De lezersbrieven! Over alcoholgebruik, het verdwijnen van de 65-pluskorting in het ov, het terugsturen van Oekraïense mannen, erfbelasting, Nederlanders en vakantie, coronavaccins en zichtbaarheid.
Het OM gaat Tata Steel strafrechtelijk vervolgen wegens het veroorzaken van milieuproblemen. Voor de zoveelste keer is er weer gedoe. Voor mij is inmiddels duidelijk dat dit bedrijf niets aan het milieu doet, tenzij er stevige dwang van buitenaf is. Tata Steel heeft wel 2 miljard euro van het Rijk nodig om te verduurzamen.
Deze situatie doet mij erg denken aan de RSV-affaire (het faillissement van scheepsbouw- en machinebricatieconcern Rijn-Schelde-Verolme) van heel lang geleden. Ook daar steunde het Rijk een bedrijf en een product zonder toekomst, in de hoop dat het ooit wat zou worden. Het liep helaas anders, zoals wel vaker met steunoperaties.
Op dit moment wordt ook gezocht naar een geschikte locatie voor een nieuwe kerncentrale, tot nu toe zonder succes. Zeeland is te ver, en Groningen wil niet. Is het een idee om dit enorme bedrag te besteden aan de ontwikkeling van een kerncentrale op de plek van Tata Steel?
De locatie lijkt erg handig, dicht bij de vraag, aan het water, volop koelwater voorhanden, geen uitstoot voor omwonenden, en een kans om de vele in de regio aanwezige technische kennis aan te wenden voor iets dat nodig is, in plaats van doormodderen op een doodlopende weg.
Jan Willem van Wijngaarden, Utrecht
Zelfs na één glas kijk je de dood recht in de ogen, als je de Volkskrant mag geloven. Niet alleen wijn, maar ook met het consumeren van een mals biefstukje zitten we vrijwel direct op de snelweg naar de dood. Met grote regelmaat probeert de krant ons te waarschuwen voor het onheil dat dergelijke pleziertjes teweeg kan brengen. Daarentegen staan water en bijvoorbeeld bonen, uiteraard biologisch, garant voor een aantal bonusjaren. De keus is aan ons.
En het moet gezegd: de alarmerende artikelen hebben effect; op feestjes haal je de Volkskrant-lezers en -lezeressen er zo uit. Terwijl je je gasten wil verwennen met een fijn wijntje, hoor je steeds vaker het mantra: ‘Nee, doe mij maar gewoon een glaasje water’... ‘Gewoon uit de kraan?’ ‘Ja hoor’. De waterdrinkers verlaten het feestgedruis meestal ook wat eerder: het was heel gezellig, maar morgen is weer vroeg dag, tot ziens dan maar. Heel verantwoord.
Een goede kok vertelde me ooit dat wanneer je één of twee druppeltjes azijn toevoegt aan je glaasje water, het veel beter smaakt. Dit gold voor onze krant ook. Een beetje azijn zit nu eenmaal in de genen, maar teveel maakt de krant wat zurig.
Jan Zwetsloot, Spaarndam
Waarom zou Jezus water hebben veranderd in wijn? Om zijn aanhang ziek te maken en hun leven tot een hel te maken? Of omdat hij wist dat tweeduizend jaar later de mensen ouder zouden worden dan ooit en dat de gelukkigsten onder hen soms wel een glaasje lusten?
Fred van Dijk, Hilversum
‘Biertje, wijntje, borreltje?’, met dit citaat begint Nathan Lont zijn artikel met vijf expertideeën om alcohol terug te dringen. Het klinkt haast liefkozend, die verkleinwoordjes. Haast ongemerkt gebruikt iedereen ze, als er alcoholbehoefte is. Maar we moeten ons niet vergissen in de kracht van taal. Die woorden (woordjes) laten de alledaagse alcohol onschuldig lijken. Mijn zesde idee: maak drank in je taalgebruik minder schattig. Bier, wijn, dát is wat het is!
Jos Koning, Nijmegen
Het verdwijnen van de 65-pluskorting in het openbaar vervoer is logisch, zegt Bert van Wee, emeritus-hoogleraar transportbeleid aan de TU Delft. De korting komt uit een tijd dat ouderen het financieel niet breed hadden. Tegenwoordig hebben ouderen het financieel vaak beter dan jongere generaties.
Dan vraag ik mij af: welke ouderen zitten er in de bus? Ja, voornamelijk de mensen die zich geen auto kunnen permitteren, daar hebben ze die korting voor bedacht! Bert van Wee krijgt er van mij een nieuwe titel bij: huiskamergeleerde.
Rini Kuijf, Voorschoten
Nederland biedt momenteel automatisch onderdak aan zo’n 140 duizend gevluchte dienstplichtige Oekraïense mannen. Nederland stopt daarmee vanaf maart 2027, mede op verzoek van president Zelensky. Zijn verzoek is begrijpelijk, net als de niet mis te verstane woorden van Elena (Bericht uit de schuilkelder); voor haar zijn het lafaards.
Het lijkt mij een duivels dilemma: wie is een held, wie is een ‘lafaard’? Helden worden niet geconstrueerd aan de tekentafel, maar staan op - of beter gezegd, ontstaan - in de situatie. De held weet het waarschijnlijk niet eens van zichzelf, hij wordt en blijkt een held.
Hij die misschien dacht een ‘lafaard’ te zijn, blijkt een held. Hij die dacht een held te zijn, blijkt een ‘lafaard’. Die ‘lafaard’ is bang. Bang gedood te worden, bang te moeten doden. Misschien staat hij letterlijk doodsangsten uit. Wellicht heeft hij echter gewetensbezwaren en wil hij niet doden.
Ook hij is een oorlogsvluchteling. Is hij laf? Is hij egoïstisch? Pleegt hij verraad? Ik zou niet graag over hem oordelen of in zijn schoenen staan. In dat laatste geval hoop ik een held te wezen, maar vrees een lafaard te zijn. Maar misschien word en blijk ik toch een held.
Ruud Joppen, Nijmegen
Volgens de Oekraïense Elena hebben mannen de plicht te vechten voor hun land. Elke man kan iets doen: schoonmaken, drones repareren, militair materieel schoonmaken; ‘willen’ is een luxe, zegt Elena. Stuur de mannen uit Nederland maar terug naar hier, dan kunnen ze, net als haar zoon, naar het front.
Geldt dat dan niet voor de vele (jonge) vrouwen die ik op het nieuws in Kyiv zie rondlopen? Die kunnen op velerlei manieren, of ze ‘willen’ of niet, toch ook bijdragen aan de bevrijding van hun land? Moeders met kinderen uitgezonderd, maar voor andere vrouwen zou er niets te willen moeten zijn. Of komen die pas in actie bij het bevrijdingsfeest?
Het is toch een achterhaalde, rare gedachtenkronkel dat alleen mannen verplicht zouden moeten vechten voor hun land? Het is toch niet meer van deze tijd dat je niet hoeft omdat je vrouw bent, dat zou je toch zelf niet moeten willen?
J. Verduyn, Best
Oekraïense mannen die eigenlijk in eigen land onder de wapenen zouden moeten om Oekraïne te verdedigen, worden eerdaags teruggestuurd uit Europese landen. Met gevaar voor hun leven. Dan vind ik dat we uit de VS ‘gevluchte’ (top)onderzoekers (Ten eerste , 8/7) ook terug moeten sturen, zonder gevaar voor hun leven, om in eigen land de mensenrechten te verdedigen.
Paula Breeman, Leiden
De laatste tijd meldt de Volkskrant bij elk Russisch bombardement dat het volgens Rusland een ‘vergeldingsaanval’ of ‘wraak’ is voor Oekraïense acties.
Het zou de krant sieren om dit onzinnige Russische narratief achterwege te laten aangezien Oekraïne ook al dagelijks werd gebombardeerd toen het zelf nog niet kon terugslaan. Door het elke keer een vergeldingsaanval te noemen geef je lezers de ruimte om te denken dat beide landen schuldig zijn aan deze oorlog.
Een doorgeslagen vorm van bothsidesism die in een existentiële oorlog wat mij betreft vermeden moet worden.
Florus Winterink, Asten
Momenteel staat ter discussie of de erfbelasting omhoog zal moeten gaan. Onze generatie (babyboomers) met een eigen huis heeft, zonder daar iets voor te doen, een onbelaste overwaarde van het huis in de schoot geworpen gekregen.
We hebben wel met elkaar veel schade toegebracht aan het milieu. Het lijkt mij niet meer dan redelijk dat wij daarvoor de prijs gaan betalen. Door een veel hogere erfbelasting zouden we een steentje bij kunnen dragen om zowel de opwarming verder tegen te gaan als de natuur te herstellen.
Daar zijn onze kinderen en kleinkinderen meer mee gebaat dan een zak geld.
Mia de Beun, Oegstgeest
Steeds meer Nederlanders vieren vakantie in eigen land, want in Zuid-Europa is het tegenwoordig zo heet en bosbranderig. Mooi, minder reizen scheelt CO2 en dus een heel klein beetje verdere opwarming. Alhoewel...
Verderop in het artikel blijkt dat velen tegenwoordig niet in de zomervakantie, maar wel in de herfst- of meivakantie zuidwaarts reizen. Iets zegt me dat ze dat vanwege de beperkte tijd extra vaak met het vliegtuig doen.
En die CO2 dan, en het stoppen van klimaatverandering? Ach, de meeste levensgenieters zijn begin oktober al lang vergeten dat ook ons ooit zo koude kikkerlandje steeds meer hittegolven kent.
Hoe de Zuid-Europeanen de hetere zomers moeten zien te overleven? (Jazeker, in het zuiden wonen mensen, daar staan niet alleen resorts.) Dat is gelukkig niet het pakkie-an van vakantievierend Nederland. Dus op naar het zuiden!
Esther Postema, Amersfoort
Sander Schimmelpenninck illustreert in zijn column van maandag 6 juli weer eens hoe onze nationale palingproleet Mona Keijzer ‘het volk’ ongestraft mag opzwepen tot onverdraagzaamheid en haat. Een bladzijde verder lees ik dat AfD-leider Alice Weidel onder het mom van vrijheid van meningsuiting de Duitse democratie mag ondermijnen. Daar is allemaal niets aan te doen vanwege ‘juridische’ angels en voetklemmen.
Vervolgens lees ik dat Nederland, Duitsland en Europa, ‘geholpen’ door Amerikaanse chantage, wel bereid zijn om beperkingen op te leggen aan China omdat het onze economieën kapot concurreert.
Opmerkelijk dat Nederland en andere westerse democratieën juridisch en rechtsstatelijk niet in staat zijn om het ondermijnende nazigedachtegoed te weren uit onze samenlevingen, maar wel creatieve slagvaardigheid aan de dag leggen als het gaat om de bescherming van onze economie.
Zelden in één editie van de krant zo’n duidelijke illustratie gezien van de Hollandse benepen kruideniersmentaliteit.
Rinus van Leest, Beek
Ongeveer een kwart eeuw geleden ging het een na het andere computerbedrijf failliet. Ook het bedrijf waar ik met veel plezier werkte. We werden naar Houten gesommeerd en mensen met een leaseauto moesten ter plekke de sleutels inleveren en met de babystoeltjes op hun rug de trein naar huis nemen.
Niemand kreeg drie jaar salaris mee, onze bedrijfsleider mocht zelfs van de ene dag op de andere het pand niet meer in. Niemand had dit zien aankomen.
De vuurwerkimporteurs hebben zich jaren kunnen voorbereiden. Waarom worden zij gecompenseerd met drie jaar winst? Kunnen zij niet wat mijn collega’s wel noodgedwongen konden: zich razendsnel omscholen of elders werk vinden? Zoiets heet kapitalisme en zakendoen. De overheid kan het belastinggeld wel beter gebruiken, zoals bruggen repareren en waterlopen reinigen.
Annelies Jacobsen, Doetinchem
Nederland was het laatste land in Europa dat begon met vaccineren. In de Volkskrant van 7 juli lijkt oud-RIVM-directeur Jaap van Delden dit probleem te bagatelliseren. Hij en andere verantwoordelijken zouden zich kapot moeten schamen voor dit amateurisme. Laat beginnen betekent ook laat op stoom komen met de vaccinatiecampagne.
Hoeveel extra doden dit heeft opgeleverd, kunnen statistici van datzelfde RIVM vast uitrekenen. Maar laat mij één van deze coronadoden ook een gezicht geven: mijn moeder Agnes Zuidam-Belo overleed op vrijdag 7 februari 2021. De dinsdag erna kwam haar oproepbrief voor vaccinatie binnen.
Klaas-Jan Zuidam, Amersfoort
In het fraaie overzicht van de beste Nederlandse documentaires staat de film Mensen van morgen van Kees Brusse op de 40ste plaats. Hij sprak onder meer met ‘een ongehuwde moeder’, ‘een prostituee’, ‘een voetballer’ en ‘een novice’. De geïnterviewden bleven anoniem, maar kwamen wel vol in beeld.
Wie niet in beeld kwam, was ‘een homoseksueel’. Zijn gezicht is onherkenbaar gemaakt. Het was 1964. Dit jaar vieren we de World Pride en is er gelukkig toch wel iets veranderd.
Ad van Dam, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant