De Amerikaanse toerismesector heeft zwaar te lijden onder de grilligheid van president Donald Trump. De reden: buitenlanders mijden Amerika. Zelfs in ‘Sunshine State’ Florida, met zijn stranden, Disney-parken en WK voetbal, is het opvallend stil. ‘Voorheen stonden hier rijen.’
is correspondent Verenigde Staten van de Volkskrant. Hij woont in New York.
Een goede sigaar leren rollen kost jaren. Of in het geval van Daniel Casilla: een mensenleven. Al sinds zijn vroegste herinneringen kijkt de 17-jarige mee met zijn vader, Ernesto, die het vak weer leerde van diens Cubaanse vader. ‘Ik rol al sinds mijn 3de’, zegt Daniel aan de boulevard van Miami Beach. ‘Maar pas één sigaar lukte echt perfect. Toch, pap?’
Ernesto knikt. Hij doopt zijn duim in de hars, vouwt met vlijtige vingers de capa, het dekblad, om een delicate tabakskern en inspecteert zijn werk tegen de felle zon. Perfect. Deze sigaar mag bij de andere achter glas – waar de onverkochte waar deze dagen maar blijft opstapelen.
Al drie generaties bestieren de Casilla’s hun kraam in toeristenparadijs Florida. Door de jaren verkochten zij miljoenen sigaren aan reizigers uit alle windstreken. Maar zelden liepen de zaken stroever.
Het aantal buitenlandse bezoekers aan de Verenigde Staten is gekelderd, merken ze hier. Vakantiegangers uit Europa, Azië en Canada blijven massaal weg. Naar schatting loopt de Amerikaanse toerismesector dit jaar maar liefst 40 miljard dollar (35 miljard euro) mis. Het gedeeltelijk in de VS gespeelde WK voetbal, waaronder hier in Miami, heeft dat niet weten recht te trekken.
De reden, volgens analisten: vrees voor het beleid van president Donald Trump.
‘We hebben het pittig’, beaamt Daniel, die is voorbestemd om de kraam van zijn vader over te nemen. Hij wenkt naar Miami’s zonovergoten Ocean Drive. ‘Je had het hier een paar jaar geleden moeten zien. Mensen struikelden over elkaar heen.’ Hij glimlacht. ‘Ik hoop dat die tijden ooit terugkeren.’
Het had zo anders kunnen zijn. Wereldwijd zit de toerismesector al jaren in de lift. Na de coronapandemie reizen elk jaar meer vakantiegangers naar het buitenland, met 2025 (1,5 miljard internationale aankomsten) als het absolute record. Maar één opvallende speler deelt niet mee in die trend. De VS – land van verlaten wegen, de Grand Canyon, iconische steden als New York, en de stranden en pretparken van Florida – zien juist steeds minder toeristen.
In 2024 bezochten zo’n 72 miljoen buitenlanders de VS. In 2025 waren dat er nog maar 68 miljoen, een afname van bijna 6 procent – groter dan na de uitbraak van de financiële crisis in 2008. En 2026, jaar van het WK, lijkt zelfs nog lager uit te vallen.
Het voetbaltoernooi waar de VS jarenlang voor vochten, heeft niet de gehoopte boost opgeleverd. Dit voorjaar voorspelde het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken nog zo’n 10 miljoen buitenlandse bezoekers aan het WK. In werkelijkheid lijkt dat te stagneren rond de 1,2 miljoen. Volgens de American Hotel & Lodging Association meldt 80 procent van de hotels in speelsteden minder boekingen dan verwacht.
In de Amerikaanse media is dat fenomeen al omgedoopt tot de ‘Trump Slump’: een Trump-dipje. Van de 184 landen die belangengroep World Travel and Tourism Council (WTTC) analyseerde, zagen alleen de VS afgelopen jaar hun toerisme-inkomsten krimpen.
‘Reizigers maken andere keuzen’, aldus de WTTC. ‘Het beleid en de uitspraken van de regering-Trump zijn de hoofdreden voor de afname’, concludeerde ook onderzoeksbureau Tourism Economics, na een peiling onder reizigers.
‘Alsof je het over de duivel hebt’, fluistert aspirant-sigarenboer Daniel Casilla opeens. Hij wenkt. Op de boulevard van Miami Beach, tussen plukjes schaars geklede toeristen en dronken voetbalfans, zijn enkele mosgroene camouflagepakken verschenen. ‘Agenten van ICE’, zegt Casilla. ‘Zelfs nu.’
De Amerikaanse politiedienst ICE, die migranten op instigatie van de regering-Trump vaak zonder proces arresteert en detineert, en al zeker drie Amerikanen doodschoot, is volgens ondervraagden een hoofdreden om de VS te mijden. Maar daar blijft het niet bij.
Trump begon een handelsoorlog tegen grote delen van de buitenwereld. De Amerikaanse president dreigde met de annexatie van bondgenoten Canada en Groenland. Begon een oorlog tegen Iran, met rampzalige gevolgen voor de wereldeconomie, en orkestreerde een machtswisseling in Venezuela. Intussen worden bezoekers aan de grens om onduidelijke redenen geweigerd, soms op basis van hun socialemediaberichten.
Regeringen pasten hun reisadvies naar de VS al aan, waaronder het Verenigd Koninkrijk, dat waarschuwt dat reizigers ‘het risico lopen op aanhouding of detentie’. Onder meer Nederland meldt dat non-binaire bezoekers Amerika mogelijk niet inkomen.
‘Ik snap dat toeristen hier niet op zitten te wachten’, zegt Casilla, terwijl de ICE-agenten zich een weg door de mensenmassa banen. Zonder iemand aan te spreken verdwijnen ze uit zicht. ‘Ook al gaat het meestal gewoon goed.’
Je merkt het door heel de VS. In het zuidwesten beleven de casino’s van Las Vegas – de coronaperiode daargelaten – hun slechtste jaren in decennia. In het noorden kwakkelt de toerismesector rond de watervallen Niagara Falls. Nationale parken als Yellowstone, Yosemite en Grand Canyon melden een scherpe afname van het aantal internationale bezoekers.
Canadezen vormen de grootste afhakers. Het Noord-Amerikaanse buurland, de belangrijkste bron van toerisme, boycot de VS overweldigend. Het aantal toeristen uit Canada daalde het afgelopen jaar met maar liefst een vijfde.
Ook Duitsers, Fransen, Canadezen en Zuid-Koreanen haakten massaal af. Volgens de NOS werden er ook vanuit Nederland begin dit jaar zo’n 20 procent minder reizen geboekt dan voorheen.
‘We waren een land dat anderen wilden imiteren’, aldus Juliette Kayyem, voorzitter van het Homeland Security Project aan Harvard University, tegen nieuwszender CNN. ‘Als je nu een buitenlander bent, dan is wat je meekrijgt van de VS vooral een disfunctionele overheid, ICE-razzia’s, Amerikanen die worden gedood.’
Op weinig plekken is die kentering zichtbaarder dan in de ‘Sunshine State’ Florida, op Amerika’s subtropische zuidoostelijkste puntje. Deze staat draait om toerisme: wegens zijn stranden, de natuurgebieden en de wereldberoemde pretparken rond Orlando, zoals Seaworld, Universal Studios en, vooral, Disney World.
Zelfs The Most Magical Place on Earth, aldus de welbekende slogan van ’s werelds grootste pretpark, blijkt niet immuun voor de Trump-aversie van internationale reizigers.
Met een glimlacht neemt ZaKiyah Word (23) plaats voor de Frontier Trading Post, een winkeltje binnen Disney World dat oogt als een cowboyfilmset. Hier op de stoep verzamelen de hardcore Disney-fans zich om buttons en andere parafernalia met elkaar te ruilen.
‘Ik kom hier elke dag’, zegt ZaKiyah. ‘Ik werk normaliter bij een van de popcornstands, maar vandaag is mijn vrije dag.’ Ze glundert. ‘Medewerkers krijgen gratis toegang.’
Superfan ZaKiyah en anderen hebben hier de samenstelling van de bezoekers zien veranderen. ‘Je hoort steeds minder verschillende talen’, zegt ze. ‘Dat is echt een verschil.’
Sinds Trumps aantreden constateerde ook Disney World een forse afname van het aantal internationale bezoekers. De gemiddelde bezettingsgraad van de hotels daalde van 92 naar 89 procent: in dit pretpark, met de economie van een klein land, betekent dat jaarlijks al gauw honderdduizenden hotelgasten minder.
Als je het Amerikanen hier vraagt, is Disney World méér dan een pretpark alleen. Dit is een uithangbord van Amerika voor de rest van de wereld. De Amerikaanse driekleur wappert door heel het park, robotversies van wijlen presidenten delen geschiedenislessen en overal prijken wandtegels vol vaderlandslievende slogans.
‘Morgen zal beter zijn zolang Amerika de idealen van vrijheid en een beter leven hooghoudt’, leest er zo eentje, langs de rij voor het spookhuis. Daar zullen internationale bezoekers zo hun gedachten bij hebben.
The Walt Disney Company, diplomatiek als altijd, spreekt in haar kwartaalverslag van ‘een internationale tegenwind’. Die weet het bedrijf vooralsnog op te vangen met Amerikaanse bezoekers, verleid door creatieve kortingspakketten en groepsreizen. Hun aantal groeit. Maar de inkomsten blijven achter: binnenlandse toeristen geven nou eenmaal minder uit dan buitenlandse.
Voor gigant Disney World is dat overkomelijk. Het is de lokale economie eromheen die harder lijdt: de kleurrijke motels, restaurants en souvenirwinkeltjes die groeiden als paddenstoelen in de schaduw van het park.
‘Ik werk hier al 27 jaar, en zo rustig heb ik het nog nooit gezien’, zegt de 79-jarige Laura Rivera in de Disney Gifts Clearance, een van de talloze speelgoedoutlets langs de wegen buiten Disney World. ‘Waar blijven alle buitenlanders?’
In deze grauwe kubus, nabij een weg die Seven Dwarfs Avenue heet, slijt Rivera verouderde Disney-merchandise met korting. Ze heeft de prijzen met de hand genoteerd in haar opschrijfboekje. Tot voor kort had Rivera een dagtaak aan het betrappen van dieven met hun shirts vol gestolen waar. Nu verveelt ze zich.
‘We hadden hier rijen tot buiten, mensen uit alle landen’, zegt ze. ‘En moet je nu kijken!’ De winkel oogt, inderdaad, verlaten. Het geluid van de zoemende airco overheerst. Het sleutelhangerrek naast de kassa met vlaggetjes uit alle landen hangt nog vol. Alleen de onderste rij is leeggekocht: ‘United States’.
De regering-Trump laat het er niet zomaar bij zitten. Eind vorig jaar lanceerden de VS een marketingcampagne, onder de titel ‘America the Beautiful’, bedoeld om buitenlandse toeristen terug te lokken. Reclames op streamingkanalen en websites tonen het land op zijn mooist, terwijl een informatieplatform de vrees voor de Amerikaanse visumregels moet wegnemen.
In het Congres initieerde de Republikeinse senator Dan Sullivan, uit de van toerisme afhankelijke staat Alaska, de zogeheten VISIT USA Act: een wetsvoorstel dat meer geld moet vrijspelen voor toerisme. Dat moet nog worden aangenomen.
Ook het WK voetbal moest zo soepel mogelijk lopen. Maanden tevoren lanceerde het ministerie van Buitenlandse Zaken de Fifa Pass (Prioritized Appointment Scheduling System), een manier om kaarthouders voorrang te geven op visumafspraken. Alsnog werden grote groepen geweigerd, uit sommige Afrikaanse landen lag dat aantal zelfs boven de 60 procent. Zelfs een Somalische scheidsrechter kwam het land niet in.
Al deze goedbedoelde initiatieven moeten nou eenmaal opboksen tegen de rauwe realiteit. De VS anno nu zijn, simpelweg, minder verwelkomend. Trump heeft zijn strengere grensbeleid nog altijd niet afgezwakt.
‘Een vriend van onze groep werd ook geweigerd’, zegt de Braziliaanse voetbalfan Gustavo Pinto (49) in Miami, op een steenworp van Daniel Casilla’s sigarenkraam. ‘We hebben geen idee waarom.’
Met zijn vrienden is Pinto vanuit São Paulo naar de VS gereisd om hun nationale team te steunen, dat afgelopen zondag werd uitgeschakeld tegen Noorwegen. Maar niet elk van hen kwam het land in. ‘Vier jaar lang hebben we met elkaar gespaard. En nu moet onze vriend het allemaal missen.’
Volgens onderzoeksbureau Tourism Economics valt een volledig herstel van de Amerikaanse toerismesector op zijn vroegst te verwachten in 2029: het jaar dat Trump weer aftreedt als president.
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant