Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
De zoveelste ingreep, het zoveelste gesprek met de anesthesist. Ik wierp maar eens iets op: ‘Na een volledige narcose word ik vaak huilend wakker, bestaat daar niet iets tegen?’
‘Dat heeft u zelf in de hand’, antwoordde ze, ‘als u aan iets leuks denkt vlak voor u inslaapt...’
‘Ja, nee’, onderbrak ik haar, ‘ik denk altijd aan een héél mooie alpenwei.’ (De alpenwei die mij, mocht ik er ooit nog in levenden lijve komen, waarschijnlijk acuut in slaap zal laten vallen). ‘Maar het gekke is dat dit alleen bij een volledige narcose gebeurt, en bij een roes niet.’
De anesthesist dacht even na. ‘Het zou kunnen dat het komt doordat u ketamine hebt gehad. Niet iedereen reageert daar goed op.’
‘Ketamine.’
‘Het wordt ook recreatief gebruikt.’
‘Ja, maar niet door mij.’ Misschien hoopte ik onbewust op een sticker.
De ingreep onderging ik zonder ketamine en zonder gehuil. Wel na ontwaken een urenlange barstende koppijn. Volgende keer toch weer keta?
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant