Met een wereldhit en een opvallende videoclip maakte zangeres Bonnie Tyler naam in de jaren tachtig: Total Eclipse Of The Heart. Op Spotify is de rockklassieker inmiddels meer dan één miljard keer gestreamd. Ze overleed woensdag, 75 jaar oud.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Er waren opvliegende duiven en in slow motion wapperende lakens. In het middelpunt stond de diva, Bonnie Tyler, in maagdelijk wit met wuivend haar en rauwe stembanden, die woeste winden, dansende ninja’s en koorjongens met lichtgevende ogen trotseerde.
Iedereen die de jaren tachtig bewust heeft meegemaakt kent de videoclip van Total Eclipse Of The Heart. In opzet en ambitie is die niets minder dan een minipopopera. En iedereen zong ‘turn around’, en iedereen leefde mee met het melodrama van de zangeres wier hart voor eeuwig verduisterd leek.
Woensdag is Tyler overleden aan complicaties na een spoedoperatie: bij haar was een darmperforatie geconstateerd. De zangeres werd nog een tijd in kunstmatige coma gehouden maar het mocht niet baten. Ze is 75 jaar geworden.
Met wereldwijd meer dan zes miljoen verkochte exemplaren was Total Eclipse Of The Heart haar grootste hit. Het nummer stond twee weken op één in Engeland en bezette vier weken de toppositie in de Verenigde Staten. In Nederland kwam Total niet hoger dan de 24ste plaats in de Top 40.
Dat doet niets af aan de iconische kracht van zowel de song als de video, die drie jaar nadat MTV in Amerika een huwelijk sloot tussen muziek en beeld werd uitgebracht. Een song met staying power ook, want in januari van dit jaar brak het nummer op Spotify door de grens van één miljard streams.
Het was ook die uit duizenden herkenbare stem van Tyler die het nummer zijn overtuigingskracht gaf. Dat rauwe was het handelsmerk geworden van de zangeres die in 1951 al met een formidabele stem was geboren, maar nog zonder die braampjes erop. Ze droeg ook een andere naam. In 1951 kwam Bonnie Tyler ter wereld als Gaynor Hopkins, dochter van een mijnwerker en huismoeder in Skewen, Wales.
Als tiener ging ze elke vrijdag met een koffertje vol singletjes naar een vriendinnetje om daar, heel klassiek, met een haarborstel mee te zingen met liedjes van heldinnen als Janis Joplin en Tina Turner.
In 1969 schreef een tante haar in voor een talentenjacht, waar ze als tweede eindigde. Geïnspireerd en gemotiveerd besloot ze door te gaan met zingen. Ze vormde haar eigen bandje als Sherene Davis om verwarring met folkzangeres Mary Hopkin te voorkomen.
Het ging hard toen Tyler tijdens een optreden in Swansea werd ontdekt door een talentscout van platenlabel RCA. Daar ontmoette ze ook haar echtgenoot Robert Sullivan, die als judoka werd afgevaardigd naar de Olympische Spelen van 1972.
Ze werd geadviseerd haar naam nogmaals te veranderen en een demo op te nemen in Londen. Bonnie Tyler was geboren. Songwriter Steve Wolfe en poppromotor en songwriter Ronnie Scott werden haar managers en producers. Haar tweede single Lost In France (1976) werd een hit en Tyler maakte haar debuut in het Engelse popprogramma Top of The Pops.
Maar het daaropvolgende jaar moest de zangeres knobbeltjes van haar stembanden laten verwijderen. Zes weken rust was het devies. De zangeres hield dat niet vol en schreeuwde het op een gegeven moment uit van frustratie.
Daar en toen zette de roest zich vast op haar stem. Het zorgde ervoor dat Tyler meer dan eens de vrouwelijke Rod Stewart werd genoemd. Vergelijk Lost In France (1976) met It’s A Heartache (1977). Jonge onschuld, verliefd en verdwaald in Frankrijk, tegenover een ervaren vrouw die meerdere malen door de liefdesmangel is gehaald. It’s A Heartache werd haar grootste hit tot dan toe en Tyler kon ook in Amerika gaan toeren.
Maar na vier jaar en een reeks geflopte singles bij RCA was de koek op. Ontevreden over haar artistieke imago en het gebrek aan liveoptredens besloot Tyler haar contract niet te verlengen. Ze tekende bij CBS/Columbia, waar ze Jim Steinman koos als producer om haar vastgelopen loopbaan vlot te trekken. Steinman had al eerder met het bombastische bijltje gehakt voor Meat Loaf.
Steinman bedankte aanvankelijk, maar bedacht zich toen hij Tylers rockdemo’s had gehoord. Het door hem geschreven Total Eclipse Of The Heart werd de eerste single van de nieuwe Bonnie. Een ‘woest Wagneriaanse aanval van geluid en emotie’, volgens Steinman zelf, en een visitekaartje voor Tylers stem.
Het werd een van de best verkochte singles aller tijden. Het album Faster Than The Speed of Night kwam binnen op één in het Verenigd Koninkrijk, bereikte de vierde plaats in Amerika en ging daar meer dan één miljoen keer over de toonbank.
Tylers succes hield nog enige tijd aan met singles als Holding Out For A Hero (1984), voor de film Footloose, en nummers die voornamelijk in Engeland of elders in Europa aansloegen. Een wereldwijde klapper heeft ze nooit meer gehad. Niet dat ze het niet probeerde. Vanaf 1990 versleet ze producers als Giorgio Moroder, Nik Kershaw, David Foster en Harold Faltermeyer.
In 2013 leek het erop dat Tylers carrière weer een boost zou krijgen toen ze Engeland vertegenwoordigde op het Eurovisie Songfestival. Maar haar song Believe In Me kwam met 23 punten niet hoger dan de negentiende plaats. Het zorgde ervoor dat Tyler voor altijd geassocieerd zal worden met de jaren tachtig en dat ene weelderige popdrama dat haar kortstondig een van de grootste rocksterren van het moment maakte.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant