is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Laten we beginnen met afrekenen. Gianni Infantino is af, na zijn zoveelste romance met Donald Trump, leidend tot het weerzinwekkende, door de Belgen doelmatig afgestrafte gekonkel rond spits Balogun.
Voorganger Sepp Blatter moest weg omdat alles rondom hem naar smeergeld en omkoping stonk. Zonnekoning Infantino is in bepaald opzicht erger dan Blatter, nog afgezien van zijn narcisme. Alleen: niemand doet wat tegen hem, verlekkerd als iedereen is door de Fifa-miljoenen.
Zelfs de KNVB zit bij hem op schoot. Er is maar één optie, eerder geopperd door zaakwaarnemer Mino Raiola zaliger. Weg met de Fifa en opnieuw beginnen als bedrijf, met een directie en een raad van commissarissen. Zonder stemrecht voor alle leden. Maar dat gebeurt niet, en daarom zitten we nog een tijd aan hem vast.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Mede door het gedrag van Infantino bestaat de indruk dat het WK doorgestoken kaart is, zeg maar een vehikel om Lionel Messi bij de titel af te zetten. Maar waarom zou de Fifa juist Messi kampioen willen maken? De complotdenkers maken school in het voetbal. Het begon met de niet gegeven rode kaart in de eerste wedstrijd, toen Messi lichtjes op de kuit van een Algerijn stond. Dat ging per ongeluk. Messi maakt bijna nooit een overtreding, dat heeft hij niet nodig. Maar goed: rood had gekund.
Sindsdien is de Messi-hoon losgebarsten, zeker in Nederland, waar ‘we’ een paar keer knullig van Argentinië verloren. Het zou beter zijn naar onszelf te kijken, wat sommige internationals na jaren gelukkig doen. Ze kunnen zich voor de kop slaan dat ze na de late 2-2 in de kwartfinale in Qatar niet doorgingen met het offensief, maar opnieuw gingen verdedigen tegen de doodsbange Argentijnen en het lieten aankomen op strafschoppen.
Maar nee, Messi heeft het gedaan, de artiest die ons voetbal laat zien waarvan we in onze stoutste dromen een paar procent zouden willen kunnen beheersen. Hij is bijna klaar, nadat Ronaldo helemaal klaar is. Zie het verschil. De een, Ronaldo, reageerde verongelijkt naar ploeggenoten na de uitschakeling tegen Spanje, terwijl hij geen bal had geraakt. Altijd gebaartjes: ik had de bal moeten krijgen. In de knock-outfase van zes WK’s heeft hij nooit een cruciale rol gespeeld. Hij gijzelde dit WK de talentvolle ploeg van Portugal, waarvan de uitschakeling deels is te wijten aan een coach die hem niet durfde te wisselen.
Messi is juist bescheiden. Hij zegt nooit dat hij de beste is. Dat zien anderen wel. Hij huilde dinsdag na de wonderlijke ommekeer tegen Egypte, omdat hij dankbaar is voor de steun van het team, zijn soms vervelende soldaten. Hij draagt de ploeg, bijna letterlijk. Ronaldo droeg zichzelf. Argentinië - Egypte was een geweldige wedstrijd. De Egyptenaren verdedigden en counterden fantastisch, maar lieten in de slotfase drie treffers toe.
Alle arbitrale beslissingen waren te begrijpen, al bestaat altijd discussie over de toepassing van de VAR. Maar we slaan helemaal door. Is hier geen rol voor koningin Máxima weggelegd? Een beetje liefde voor Argentinië bijbrengen. Velen kunnen niet meer genieten van Messi omdat ze bij elke overtreding denken dat alles doorgestoken kaart is. Nou, sterkte. Heb je het geluk in dezelfde tijd als Messi te leven, kijk je totaal verzuurd naar voetbal. Wees gerust: het duurt nog maar één wedstrijd, of, bij winst op Zwitserland, maximaal drie. Hou vol.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant