Het wordt een strijd tussen generaties, tussen stijlen en tussen persoonlijkheden: vrijdag staan Jannik Sinner en Novak Djokovic tegenover elkaar in de halve finale van Wimbledon. In één opzicht lijken ze op elkaar: over de uitslag durven ze niets te zeggen.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Het leeftijdsverschil is vijftien jaar. Jannik Sinner is de leider van de nieuwe generatie, Novak Djokovic is de succesvolste tennisser, de ervaren strijder die mensen op zijn 39ste nog steeds weet te verbazen. Vrijdag nemen ze het tegen elkaar op in de halve finale van Wimbledon in een strijd der titanen; een affiche dat net zo goed de finale had kunnen zijn.
Djokovic heeft een bekende leeftijdgenoot: Lionel Messi, ook 39, en toevallig eerder deze week eveneens uitblinker in een belangrijke sportwedstrijd. Nadat Djokovic afgelopen dinsdag op Wimbledon een van zijn ‘mooiste wedstrijden ooit’ had gespeeld op het Centre Court, een thriller van vijf sets tegen Félix Auger-Aliassime, werd tijdens een persgesprek na afloop gerefereerd aan de Argentijnse voetballer, die eerder op de dag met zijn team een WK-overwinning op Egypte kon vieren. Met een grijns zei Djokovic: ‘Het zou mooi zijn om net als hij negentig minuten te spelen.’
De grote vraag als Djokovic het vrijdag tegen Sinner opneemt is: hoe is de Serviër hersteld van zijn partij van vijf uur en vijftien minuten speeltijd? Nooit eerder duurde een kwartfinale op Wimbledon zo lang. Djokovic was nipt op tijd. Een paar minuten later zou de avondklok zijn ingegaan: op het in een chique groene woonwijk gelegen tennispark mag maar tot 11 uur ’s avonds (Britse tijd) gespeeld worden.
Hierdoor had de Serviër woensdag en donderdag tijd om te herstellen. In tegenstelling tot Alexander Zverev en Arthur Ferry, de andere twee halve finalisten die vrijdag in actie komen. Zij speelden woensdag nog.
‘Ik wou dat het de finale was, zodat ik me geen zorgen hoefde te maken over hoe mijn lichaam morgen zou voelen’, zei Djokovic na zijn partij, rond middernacht. ‘Ik moet herstellen en me voorbereiden. De beste speler ter wereld wacht op mij.’
Maar die beste speler ter wereld, Sinner, wankelt dit seizoen. De 24-jarige Italiaan, viervoudig grandslamwinnaar, maakte de afgelopen jaren samen met Carlos Alcaraz de dienst uit in de belangrijkste wedstrijden.
Sinner staat eerste op de wereldranglijst, Djokovic achtste, mede omdat de Serviër zijn optredens in de nadagen van zijn carrière beperkt tot het spelen op de belangrijkste toernooien. En Sinner is de regerend Wimbledonkampioen; hij won in 2025 de finale van Alcaraz.
Toen Alcaraz zich eerder dit seizoen met een polsblessure afmeldde voor Roland Garros en Wimbledon, leek Sinner op voorhand twee grandslamtoernooioverwinningen te kunnen bijschrijven. Hij staat met zijn haast robotachtige precisie – hij is extreem constant en efficiënt, en nagenoeg foutloos – op ongeëvenaarde hoogte.
Maar in de tweede ronde van Roland Garros beleefde hij een onverwachte afgang. Sinner stond op de rand van de overwinning (6-3, 6-2, 5-1) maar verloor uiteindelijk van de Argentijnse subtopper Juan Manuel Cerúndolo na fysieke problemen in de zinderende hitte.
Daarna nam Sinner rust. Hij onderging diverse medische tests en besteedde extra aandacht aan trainen onder zware, warme omstandigheden. De tests toonden dat zijn lichaam in orde was, stelde hij vlak voor aanvang van Wimbledon.
Er was geen grote blessure, geen groot probleem om aan te pakken. ‘We hebben kleine aanpassingen gedaan. Het is geen magie. Ik voel me erg goed voorbereid.’ Maar deze week is het in Wimbledon weer boven de 30 graden.
Op weg naar de halve finale verloor Sinner in de vijf partijen die hij speelde slechts één set. Dat was in zijn openingspartij, op het Centre Court, waar hij het opnam tegen een andere Serviër, Miomir Kecmanovic.
Djokovic verloor in zijn vijf voorgaande partijen in totaal vier sets, waaronder dus twee in de slopende vijfsetter tegen Auger-Aliassime. In zijn beste jaren oogde Djokovic scherper en maakte hij minder fouten. Zijn vechtlust is daarentegen even groot als voorheen.
En ook voor Sinner zijn er minder gunstige statistieken. Het is de tweede keer dit seizoen dat de Italiaan en Serviër elkaar treffen in de halve finale van een grandslamtoernooi. Begin dit jaar, op de Australian Open, won Djokovic, al zou de titel naar Alcaraz gaan.
Beide mannen hebben dit jaar nog geen grandslamtitel op hun palmares kunnen bijschrijven. Voor Djokovic was 2023 het laatste jaar waarin hij zo’n overwinning vierde: op de US Open liet hij dat jaar zijn 24ste optekenen, wat hem op gelijke hoogte bracht met Margaret Court. Mocht hij nu Wimbledon winnen, dan is Djokovic in zijn eentje recordhouder.
Over zijn eerdere winst op Sinner, in Australië in januari, zei Djokovic in een vooruitblik op de halve finale van vrijdag: ‘Ik kwam fris terug na een paar maanden rust en voorbereiding. Het is nu een beetje anders. Ik probeer mezelf en anderen nog steeds te bewijzen dat ik kan concurreren met de beste spelers ter wereld en ze kan verslaan op het grootste podium. Hopelijk kan ik dat nog een paar wedstrijden hier in Londen doen.’
Het wordt voor Djokovic zijn 55ste halve finale in een grandslamtoernooi, een record, zowel bij de mannen als bij de vrouwen. Het is ook zijn vijftiende halve finale op Wimbledon, zijn achtste op rij.
Maar confronteer Djokovic niet met dergelijke statistieken. Dan zegt hij: ‘Dat is fantastisch, maar voor mij is het gewoon weer een halve finale. Ik ga alle cijfers en statistieken bekijken als ik mijn carrière beëindig. Nu draait het allemaal om de wedstrijd.’
In de nadagen van zijn indrukwekkende carrière wordt Djokovic steeds populairder. Moest hij het jaren geleden als een van de Grote Drie van het moderne tennis vaak afleggen tegen publiekslievelingen Roger Federer en Rafael Nadal, nu groeit de sympathie van het publiek, dat een tennisliefhebber ziet die richting de 40 gaat, maar die niet van ophouden weet. Hij is uitgesproken, welbespraakt en veel duidelijker aanwezig dan de introverte Sinner, die liever zijn racket laat spreken.
Na zijn winst op de Amerikaan Jenson Brooksby in de derde ronde, werd Sinner door Italiaanse media op Wimbledon gevraagd waarom zijn ouders niet in de Royal Box hadden gezeten, tijdens zijn eerste partij op het Centre Court. Ze waren uitgenodigd. Maar een formele, ceremoniële setting is niks voor zijn ouders, die niet zo van dergelijke aandacht houden, zei hij lachend.
Djokovic draagt de rol van tennisboegbeeld met verve. Tijdens persconferenties neemt hij doorgaans uitgebreid de tijd. ‘Wat kan ik hier nog meer over zeggen?’, vroeg hij zich eerder dit toernooi hardop af na een kort antwoord, om vervolgens nog wat informatie toe te voegen. Anders dan bijvoorbeeld de gezusters Serena en Venus Williams, die hun reactie vaak zo kort mogelijk houden.
Tegelijkertijd is Djokovic ook in zijn laatste tennisjaren niet van onbesproken gedrag: een van de boetes die Wimbledon de afgelopen weken uitdeelde aan spelers, is voor hem. 7.500 dollar (ruim 6.500 euro) voor vloeken in het Servisch.
Hoe lang hij doorgaat is ongewis. Daarover blijft Djokovic vaag. Hij zou naar de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028 willen, vertelde hij eerder. En wedstrijden zoals die tegen Auger-Aliassime eerder deze week, zijn de reden waarom hij nog tennist.
Of er nog zo’n historische overwinning bijkomt, moet vrijdag blijken. Ze troffen elkaar elf keer, zes keer ging de overwinning naar de Italiaan. Sinner weet één ding vooraf zeker: voorspellen is lastig: ‘Als ik Novak tref, heb ik het gevoel dat elke wedstrijd anders is. Zelfs toen ik kort achter elkaar een paar keer van hem won, had ik het gevoel dat elke wedstrijd echt een eigen verhaal had. Hij heeft dit toernooi al zo vaak gewonnen en weet precies hoe hij het moet aanpakken. Ik kijk ernaar uit.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant