De Amerikaanse oud-wereldkampioen kanoslalom David Hearn dacht slechts een losgeraakt stuk folie uit de Reflecting Pool in Washington aan te raken. Nu moet hij voor de rechter verschijnen wegens vernieling van het veelbesproken prestigeproject van president Trump.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
David Carter Hearn heeft een loopbaan achter de rug waarin hij zich op woest kolkende rivieren en beken door nauwe poortjes moest wurmen. Hij won er gouden medailles mee. Zijn ervaringen als kanoslalommer zal Hearn hard nodig hebben om zonder kleerscheuren te ontsnappen uit de juridische draaikolk waarin hij twee weken geleden verzeild raakte. Door één ondoordachte daad.
De 67-jarige Hearn was op 19 juni in Washington op zijn racefiets gestapt voor een tocht van ruim 80 kilometer. Aangekomen in het East Potomac Park, een groene oase in het hart van de stad, besloot Hearn langs de Reflecting Pool te fietsen. Hij wilde met eigen ogen weleens zien waar al dagenlang ophef over was.
De Reflecting Pool had in de maanden daarvoor een ingrijpende transformatie ondergaan. Op last van president Donald Trump was op de bodem van het rechthoekige spiegelbassin van 600 bij 50 meter een folie aangebracht in de blauwe kleur van de Amerikaanse vlag, om de 250-jarige onafhankelijkheid van de Verenigde Staten te vieren.
Zodra de Reflecting Pool na de werkzaamheden weer was gevuld, veranderde het bassin echter niet in de kleur die de president voor ogen had gehad. Zich snel vermenigvuldigende algen kleurden het water groen. Het blauwe folie liet los. Een schandaal was geboren. Trump noemde de verkleuring en de schade het werk van ‘linkse criminele vandalen’, zonder daar een snipper bewijs voor aan te dragen.
Bij de Reflecting Pool stapte Hearn van zijn fiets af. Naar eigen zeggen zag hij een stuk folie uit het water steken. Toen maakte Hearn een kapitale fout. Hij pakte de folie beet, ‘om te ervaren hoe die aanvoelde’.
Nog geen vijf minuten later werd hij in de boeien geslagen door agenten van de United States Park Police. Die slingerden hem op de bon vanwege het aanbrengen van vernielingen aan staatseigendom.
In de officiële aanklacht wordt Hearn ervan beschuldigd dat hij met twee handen aan de losgeraakte folie heeft getrokken. Zo heeft hij volgens de aanklager voor 1.000 dollar of meer schade toegebracht. Hij zou ook hebben gescholden tegen de agenten. Hearn wordt overigens niet gerekend tot de ‘saboteurs’ die volgens Trump schuldig zijn aan het groen uitgeslagen en beschadigde ‘algenbad’.
Hearn had zijn plek in de geschiedenisboeken vermoedelijk anders voor zich gezien. Hij bouwde vanaf 1972 een carrière op als professioneel kanoër nadat hij landgenoot Jamie McEwan op de Olympische Spelen van dat jaar in München brons had zien winnen.
De liefde voor het wildwaterkanoën is Hearn met de paplepel ingegoten. Zijn vader was een fervent kanoër, net als zus Cathy en broer Bill. Ze leerden tegen het water vechten in Great Falls, een serie stroomversnellingen en watervallen ten noorden van Washington.
Hij nam deel aan dertien wereldkampioenschappen, won zes keer goud en deed mee aan drie Olympische Spelen. Hij droeg de olympische fakkel in 1996 door Washington toen de Zomerspelen in Atlanta werden gehouden. In 2002 zette hij een punt achter zijn profcarrière. Hij begon een winkel in watersportspullen.
In 1996 haalde hij nog een keer het nieuws. Ook toen werd hij gearresteerd, ook toen door agenten van de US National Park Police. Hij was gaan kanoën in een ziedende storm, terwijl er een verbod gold om te water te gaan.
De rechter sprak hem wegens een vormfout vrij. De agenten hadden geen jurisdictie over het water waarin Hearn zich had begeven. Later zou hij de parkpolitie juist helpen mensen te ontzetten die in het nauw waren geraakt door het wassende water.
Of Hearn er dit keer zo makkelijk afkomt, is de vraag. De kanoslalommer houdt vol onschuldig te zijn. ‘Ik heb niks kapotgemaakt of afgebroken of losgepeuterd’, zei Hearn tegen The Washington Post. ‘Ik was op de verkeerde plek op het verkeerde moment.’ De rechter beslist vrijdag of de ‘overweldigende bewijzen’ van de aanklager standhouden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant