Sven Roes heeft maandag voor het eerst gereageerd op zijn vermissing. De 26-jarige shorttracker laat weten dat hij na een moeilijke periode geen uitweg meer zag en daarom naar het buitenland vluchtte.
"De afgelopen maanden, misschien zelfs jaren, heb ik gedaan alsof het goed met me ging", schrijft Roes op Instagram. "Of misschien wilde ik dat zelf ook heel graag geloven."
De shorttracker raakte twee weken geleden vermist. Meerdere collega's uit de schaats- en shorttrackwereld sloegen alarm op sociale media. Enkele dagen later werd zijn auto op Schiphol aangetroffen en bleek Roes in het buitenland te verblijven.
Roes vluchtte omdat "alles hem te veel werd". De Fries vertelt in een reeks berichten over de moeilijke periode waar hij doorheen ging. "Na alle operaties, blessures en het missen van de Olympische Spelen bleef ik hopen dat het ooit weer goed zou komen."
"Ik wilde blijven presteren. Ik wilde mensen trots maken. Ik wilde mijn familie niet teleurstellen", vervolgt Roes. "Ik bleef zeggen dat het goed ging, terwijl ik van binnen langzaam kapotging. De Sven die ik altijd was, raakte ik kwijt. Ik herkende mezelf niet meer."
Roes schrijft dat hij dacht dat jarenlang hard werken hem olympisch goud zou opleveren, maar door aanhoudend blessureleed viel die droom in duigen. Hij werd begin januari geopereerd en miste de Winterspelen in Milaan, waar zijn team de succesvolste shorttrack-Spelen ooit beleefde.
Zijn familie zag dat Roes het moeilijk had en trok meermaals bij hem aan de bel. "Ik kon niet eerlijk zijn. Ik wilde ze geen zorgen geven. Ik wilde sterk zijn."
"Op een gegeven moment werd alles me te veel. Ik zag geen uitweg meer en ben gevlucht", vertelt Roes, die vrijwel direct spijt kreeg. Hij besloot contact op te nemen met zijn familie en liet weten dat hij veilig was.
Pas toen besefte Roes dat zijn familie niet gaf om zijn prestaties of medailles. "Ze wilden mij gewoon terug. Dat besef brak me", schrijft Roes, die aangeeft dat zijn mentale strijd dieper zit dan "alleen een sportcarrière die anders is gelopen dan gehoopt".
"Er waren momenten waarop ik dacht dat ik niet meer verder wilde leven. Niet omdat ik niet van het leven hield, maar omdat ik niet meer kon leven met het gevoel dat ik had gefaald en iedereen had teleurgesteld."
Op die momenten dacht Roes ook aan zijn familie en besloot hij terug te keren naar Nederland. "Ik kon ze die pijn niet aandoen. Daarom ben ik teruggekomen", vertelt Roes, die sinds zondag weer terug is in Nederland en professionele hulp gaat zoeken.
"Ik heb altijd gedacht dat ik alles alleen moest kunnen oplossen. Dat ik sterk moest zijn. Maar echte kracht zit ook in eerlijk durven zijn en hulp durven accepteren."
Source: Nu.nl sport