanden in de gezondheidszorg die in de Omroep Zwart-serie voorbijkwamen waren ontluisterend. En haast oneindig; de kijker krijgt amper tijd om bij te komen.
Dat is misschien juist de bedoeling van de driedelige serie, waarin antropoloog Eickhof onderzoekt hoe bepalend inkomen, gender en culturele achtergrond zijn bij de zorgverlening. En dat is een structureel probleem. ‘Dit wordt geen verhaal over uitzonderingen, dit wordt een verhaal over een systeem’, waarschuwt voice-over Noraly Beyer al in de introductie.
Zo wordt de nierfunctie van zwarte patiënten vaak overschat, vertelt Priscilla Maria, arts en docent medisch onderwijs. Die patiënten worden hierdoor lager op de lijst geplaatst voor een niertransplantatie. Ook worden ze later doorgestuurd naar een specialist, met als gevolg slechte zorg en soms overlijden.
Eickhof ontvangt de deskundigen aan een bureau, omringd door stapels boeken en onderzoeksrapporten. Zonder uitzondering schetsen de onderzoekers en zorgverleners hetzelfde beeld: de gezondheidszorg is gefocust op de (welgestelde) witte man, daarna komt de witte vrouw, en dan komt ‘de rest’; mannen en vrouwen van kleur.
Zelf maakte Eickhof ook het nodige mee. In de eerste aflevering neemt hij de kijker mee naar zijn oude arbeidersbuurt in Amsterdam-Noord, waar zijn familie de huisarts liever niet ‘lastigviel’. Zelfs toen hij twee maanden te vroeg werd geboren (in kwetsbare wijken komen vroeggeboorte en babysterfte vaker voor), besloten zijn katholieke moeder en grootouders hem eerst nog te laten dopen voordat ze het baby’tje naar de dokter brachten.
Hij werd opgevoed als zorgmijder. Dat veranderde langzamerhand toen Eickhof op het vwo belandde (ook geen vanzelfsprekendheid). Daar ontdekte hij tijdens een introductiekamp dat klasgenoten hun tanden poetsten; een gewoonte die hij overnam. De schade die zijn gebit al had opgelopen liet hij later op de universiteit gratis herstellen door studenten tandheelkunde.
Elders kon de kijker vooral bewonderen. In Natuur op de Cariben nam BNNVara-presentator Natasja Gibbs de kijker dinsdagavond mee naar de wonderschone natuur van de zes Caribische eilanden van het Nederlandse koninkrijk. Te beginnen op Aruba, dat iets groter is dan Texel, maar acht keer zoveel inwoners en een veelvoud aan bezoekers heeft.
De presentator duikt de azuurblauwe oceaan in om te zien hoe de feloranje, gekweekte koraalriffen terug worden geplant door vrijwilligers van het project Turning the tide, omdat riffen en mangroven door klimaatverandering, kustbebouwing en toeristische activiteiten worden bedreigd.
Gibbs verruilt haar duikpak voor een safarihoed. Ze gaat op pad met rangers, met wie ze Papiaments spreekt. ‘Bunita’, mooi, slaakt ze meermaals uit bij het zien van zeldzame dieren. Zoals bij de aaibare shoco’s, holenuilen, symbool van het eiland. En de ook zo unieke cascabel, een gifige ratelslang, waarvan deze tv-recensent, zodra de camera inzoomde, inderdaad moet erkennen dat die niet alleen maar angstaanjagend is, maar ook ontzettend mooi.
Source: Volkskrant