Zeven jaar na het laatste kinderpardon laait opnieuw de discussie op over de vraag of in Nederland gewortelde kinderen, en de gezinnen waarin zij opgroeien, hier mogen blijven. Maar coalitiepartijen VVD, CDA en D66 maken vooralsnog geen aanstalten tot een nieuw pardon.
is politiek verslaggever van de Volkskrant en schrijft onder meer over justitie.
Voor de hernieuwde discussie zijn verschillende aanleidingen. In kerk Open Hof in Kampen verblijft al anderhalf jaar een Oezbeeks gezin met vier kinderen. Vrijwilligers houden daar een doorlopende kerkdienst om uitzetting te voorkomen. Het gezin heeft bij herhaling en tot in hoogste instantie te horen gekregen dat het Nederland moet verlaten, maar met dit kerkasiel wordt uitzetting voorkomen.
Actievoerders boden de Tweede Kamer in de week voor het politieke zomerreces 120 duizend handgeschreven kaarten aan om het gezin, en zo’n vierhonderd andere in Nederland gewortelde kinderen en hun ouders, te behoeden voor uitzetting naar het land van herkomst. Vaak zijn de kinderen van deze ouders niet alleen hier opgegroeid, maar ook geboren. Op de kaarten stond: #laatzeblijven.
De Raad van State, de hoogste beroepsrechter, bepaalde vorige week dat drie gezinnen (uit Nigeria en Armenië) met in totaal zeven kinderen in Nederland mogen blijven. Het belang van een restrictief toelatingsbeleid weegt niet op tegen het belang van de kinderen die al langdurig in Nederland verblijven, oordeelde de Raad. Immigratiedienst IND moet de gezinnen een verblijfsvergunning geven.
Zij maakten daarop aanspraak op basis van de kinderpardonregeling uit 2019. In het kabinet-Rutte III (VVD, D66, CDA en ChristenUnie) werd na koortsachtig politiek overleg het compromis bereikt dat er, na een eerder pardon in 2013, opnieuw een kinderpardon kwam. VVD en CDA waren tegen, D66 en CU voor. Maar in ruil voor het afschaffen van de discretionaire bevoegdheid van de minister, die tot dan toe zelf het laatste woord kon spreken in individuele asieldossiers, kwam het pardon er toch.
CDA-leider Henri Bontenbal zweeg de afgelopen weken over het onderwerp, maar kwam maandag met een verklaring op de site van zijn partij. Anders dan zeven jaar geleden liet hij weten dat zijn partij nu voet bij stuk houdt. Hij vindt dat in een rechtsstaat de uitspraak van de rechter gerespecteerd moet worden. Het gezin in Kampen moet terugkeren naar het land van herkomst. De zaken bij de Raad van State tonen volgens hem aan dat in de individuele toetsing bij de rechter de belangen van het kind een belangrijke plek hebben.
Bontenbal: ‘In 2019 heeft het CDA een verruiming van het kinderpardon gesteund, waarbij afgesproken is het kinderpardon voor nieuwe gevallen af te schaffen. De zogenaamde Afsluitingsregeling was hiervan het resultaat. Een nieuw kinderpardon doet geen recht aan de gemaakte afspraken.’
Tegen de opstelling van Bontenbal kwamen woensdag in Trouw enkele CDA’ers in het geweer, onder wie Rein Willems (oud-senator), Doekle Terpstra (voormalig CNV-voorzitter) en Kathleen Ferrier (ex-Tweede Kamerlid). Zij vinden dat het ‘Nederland zou sieren’ als elke zeven jaar een kinderpardon van kracht wordt, ‘om daarmee aan de onvolkomenheden van ons rechtssysteem recht te doen’.
Zover zijn VVD, CDA en D66 nog lang niet. Tegen het Nederlands Dagblad zei Bontenbal deze week: ‘Ik begrijp dat de positie van het CDA teleurstellend is voor mensen die er zo actief mee bezig zijn. Tegelijk zie ik op dit moment ook nul politieke ruimte voor een kinderpardon.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant