is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Tata Steel in IJmuiden dreigt te worden gewurgd. Met de dagvaarding in een strafproces is woensdag de strop flink aangetrokken. Er hangt het concern een boete van 2 miljard euro boven het hoofd vanwege het opzettelijk vergiftigen van omwonenden: een vorm van meervoudige moord.
Toevallig is dat ook het bedrag dat Tata door de overheid in het vooruitzicht is gesteld voor de noodzakelijke vergroening van het bedrijf. Het zou bizar zijn als de uitvoerende macht met instemming van de wetgevende macht die 2 miljard geeft, waarna de derde poot van de trias politica dat volgend jaar na een proces weer afneemt. En dan hangt Tata ook nog een massaclaim van 1,5 miljard euro van omwonenden boven het hoofd vanwege gezondheidsschade.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De Tweede Kamer kan niet met overheidssteun instemmen zolang de uitslag van beide rechtszaken ongewis is. En dat betekent minimaal twee jaar uitstel om verder te kunnen gaan met de vergroening. Die tijd is er eigenlijk niet. Ook andere noodzakelijke investeringen worden hierdoor vooruitgeschoven.
Of Tata Steel kan worden veroordeeld vanwege het willens en wetens vergiftigen van omwonenden is voer voor juristen. Of het verzwijgen van incidenten en het werken zonder vergunningen laksheid en slordigheid waren of uitgestippeld bedrijfsbeleid, zal de rechter moeten uitmaken.
Justitie heeft nog niet besloten of ook de topbestuurders strafrechtelijk moeten worden vervolgd. Blijkbaar zit er geen directiebevel tussen de bewijsstukken voor het uitstoten van extra viezigheid om de mensen in de IJmond om zeep te brengen, met als doel meer ruimte te creëren voor de bouw van nieuwe fabrieken. Als dat al het geval zou zijn, dan waren de aimabele directievoorzitter Hans van den Berg en zijn medebestuurders in voorlopige hechtenis genomen. Overigens zijn zij slechts de paladijnen van de echte bazen in Mumbai, die niet naar Nederland zullen overvliegen om 15 jaar te brommen tussen Willem Holleeder en Ridouan Taghi.
Voor Tata in India zal de lol er wel af zijn. Dat hoopte op kosten van de Nederlandse belastingbetaler groene technologie te ontwikkelen die later in het hele concern toepasbaar zou zijn. Dat zit er op korte termijn niet meer in. Als Nederland uit strategische overwegingen vindt dat staal als basisindustrie moet blijven bestaan – ook voor de defensie-industrie – dan moet minister Heleen Herbert van Economische Zaken onmiddellijk naar India vliegen met het aanbod het bedrijf te nationaliseren. Ook het voormalige Britse deel van Tata werd onlangs genationaliseerd.
Hopelijk kan dat om niet. Daarna wordt schoon schip gemaakt en een nieuwe nv opgericht die groen staal gaat maken. De claims blijven achter in de oude vennootschap. Hiermee zou ook de lokale gemeenschap een dienst worden bewezen. De burgeroorlog tussen aanhangers (vooral mensen die er zijn geboren en getogen) en tegenstanders (vooral import) van het bedrijf lijkt de gemeenschap te verscheuren.
Van de 160 duizend bewoners in de gemeenten Velsen, Beverwijk en Heemskerk zijn er achthonderd die Tata graag levenloos aan de strop zien hangen. De rest kijkt toe, lijdzaam of met opgekropte woede.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant