De lezersbrieven! Over de investeringen in defensie, stikstofuitstoot en mensen, berenvellen, de Iran-oorlog, een middelvinger op de foto en feestlawaai.
Het lijkt de Nederlandse luchtmacht maar niet te lukken af te komen van de verslaving aan Amerikaans materieel. Want wat lees ik? We gaan investeren in de productie van Stingers, in Patriots en in zogeheten Amraam-raketten in Europa.
Ja, dank je de koekoek. Zo houden we de Amerikaanse producenten in het zadel en beperken we de Europese alternatieven, zoals respectievelijk RBS70 (Zweden) of Mistral (Frankrijk), SAMP/T (Italië en Frankrijk) en Meteor (een Europees wapen dat binnenkort geleverd wordt aan Oekraïne). Canada begrijpt dit wél en kijkt naar alternatieven voor de F-35. Zwitserland en Denemarken kijken naar of hebben gekozen voor de SAMP/T.
Het probleem van Europa in deze is bekend en dat is de capaciteit, en niet de kwaliteit. Investeren in deze capaciteit lijkt mij de juiste strategische keuze. Wederom lijkt onze marine dit wel te begrijpen (we gaan samen met Groot-Brittannië amfibische schepen bouwen), de luchtmacht echter niet.
Erik Boswinkel, Leersum
Ik ben van 1944 en opgegroeid op een klein boerderijtje in het zuidoosten van Fryslân. Mijn vader gooide om de groei te bevorderen stikstofkorrels over de bonte weide, die elke zomer vol bloemen stond. We hebben nu, evenals in 1950, in heel Nederland net zoveel koeien als toen, namelijk 1,5 miljoen.
Ook ik ben van mening dat we in dit kleine land met veel te veel koeien, geiten, varkens en kippen leven. Toch heb ik moeite met Michiel van der Hagen die van mening is dat de stikstofcrisis begint in de Rotterdamse haven vanwege het veevoer dat er jaarlijks binnenkomt.
We hadden op 1 januari 1950 iets meer dan 10 miljoen mensen. Als het zo doorgaat naderen we binnen afzienbare tijd de 20 miljoen. Alleen al tussen 2000 en 2020 kregen we er zo’n 2 miljoen mensen bij. Ik hoor eigenlijk nooit iemand over de gevolgen voor de stikstofuitstoot van al die mensen en hun economische activiteiten.
Pier Bergsma, Hurdegaryp
Een mooie fotoserie over de gesloopte boerderijen in de Peel. Maar naast onttakelde en aan diggelen geslagen dromen, zie ik in de foto’s nog veel meer. Aanzienlijk minder dierenleed, een gezondere omliggende natuur, veel vierkante meters aan potentiële nieuwe natuur en boeren die vrijwillig hebben kunnen kiezen voor een andere financiële toekomst.
Bram Janssens, Tilburg
De verzuchting van lezeres Edith IJfs dat het een zegen voor de wereld zou zijn geweest als we nog in berenvellen zouden rondlopen, is begrijpelijk. Maar niet realistisch, wat menselijk geweld betreft. In de prehistorie kwam naar schatting een op de zes mensen door geweld om het leven, nu ligt dat percentage inclusief oorlogsslachtoffers onder de 0,01 procent. Ook de zogenaamde matriarchale samenlevingen waren niet gespeend van geweld; bij rituelen overal ter wereld werden mensenoffers gebracht. Onze enige hoop is bewustzijnsverruiming, ‘the expanding circle of consciousness’.
Lisette Thooft, Rotterdam
Wat als de bommen uit Iran de VS konden bereiken en dat Amerikaanse steden aan flarden werden gebombardeerd. Zouden de Trumpkiezers dan nog zo blij zijn met Trump? Zou die oorlog dan gauw afgelopen zijn?
Els Dekker, Amsterdam
In het Volkskrant Magazine (4/7) figureerde ik als een specimen van burgerlijke ongehoorzaamheid omdat ik weiger 30 te rijden op een riante, honderd procent veilige weg in Wassenaar. Er is een foto bijgeplaatst waarop ik mijn middelvinger opsteek. Die middelvinger is echter bedoeld voor de Amerikaanse ambassade waar ik langsreed toen ik de fotografe wegbracht naar Den Haag. Die slaat dus niet op het 30km-protest. De Amerikaanse ambassadeur is de vertegenwoordiger van de regering-Trump en verdient in mijn ogen van iedereen een middelvinger.
Els Stapersma, Leiden
‘Feestlawaai is geen verstoring van het leven, het is het leven zelf.’ Zo is het, Mohammed Benzakour.
Gerthe Vonk, Delft
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant