Na een ‘pijlsnelle’ formatie van vijf weken is Richard de Mos terug in het centrum van de macht in Den Haag. Althans, de stad Den Haag. Hij is de de facto leider van een reuzecollege van liefst tien wethouders. ‘We gaan een nieuwe start maken.’
is verslaggever van de Volkskrant.
‘Ik houd ervan om te kletsen’, verklaart Richard de Mos de lengte van zijn praatje bij de presentatie van het coalitieakkoord. Alleen de titel al draagt nadrukkelijk zijn stempel: ‘Voor Den Haag, met Den Haag’. Met een microfoon voor zijn mond, op een podium met de politieke leiders van zijn drie coalitiegenoten VVD, CDA en Denk, is De Mos zichtbaar in zijn element.
De presentatie in een loods van de gemeente in Kijkduin waar strandspullen worden opgeslagen, draait vrijdag ook voornamelijk om hem. De oud-PVV’er werd als wethouder op 1 oktober 2019 van zijn bed gelicht op verdenking van corruptie, omkoping en, dat kwam er later bij, deelname aan een criminele organisatie.
Jarenlang was De Mos persona non grata in de lokale politiek, totdat de rechter tot tweemaal toe de eis van het Openbaar Ministerie afwees om hem vier jaar lang geen bestuurlijke functie te laten bekleden.
Al in 2024 begon De Mos met zijn ‘Nu of nooit’-campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen twee jaar later. Met succes: Hart voor Den Haag haalde zestien raadszetels. De nummer twee, D66, acht. Voornaamste campagnethema voor De Mos was dat er een streep ging door de opvang van asielzoekers in een voormalig ziekenhuis aan de rand van de chique Vogelwijk. Daarmee breidde Hart voor Den Haag haar kiezersschare uit met de beter gesitueerde stedelingen.
‘Ik kom van ver’, zegt De Mos, voordat hij opsomt wat de door hem in 2014 opgerichte partij Hart voor Den Haag allemaal heeft binnengehaald. ‘Het waren zeven donkere jaren. Maar dat boek is nu dicht. We gaan een nieuwe start maken.’
Dat betekent dus: geen grootschalige opvang voor asielzoekers. ‘Dat is voor mijn partij heel belangrijk.’ In het leegstaande gebouw waar volgens afspraak met het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) 440 asielzoekers hadden moeten worden opgevangen, komen 700 seniorenwoningen.
Een reactie van het COA op het voornemen van het nieuwe college liet niet lang op zich wachten: er is al een contract en dat is bindend. ‘Wij snappen dat nieuwe coalities in gemeenten soms andere keuzes willen maken dan het voorgaande college. Tegelijk kunnen getekende overeenkomsten niet eenzijdig worden opgezegd.’
Dat het COA de gemeente aan het contract zou houden, konden De Mos en de zijnen op hun vingers natellen. Met het elders huisvesten van de 440 asielzoekers hoopt het college het COA van het lijf te houden. Dat moet gebeuren op kleinschalige opvanglocaties die passen binnen de Haagse wijken. ‘Geen megacentra die buurten ontwrichten.’
‘Asiel en migratie’ was het eerste onderwerp van de coalitieonderhandelingen, nadat twee pogingen van Hart voor Den Haag om met D66 in zee te gaan strandden op het onderwerp. CDA-lijsttrekker Kavish Partiman aarzelde om in te stappen, zei hij bij de presentatie van het coalitieakkoord. Pikant was vooral de deelname van Denk aan de besprekingen. ‘Ik heb hier in Den Haag in een azc gezeten’, zei de gaande en komende Denk-wethouder Nur Icar, over ‘de olifant in de kamer’.
Formateur en oud-burgemeester van Rotterdam, Ahmed Aboutaleb, speelde volgens de vier Haagse partijleiders een sleutelrol. ‘Dat we er op asiel zijn uitgekomen is zijn verdienste’, stelt Partiman. Icar: ‘Meneer Aboutaleb maakte ons duidelijk dat het belang van de mens onze gedeelde waarde is. Dat gaf mij comfort om te blijven zitten.’
Aboutaleb, die vijftig jaar geleden in Den Haag ‘aankwam’ en iets terug wilde doen voor de stad ‘die zo ontzettend veel voor me heeft betekend’, vond Richard de Mos aanvankelijk maar ‘een rare vogel’. Ze bleken iets gemeen te hebben. ‘Als systemen ‘nee’ zeggen, douwen wij door.’
Hij voedde de vier onderhandelaars, die zich zes dagen per week in een kamertje hadden opgesloten in Kijkduin, met wijsheden als: ‘Het is belangrijk de macht te hebben, maar je komt verder met de macht delen.’ Na vijf weken waren ze eruit. ‘Pijlsnel’, vond Lotte van Basten Batenburg van de VVD.
Maandag maken de partijen bekend wie ze naar voren schuiven als wethouder. Het worden er tien, twee meer dan het vorige college. ‘Extra kosten i.v.m. tien wethouders’, staat achterin het coalitieakkoord: 1,3 miljoen euro per jaar.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant