Net als twee jaar geleden in Rome, mochten de kogelstoters Jessica Schilder en Jorinde van Klinken maandagavond in Birmingham opnieuw samen het podium op. Goud was er voor Schilder, zilver voor Van Klinken.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Gillend springen Jessica Schilder en Jorinde van Klinken elkaar in de armen terwijl de avondzon over het Alexander Stadium in Birmingham schijnt. De twee herhalen hun stunt van twee jaar geleden: weer goud voor Schilder, weer zilver voor Van Klinken. Maar allebei met meer overtuiging dan toen. ‘We hebben het kunstje herhaald, maar ongeveer drie keer zo goed’, stelde Van Klinken na afloop bij de NOS.
Van Schilder werd eigenlijk niets anders verwacht dan de Europese titel. De 27-jarige werd al tweemaal eerder Europees kampioen, en is de regerend wereldkampioen. En ze stootte in mei van dit jaar negen centimeter voorbij de grens van 21 meter. Zo’n stoot was al bijna vijftien jaar niet meer voorgekomen. Tweevoudig Olympisch en viervoudig wereldkampioen Valerie Adams was voor haar de laatste. De Nieuw-Zeelandse slechtte in 2011 met 21,24 de 21-metergrens.
En de onzekerheden die Schilder in de eerste jaren van haar carrière plaagden, leken steeds meer op de achtergrond te raken. De wereldtitel in Tokio vorig jaar had iets wezenlijks veranderd, vertelde ze eerder dit jaar. Had ze eerder de bevestiging van haar coach Gert Damkat nodig om te beseffen dat ze tot de wereldtop behoort, voelt ze dat nu zelf ook. Niet dat de zenuwen verdwenen zijn. ‘Ik doe nog altijd liever een training dan dit’, zei Schilder, naast Van Klinken voor de camera. Maar die oncomfortabele zenuwen helpen haar ook om te presteren, weet ze inmiddels.
Onfeilbaar is ze niet. Dit jaar nog ging ze als de grote favoriet naar het WK indoor in het Poolse Toruń, maar viel daar ondanks haar gegroeide zelfvertrouwen naast het podium. En de afgelopen tijd kampte ze met een blessure aan haar wijsvinger, die maar niet wil wijken. En toch liet ze er in Birmingham met een ingetapete vinger geen twijfel over bestaan wat haar intenties waren. Haar eerste stoot, 19,81 meter, zou al genoeg zijn geweest voor de Europese titel. Maar ze bleek er in de volgende pogingen nog ver overheen te kunnen, met haar slotpoging als uitroepteken van een perfecte finale: 20,73 meter.
Van Klinken was de beste van de rest, op een meter en negen centimeter afstand. Het verschil met het goud mocht groot zijn, dat deed niets af aan haar prestatie. Met een dik persoonlijk record van 19,64 meter maakte de 26-jarige atlete indruk. Ze schreeuwde het uit. Dit jaar wist mondiaal slechts een handvol vrouwen verder te stoten, stuk voor stuk specialisten in dit werk. ‘Ik kon het bijna niet geloven’, vertelde Van Klinken, die ook verklapte dat ze zich de afgelopen twee weken ziek voelde. ‘Maar ik wilde hier hoe dan ook voor een medaille gaan.’
De zilverenmedaillewinnaar is geen specialist met de vier kilo zware kogel. Zij is toch vooral behept met het talent om de discus de ruimte in te slingeren. Bij het afgelopen WK in Tokio veroverde ze op dat onderdeel zilver. En ze is vast van plan om in Birmingham goud te pakken in de finale die aanstaande vrijdag op het programma staat.
Met goud zou Van Klinken haar opmerkelijke prestatie van twee jaar geleden in Rome kunnen opwaarderen. Toen greep ze op beide onderdelen zilver. Ze was daarmee de eerste sinds 1978 die op een EK atletiek medailles veroverde met de kogel én de discus.
In Rome was het twee jaar geleden Van Klinken die de toen nog zo nerveuze en ietwat ongelukkige Schilder bij de les hield in de finale. De afstanden die ze behaalden – 18,77 en 18,67 meter – vallen in het niet bij hun overtuigende optreden in Birmingham. Wat toen in zeker opzicht een gelukkig toeval leek, twee Nederlandse sportvrouwen op het podium bij een werpnummer, is inmiddels veel meer dan dat: het weerspiegelt de klasse van zowel Schilder als Van Klinken, die ondanks een blessure aan de vinger of ziekte een topprestatie leveren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant