Voor Home Sweet Home draaide Petersen uitvoerig mee in de Deense ouderenzorg en filmde hij ouderen op hun meest onomfloerste momenten. Het levert ontwapenende cinema op, wars van effectbejag.
schrijft voor de Volkskrant over film.
‘Doe ik het verkeerd?’ Zichtbaar onzeker is dertiger Sofie terwijl ze de stomazak van de oude Elsa probeert te vervangen. Ze doet dit werk nog niet lang; dat maakte haar timide lichaamstaal wel duidelijk toen ze even daarvoor samen met een meer ervaren collega aan haar dag in de Deense ouderenzorg begon.
Wanneer beide zorgmedewerkers zijn vertrokken – ook in de Deense ouderenzorg is de tijd beperkt, zo leert het verdere verloop van Home Sweet Home – blijft de camera nog even bij Elsa achter. Lang genoeg om haar waarschijnlijke eenzaamheid voelbaar te maken, maar niet zo lang dat uit het beeld een opzichtig statement oprijst.
Na onder meer zijn fijnbesnaarde rouwfilm Forever (2022) bevestigt de Deense regisseur Frelle Petersen met Home Sweet Home zijn status als specialist in het kleine gebaar en het onuitgesproken gevoel. Wederom filmt hij op bekend terrein, in zijn geboortestreek Zuid-Jutland, waar hij tevens een groot deel van zijn onervaren cast wist te strikken.
Petersen, die in de onderzoeksfase van Home Sweet Home uitvoerig meedraaide in de ouderenzorg, filmt ouderen dikwijls op hun meest onomfloerste momenten. Zou een documentaire over hetzelfde onderwerp dit consequente niveau van lichamelijke kwetsbaarheid behalen? Ontwapenende cinema levert dat op, wars van effectbejag.
Sofie, zo maakt de film parallel aan die ouderenportretjes duidelijk, staat in de overlevingsstand. Recent gescheiden probeert ze grip te krijgen op al die hulpbehoevende en vaak ook markante cliënten, zorgt ze voor haar 10-jarige dochter Clara, verzorgt ze ’s avonds haar gymles en worstelt ze met de omgangsregeling: haar ex lijkt een veel soepeler leven te leiden, met zonvakanties en een nieuwe geliefde bovendien.
Jette Søndergaard, die in alle vier de films van Petersen acteert, speelt Sofie volstrekt geloofwaardig, met een singuliere, droevige en in zichzelf gekeerde blik. De onderliggende onmacht, frustratie en het sluimerende verdriet zijn voelbaar bij deze vrouw, die voor iedereen zorgt en met iedereen sympathiseert behalve met zichzelf.
Home Sweet Home – een filmtitel met bittere nasmaak – spiegelt de miniatuurtjes van diverse mensen in de nadagen van hun leven met het door toenemende stress gedicteerde bestaan van een vrouw die zo’n halve eeuw jonger is. Onuitgesproken eenzaamheid vormt een steeds nadrukkelijkere verbindende factor tussen alle scènes: mooi, ontroerend en veelzeggend is het beeld van Sofie die na afloop van de gymles als laatste in zo’n galmende sporthal het licht uitdoet.
Drama
★★★★☆
Regie Frelle Petersen
Met Jette Søndergaard, Mimi Bræmer Dueholm, Karen Tygesen
112 min, in 30 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant