Het Metropole Orkest zoekt altijd talent om een langdurige samenwerking mee aan te gaan, zoals het al heeft met Snarky Puppy en Gregory Porter. En toen was daar, na jaren van planning en overleg, de kans om de studio in te gaan met Cécile McLorin Salvant.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.
De samenwerking tussen Cécile McLorin Salvant en het Metropole Orkest (MO) gaat terug tot 2016, zegt Robert Soomer, artistiek leider van het orkest. Altijd op zoek naar nieuwe artiesten binnen de pop en jazz om mee samen te werken, polste het orkest de zangeres, die in een paar jaar tijd was uitgegroeid tot een van de grootste beloften in de jazz.
Na enkele optredens samen was de muzikale liefde al opgebloeid. De zangeres en het orkest wilden samen verder, en dat is ook waarop samenwerkingen worden geselecteerd. Het Metropole Orkest heeft met artiesten als Snarky Puppy, Jacob Collier en Gregory Porter al diverse projecten gedaan en hoopte zulks ook met Salvant te kunnen doen.
Maar het zou tot februari 2025 duren voordat beide agenda’s op elkaar konden worden afgestemd. Soomer: ‘Cécile vertelde dat ze bezig was met door Darcy James Argue gearrangeerde jazz-standards. Ik ben een groot fan van deze arrangeur, dus dat leek me wel wat.
De optredens van de zangeres met het MO in februari 2025 waren een succes en Salvant wilde meer. ‘Haar manager belde dat ze graag een album met deze stukken wilde opnemen, maar dat twee eerdere pogingen in Amerika gestrand waren. Dus lag er de vraag of ze het met het MO kon doen.
Een goed idee, vond Soomer. Maar dan wel met Jules Buckley als dirigent. ‘Darcy James Argue is een briljant arrangeur, een van de beste die ik ken, maar als dirigent heeft hij wat minder ervaring. Buckley heeft niet alleen veel ervaring, hij kent het orkest als geen ander en is ook groot bewonderaar van het werk van Argue.
Bijkomend voordeel was dat de arrangeur nu in de opnameruimte kon meeluisteren. Anders dan tegenwoordig gebruikelijk kozen ze ervoor om alles samen op te nemen. Orkest, zangeres en band samen in Studio 3 in Hilversum. ‘Hele takes dus, waar daarna de besten uit werden geselecteerd. Het lukte allemaal net binnen de twee dagen studiotijd die ervoor stond.’
Soomer: ‘Het is best moeilijk materiaal. Geen vierkwartsmaat of vanaf begin tot eind alles in een tempo. De muziek is ritmisch complex en harmonisch niet standaard. En Cécile zingt alles heel intuïtief en iedere take net weer anders.’
Hoe compromisloos arrangeur Argue ook was als Salvant of Buckley met suggesties voor aanpassingen kwamen, de wederzijdse bewondering tussen dirigent en arrangeur was groot. Soomer: ‘Jules had er geen enkel probleem mee. Hij vond het juist supergaaf om te werken met iemand die duizend procent achter zijn ideeën stond en geen compromissen duldde. Best bijzonder, drie internationale grootheden zonder egoproblemen in één ruimte. En het heeft met With Every Breath I Take een erg mooi album opgeleverd.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant