De moord op de flamboyante en spraakmakende politicus Ann Widdecombe (78) veroorzaakt een schok in het Verenigd Koninkrijk. Ze stond hard rechts beleid voor, maar ook tegenstanders konden het met haar vinden.
is correspondent Groot-Brittannië van de Volkskrant.
Ruim 125 jaar nadat Arthur Conan Doyle zijn detective Sherlock Holmes op Dartmoor National Park liet speuren naar de bloedhond van de Baskervilles is deze ruige hoogvlakte opnieuw het decor van een mysterie: de dood van de bekende Britse politicus Ann Widdecombe.
De 78-jarige vrouw werd vrijdagochtend met een hoofdwond dood aangetroffen in haar bungalow. Widdecombe was altijd in voor mediaoptredens, reden dat er alarm werd geslagen toen ze donderdag opeens niet bereikbaar was. Een buurvrouw trof haar dood aan.
Ze was een van de meest spraakmakende persoonlijkheden in de Britse politiek. De politie jaagt nog op de dader, een gearresteerde verdachte werd na verhoor vrijgelaten.
Widdecombe’s Rest, zo luidde de naam van haar huis in het gehucht Haytor Vale, niet ver van Widecombe-in-the-Moor. Daar was ze een kleine twee decennia geleden heengetrokken voor haar semi-pensionering als politicus, na de dood van haar moeder voor wie ze zorgde.
Ze was echter nog steeds woordvoerder Binnenlandse Zaken in Nigel Farages rechtse partij Reform UK. Haar laatste mediaoptreden was een gesprek woensdag op Talk TV, waarin ze Farages beslissing verdedigde om zijn Lagerhuiszetel op te geven en zich herkiesbaar te stellen. Na haar dood merkte Farage op hoe kwetsbaar Britse politici zijn.
Bij de Britten was Widdecombe bekend wegens haar optreden 16 jaar geleden in de dansshow Strictly Come Dancing. Daar charmeerde ze de kijkers, meer dan de vakjury. Tevens was ze gastpresentator bij de satirische nieuwsquiz Have I got news for you, speelde mee in een Dr Who-aflevering en maakte haar opwachting in Celebrity Big Brother.
Widdecombe nam graag deel aan debatten, zoals bij de Oxford Union waar ze met haar schelle stem pleitte voor de vrijheid van meningsuiting en beweerde dat gekwetst zijn ‘een beroepsrisico is bij deelname aan de samenleving’.
De dochter van een defensieambtenaar koos na het studeren van Latijn in Oxford al op vroege leeftijd voor een politieke carrière. In de conservatieve regering-Major werd ze staatssecretaris van Gevangeniszaken, waar ze controverse veroorzaakte door te bepalen dat vrouwelijke gevangenen ook tijdens hun zwangerschap geboeid moesten worden getransporteerd.
Ze stond niet alleen bekend om haar harde beleid, maar ook om haar scherpe tong. Zo droeg ze in 1997 bij tot de val van partijleider Michael Howard door te zeggen dat ‘hij iets van de nacht over zich heeft’, een verwijzing naar Transsylvanië, Dracula-land, waar diens vader vandaan kwam.
Widdecombe kwam ongeschonden uit het bonnetjesschandaal dat de Britse politiek in 2009 op stelten zette. Als een van de weinige kamerleden had ze niet met onkosten zitten sjoemelen. Een jaar later, net toen de Conservatieve Partij onder premier David Cameron ging moderniseren, gaf ze haar zetel op.
Sociaal gezien was ze uiterst behoudend, met haar weerstand tegen abortus en het homohuwelijk. De beslissing van de Church of England om het vrouwen toe te staan om priester te worden was voor haar aanleiding om zich aan te sluiten bij de Rooms-Katholieke kerk. In de politiek keerde ze zich tegen positieve discriminatie voor vrouwen.
Bij het referendum over het EU-lidmaatschap in 2016 koos ze de kant van de Brexiteers en drie jaar later keerde ze terug in de politiek als europarlementariër voor The Brexit Party van Farage. Die functie bekleedde ze totdat de Britten uit de EU stapten. Ze was zeer begaan met dierenwelzijn, wat naar voren kwam bij hij haar afkeer van de vossenjacht.
Ook was ze ambassadeur van ‘Safe haven for donkeys in the holy land’, een liefdadigheidsorganisatie die zich ontfermt over ezels die na hun werkzame leven in Israël, Egypte en de Palestijnse gebieden door hun eigenaar zijn afgedankt.
De chef-politiek van de BBC Chris Mason schreef dat Widdecombe een buitengewone persoonlijkheid was, met wie je makkelijk eens of oneens kon zijn. ‘Wat ik je wel kan vertellen, is dat veel mensen die haar kenden, of ze het nu met haar eens waren of niet, haar ontzettend aardig vonden.’ Haar goede makker Andrew Piece scheef in The Daily Mail dat ze onverschrokken was, ‘bruisend van de ideeën en een doorzetter tot het bittere einde’.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant