Met verschillende kunstgrepen creëert coregisseur Meriem Bennani ruimte om te reflecteren op haar eigen identiteit, vooral in relatie tot haar conservatieve moeder.
schrijft voor de Volkskrant over film.
New York komt in Bouchra met zijn neonverlichte straten en soundtrack vol middernachtjazz zó uit sciencefictionfilms als Blade Runner gewandeld, ook al is er in dit persoonlijke verhaal van coregisseur Meriem Bennani geen sprake van sciencefiction. En dan wordt de stad ook nog bevolkt door antropomorfische dieren, gevat in hoekig gestileerde computeranimaties: Bennani zelf is hier de Marokkaanse queer coyote Bouchra.
Het zijn doelgerichte kunstgrepen om afstand te creëren tussen de (abstracte) vorm en de (intieme) inhoud. Zo creëert de film ruimte voor Bouchra/Bennani om op haar eigen identiteit te reflecteren, vooral in relatie tot haar conservatieve moeder uit Casablanca.
Bouchra is een eigenzinnige, zelfbewuste en meanderende docu-animatiefilm die zich, uiteindelijk, eenvoudiger laat ontcijferen dan de vormexperimenten doen vermoeden: hoe krijgen we als volwassenen opnieuw volwaardig contact met onze ouders?
Animatie
★★★☆☆
Regie Orian Yani Barki en Meriem Bennani
Met de stemmen van Meriem Bennani, Ariana Faye Allensworth, Fayçal Azizi
83 min, in 28 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant