Het WK is als een boek waarin alle lijnen, van klasse tot doortraptheid, leiden tot een zinderende apotheose in de halve finales met Frankrijk - Spanje en Engeland - Argentinië.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
De top-vier van de voetbalwereld is de top-vier van het WK. Argentinië voegde zich bij het Europese trio Frankrijk, Spanje en Engeland na weer een schitterend gevecht. Opnieuw na controverse, net als tegen Kaapverdië en Egypte. Op het eind van de lange avond in Arrowhead, het monumentale stadion in Kansas vol supporters in blauw en wit, won Argentinië met 3-1 van Zwitserland, na verlenging. Na ophef, natuurlijk, na boosheid van de Zwitsers.
De avonturen van Argentinië op het WK van 2026, tijdens de beoogde afscheidstournee van Lionel Messi, vormen een cruciaal hoofdstuk binnen het hele boek van het WK over goed en kwaad, over vreugde en ongenoegen. Deze keer met een hoofdrol overigens voor Breel Embolo, een ervaren aanvaller van Zwitserland.
Zo loopt de verhaallijn: Embolo maakt bij de stand 1-1, in de beste fase van Zwitserland, kort na de schitterend uitgespeelde treffer van Dan Ndoye, een werkelijk gênante schwalbe ergens op de flank van het veld. Zo zie je die fopduiken zelden, deze keer in de buurt van Leandro Paredes, een rouwdouwer van de Argentijnen, die vier jaar geleden rood had moeten krijgen toen hij de bal keihard in de dug-out van Nederland schoot, eveneens in de kwartfinale.
Wat Embolo doet, lijkt op een grappige duik in het zwembad, om de tegenstander een kaart aan te smeren. Dat lukt hem. Paredes krijgt geel. Alleen: het voetbal is collectief klaar met dit type vals spel. De Fifa stelde luid en duidelijk, voor het WK: daartegen gaan we optreden. De verhaallijn verandert van Paredes, die eindelijk eens een gele kaart kreeg, tot de constatering dat hij helemaal geen overtreding maakt. Nee, Embolo simuleerde.
Dat is in eerste instantie niet te zien, maar daarvoor is tegenwoordig de VAR aangeschoven. De videoarbiter komt op de lijn om scheidsrechter João Pinheiro van zijn fout op de hoogte te brengen. Persoonsverwisseling. Dat aspect behoort tot de bevoegdheden van de VAR. Als dat al eens gebeurt, gaat het vaak om iemand van dezelfde ploeg die onterecht een kaart kreeg. Nu is het een Zwitser en verhip, Embolo had al geel, voor een overtreding op Paredes voor rust. Hij krijgt dus rood. In een geval van berouw na de zonde barst hij in huilen uit. Hij is ontroostbaar en Zwitserland hevig ontstemd.
Weg is de goede periode van Zwitserland, die het misschien de zege had kunnen opleveren. De ploeg van bondscoach Murat Yakin trekt zich volledig terug, in de hoop de wedstrijd te rekken tot de strafschoppen. Inclusief de verlenging en blessuretijd is nog ongeveer een uur te gaan. De rode kaart voor Embolo past natuurlijk in het internationale narratief over Argentinië, met al zijn veronderstelde bevoordeling door de Fifa gedurende het WK, maar deze kaart is gewoon terecht. Het was ongelukkig, zeker. Stel dat Paredes in eerste instantie geen gele kaart had gekregen, dan had de VAR vermoedelijk niets gedaan.
Argentinië valt zonder al te veel fantasie aan in de resterende tijd plus de verlenging, wat ook is af te lezen aan het spel van de 39-jarige Lionel Messi. Hij heeft zijn dag niet helemaal. Te veel gaat mis, al is hij een keer of drie dicht bij een doelpunt, maar Gregor Kobel is een uitstekende doelman.
Het Zuid-Amerikaanse spel werpt de vraag op hoe Argentinië kan blijven winnen tijdens het WK, in de twee nog resterende wedstrijden, tegen Engeland en in de finale of in de strijd om de derde plaats. De ploeg van Lionel Scaloni voetbalt niet al te best. Zijn mannen werken hard, soms zijn ze even heel goed, maar ze doen soms ook iets heel raars. Ze geven soms zeeën van ruimte weg op het middenveld, al zijn ze ook wel weer een team in mentaal opzicht.
Met zijn allen dienen ze de tovenaar, maar de tovenaar is best moe. Hij moet diep gaan om zijn trucs te laten slagen. Voor het eerst na negen WK-duels op rij maakte Messi geen doelpunt. Maar ja, hij bleef wel weer 120 minuten staan met behoorlijke fitheid, gezien in het kader van zijn openbare wandelingen in voetbaltenue. En gelukkig voor hem heeft hij zijn kompanen in de aanval, die zich dienstbaar opstellen. Julián Alvarez leverde een schitterend schot af voor 2-1. De 1-0 was een kopbal van middenvelder Alexis Mac Allister, na een hoekschop van Messi. En helemaal op het eind, toen de Zwitsers een soort wanhoopsoffensief ontplooiden, scoorde Lautaro Martínez in de tegenaanval.
En als in een boek komen alle lijnen bij elkaar. Dinsdag Frankrijk - Spanje, de nummers 1 en 3 van de laatste Fifa-ranglijst. Woensdag Engeland - Argentinië, de nummers 2 en 4. De Engelsen gingen eerder al terug naar Mexico, veertig jaar na de zogenoemde hand van God van Maradona in het WK van 1986, en spelen nu een fase verder in het toernooi dus tegen de tegenstander van toen, Argentinië. Gary Lineker is nu Harry Kane, Maradona is Messi. Mooie verhaallijn weer.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant