Woensdag werd in Amsterdam de Walk of Pride onthuld, bestaande uit 52 tegels met namen van queer personen, van 19de-eeuwse onbekenden tot aan Anna Blaman. De Volkskrant liep mee.
Ze heeft een zwart-rode jurk aan – de kleuren van de stad – en loopt fier voorop: dragqueen Jennifer Hopelezz, het alter ego van Richard Keldoulis. De ongeveer honderd deelnemers, veelal gekleed in regenboog-chic, worden opgezweept door het sambaritme van een kleine fanfare. Wandelaars dansen mee op het ritme van de conga’s en wapperen met vlaggen. Dit is de Walk of Pride, afgelopen woensdag, een wandeling ter ere van de onthulling van een nieuw, gelijknamig queermonument in Amsterdam.
De optocht is voor de deelnemers naast een feest ook een serieuze boodschap: wij zijn hier, en we zijn hier altijd al geweest.
Het nieuwe monument voor de lhbti-geschiedenis moet dezelfde status krijgen als het bestaande homomonument in Amsterdam. Walk of Pride bestaat uit 52 bronzen gedenktekens, ontworpen door Stefan Silvestri en geïnstalleerd ter ere van Worldpride.
‘Een prachtig cadeau voor de stad’, zo noemt Araya Sumter, wethouder diversiteit (Pro), het monument bij de ceremonie in De Nieuwe Kerk op de Dam, waar ook de Pride-maand feestelijk wordt afgetrapt. Om het monument – geïnspireerd op de Hollywood Walk of Fame – in te luiden, wordt de hele zaal gevraagd mee te lopen. Sumter: ‘We gaan het cadeau vandaag langzaam samen uitpakken. Amsterdam is klaar voor de Pride-maand.’ De route loopt van de Dam naar het Homomonument bij de Westermarkt.
Deze locaties zijn niet zomaar gekozen: ze hebben een duidelijk historisch verband. Mede-initiatiefnemer Richard Keldoulis vertelt: ‘De route begint op de Dam, waar terechtstellingen van queers plaatsvonden tot in de 18de eeuw. Vanaf daar lopen we naar het Homomonument, waar homoseksualiteit wordt gevierd.’
In de eerste tegel staat gegraveerd: ‘Veroordeeld wegens seksuele identiteit. In herinnering aan Jillis Bruggeman, 9 maart 1803.’ Bruggeman is de laatste queer persoon die in Nederland ter dood werd veroordeeld. Hoewel dit de laatste executie in Nederland was, is op de bijbehorende website te lezen dat dit op andere plekken in de wereld nog steeds gebeurt: ‘Laten we niet vergeten: we hebben nog meer dan zestig landen te bevrijden van strafbaarheidsstelling, waarvan zo’n tien landen anno 2026 de doodstraf op homoseksueel gedrag hebben staan.’
Naast Jillis Bruggeman kregen ook andere bekende queer personen een tegel, zoals Marsha P. Johnson, Audre Lorde en Anna Blaman. Voor de selectie van 52 queer helden moest de stichting tot een unaniem besluit komen, en dat in overleg met wel achttien organisaties.
Hoe doe je dat? Ronald Berends, mede-initiatiefnemer van het nieuwe monument (en oud-bestuurder van het bestaande Homomonument), zegt dat de besluitvorming niet altijd even makkelijk was. ‘We hebben uren gezeten en gediscussieerd, soms tot tranen toe. Wat ik daar heb geleerd, is hoe diep de pijn zit van het niet-gezien worden.’
Hoewel het monument de historische context belicht, willen de organisatoren ook de zichtbaarheid en erkenning van queer personen vandaag de dag stimuleren. Keldoulis : ‘Er is veel homofobie, queerfobie, transfobie. Je voelt meer onveiligheid, ook in Amsterdam. Daarnaast worden er wereldwijd anti-homowetten ingevoerd. Daarom is zichtbaarheid zo belangrijk.’
De organisatie is drie jaar bezig geweest met deze Walk of Pride, die mede mogelijk werd gemaakt door de Foundation Erwin Olaf. Nu de wandeling dan echt een feit is, is organisator Berends ontroerd: ‘Ik was verbaasd over hoe geraakt ik was toen ik een voorbijganger ons verhaal zag lezen. Mensen kunnen niet meer om ons heen, we zijn nu onderdeel van de stad.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant