Ruth Ellis, de laatste vrouw die in het Verenigd Koninkrijk voor straf werd opgehangen, heeft ruim zeventig jaar na haar dood amnestie gekregen van koning Charles. Ellis schoot haar partner in 1955 dood. Hij had haar structureel mishandeld.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Ellis was 28 jaar toen ze op eerste paasdag 1955 met zes schoten uit een revolver haar partner David Blakely doodschoot voor een kroeg. Ze werd direct opgepakt. Na één procesdag werd ze ter dood veroordeeld. Drie maanden later werd ze geëxecuteerd in de Londense vrouwengevangenis Holloway.
Britse media schilderden haar destijds af als een verleidelijke maar emotieloze moordenaar. Maar achter de moord ging een tragische levensloop schuil, gekenmerkt door misbruik en geweld.
Schoolverlater Ellis (1926) werd op 17-jarige leeftijd een alleenstaande moeder. De Canadese soldaat die haar bezwangerde keerde na de bevrijding van Londen terug naar zijn thuisland. Om haar zoon Andy en zichzelf te kunnen onderhouden werkte ze onder meer als naaktmodel, actrice, prostituee en serveerster in de Court Club. De manager chanteerde Ellis en andere serveersters om seks met hem en de gasten te hebben.
Ellis raakte zwanger van een vaste gast, maar onderging na drie maanden een abortus. Later trouwde ze met een andere bezoeker van de Court Club, een alcoholistische gescheiden tandarts die haar mishandelde.
In een poging opnieuw te beginnen verliet ze in 1953 de tandarts en werd ze manager van The Little Club. In die nachtclub leerde ze Blakely kennen, een alcoholistische coureur uit een goed milieu. Beiden hadden affaires en de relatie ontspoorde al snel.
Uit getuigenissen van Ellis, haar vrienden, getuigen en dokters is inmiddels duidelijk dat Blakely haar consequent fysiek en verbaal mishandelde. Hij sloeg Ellis binnen- en buitenshuis, gooide haar van een trap en sloeg haar zo hard tegen haar hoofd dat ze tijdelijk doof werd. Een stomp in haar maag leidde ertoe dat de zwangere Ellis een miskraam kreeg.
In de jaren na haar executie zorgden de verhalen over mishandeling ervoor dat er weinig overbleef van het beeld van Ellis als koelbloedige moordenaar. Haar verhaal werd zelfs een belangrijk argument van de antidoodstrafbeweging. Executies werden in 1965 afgeschaft in het VK.
Ellis werd postuum een Britse beroemdheid. Er verschenen boeken, een film, een tv-serie en een drie uur durende documentaire op de BBC over haar leven en de moord. Met haar zoon Andy liep het niet goed af. Zonder ouders ging hij op zoek naar gerechtigheid (hij sprak zelfs met de beul van zijn moeder), maar vond die niet. In 1982 maakte hij een eind aan zijn leven.
Vier van haar kleinkinderen kregen uiteindelijk wel genoegdoening. Zij vroegen de Britse regering vorig jaar om amnestie. Die kregen ze woensdag van koning Charles, op advies van minister van Justitie David Lammy. Officieel is haar veroordeling niet kwijtgescholden, maar haar straf is omgezet in levenslang.
Had de zaak vandaag de dag gediend, dan had Blakely’s geweld meegewogen als verzachtende omstandigheid, oordeelde Lammy. Mogelijk was er dan een veroordeling wegens doodslag gevolgd en was Ellis enkel in de gevangenis beland.
‘Deze amnestie verandert niets aan wat er gebeurd is’, zei kleindochter Laura Enston na het besluit tegen Britse media. ‘Maar het maakt ons duidelijk dat Ruth niet geëxecuteerd had mogen worden. Dat is van diepe betekenis voor onze familie.’
De zaak van haar grootmoeder is vandaag nog relevant, zei Enston. ‘We hopen dat haar verhaal een blijvende herinnering is voor rechters. Misbruik en geweld leiden ertoe dat vrouwen aan de rand van de afgrond komen te staan.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant