De komst van spiegelsatellieten die ook ’s nachts een beetje zonlicht op aarde laten schijnen is een stap dichterbij. De Amerikaanse toezichthouder heeft een bedrijf toestemming gegeven om een testexemplaar te lanceren – tot ongenoegen van natuurbeschermers en onderzoekers.
is verslaggever van de Volkskrant.
Het plan achter de Eärendil-1, zoals de satelliet officieel heet, is even futuristisch als controversieel. Bij lancering is de satelliet ongeveer zo groot als een koelkast, maar in de ruimte ontvouwt hij zich tot een reflector van 18 meter in doorsnee. Die reuzenspiegel moet vervolgens aan de donkere kant van de aardbol op een gebied van zo’n vijf kilometer breed de nacht in dag veranderen.
De Amerikaanse Federal Communications Commission (FCC), die toezicht houdt op onder meer satellietcommunicatie, heeft donderdag een vergunning afgegeven voor de lancering van een eerste prototype van de Eärendil-1. De commissie heeft vooral gecontroleerd of het project geen andere radiocommunicatie zou verstoren en of eventueel ruimteafval wordt opgeruimd. Andere bezwaren, bijvoorbeeld over de schadelijke gevolgen voor het milieu, lagen volgens de commissie buiten haar bevoegdheid.
De fabrikant van de satelliet, het Californische bedrijf Reflect Orbital, hoopt met de satellieten de verbranding van fossiele brandstoffen te verminderen. Met ‘zonlicht op aanvraag’ zouden zonnecellen immers ook in nachtelijke uren energie kunnen opwekken. Daarnaast kan het gereflecteerde zonlicht bijvoorbeeld reddingswerkers helpen tijdens nachtelijke operaties.
Tegenstanders van deze plannen vrezen dat een donkere sterrenhemel met deze technologische ontwikkeling straks voorgoed tot het verleden behoort. De Europese Zuidelijke Sterrenwacht becijferde eerder dat de spiegels van Reflect Orbital straks verreweg de helderste ‘sterren’ aan de hemel zullen zijn. Sommigen zouden zelfs vier keer zo helder kunnen schijnen als de volle maan.
Om de FCC op andere gedachten te brengen, waarschuwden wetenschappers van over de hele wereld voor de risico’s. Een verstoring van de nacht kan leiden tot slaapproblemen, de bewegingsruimte van nachtdieren verminderen en seizoenscycli van planten verstoren, schreven vier internationale wetenschappelijke organisaties in een gezamenlijke brief aan de FCC. Zelfs het ritme van fytoplankton in zee, dat veel zuurstof produceert, kan ontregeld raken.
Ook voor onderzoekers zelf kunnen de spiegelsatellieten vervelende gevolgen hebben. Astronoom Samantha Lawler, verbonden aan de universiteit van het Canadese Regina, noemt het tegenover The New York Times ‘beangstigend’ dat één land de nachtelijke hemel voor heel de wereld kan veranderen. ‘Ik heb toegang tot een donkere hemel nodig om mijn onderzoek te kunnen doen’, zegt zij.
Het idee om spiegels in de ruimte in te zetten dook al eerder op. In de jaren twintig van de vorige eeuw schreef een Duitse natuurkundige al over het concept. In 1993 lanceerde Rusland daadwerkelijk een spiegelsatelliet, die ook een paar uur een lichtvlek op aarde projecteerde. Toen een tweede testvlucht in 1999 mislukte, gaven de Russen het plan op.
Het testexemplaar van de Eärendil-1 gaat mogelijk dit jaar al de lucht in, maar de ambities van Reflect Orbital reiken nog veel verder. Over twee jaar hoopt het bedrijf duizend spiegelsatellieten in de lucht te hebben. Uiteindelijk moet dat aantal oplopen tot 50 duizend. Oprichter Ben Nowack, voormalig ingenieur bij SpaceX, wil minimaal 5 duizend dollar per uur gaan rekenen voor zijn zonlicht.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant