De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. In deze editie blikt Asse Klein terug op het MotoGP-weekend op Silverstone en geeft hij zijn mening over Collin Veijer.
Afgelopen weekend werd maar weer eens zichtbaar hoe onvoorspelbaar de huidige MotoGP is. Kort voor de zomerstop hadden Marc Márquez en Ai Ogura duidelijk het momentum te pakken en werden zij door velen – waaronder mijzelf – getipt als de grootste titelkandidaten. Op Silverstone pakten zij de minste WK-punten van de top-zes. De MotoGP-titelstrijd blijft reuze interessant. Op ieder circuit zijn de verhoudingen weer anders. Soms is Marc Márquez niet te kloppen en op een andere baan zijn de Aprilia’s niet te stoppen. Door de zege van Raul Fernandez hebben alle Aprilia-coureurs dit jaar al een Grand Prix gewonnen, een prachtig compliment voor de geweldige motor die de Italiaanse fabrikant heeft gebouwd. Jorge Martin voelde zichzelf bij aanvang van de zomerstop zeker niet de grootste titelkandidaat, ondanks dat hij de WK-leiding in handen had. Op Silverstone reed de Spanjaard absoluut wél als een titelkandidaat. En met 31 punten voorsprong in het WK-klassement was het verschil met de nummer twee dit seizoen nog niet zo groot.
Toch is Marco Bezzecchi absoluut ook een winnaar van het weekend met twee derde plaatsen, gezien zijn crashes, blessures en tegenslagen van de afgelopen periode. Bezzecchi doet absoluut weer mee. Ook Raul Fernandez heeft de aansluiting met de top-vijf in het kampioenschap. Als het bij hem klopt, kan hij ongelofelijk hard rijden. Dat liet hij in het verleden – bijvoorbeeld in zijn enige Moto2-seizoen – ook al zien. Op Silverstone was hij niet te kloppen dankzij een ijzersterke openingsfase. Márquez, Ogura en ook Fabio Di Giannantonio waren de verliezers op Silverstone. Maar dat kan tijdens de volgende Grand Prix op Aragón zomaar weer compleet anders zijn. Dat is een baan waar Márquez altijd sterk is.
Wat mij ook opvalt, is dat steeds meer Nederlandse volgers van de sport kritisch zijn op Collin Veijer. Ik merk aan mijzelf dat ik mij wel stoor aan dat gemopper. Natuurlijk hadden we op meer gehoopt in de eerste twaalf races van het seizoen, gezien zijn sterke slot van vorig jaar en het geweldige tempo dat hij had in de winter. En ja, hij is dit jaar al net te vaak gecrasht in een race, al kon de jonge Nederlander daar afgelopen weekend niets aan doen. Dat mag je uiteraard jammer vinden, maar om hem nu al af te schrijven als toekomstige Moto2-titelkandidaat of voor een zitje in de MotoGP is volkomen onterecht. In de Moto2 moet alles op zijn plek vallen om voor de podiumplekken mee te doen en dat is bij Collin simpelweg alleen in Jerez gelukt. Ook moet je topfit zijn en dat was hij eigenlijk sinds zijn crash in Amerika niet. Desondanks doet hij qua tempo overal gewoon mee met de top-tien. Logischerwijs willen we hem allemaal zo snel mogelijk in de MotoGP zien, maar die plekken en kansen zijn zo schaars. En daarvoor moet hij ook gewoon nog beter presteren. Maar dat hij het niet gaat redden, is veel te vroeg om te zeggen.
Kijk bijvoorbeeld naar Izan Guevara. Hij werd in 2022 overtuigend Moto3-wereldkampioen, maar had in de Moto2 bijna drie seizoenen nodig om zich te mengen in de strijd om de topposities. Ook hij kende tegenslagen en blessures in zijn voorgaande Moto2-seizoenen. Nu, in zijn vierde seizoen, is hij pas een titelkandidaat en promoveert hij volgend jaar alsnog naar de MotoGP. Daniel Holgado en David Alonso gaan nu na twee Moto2-seizoenen al door naar de MotoGP. Voor iedere rijder is de route simpelweg anders. En bekijk het ook eens van de andere kant. Deze eeuw en zelfs in de afgelopen dertig jaar hebben we geen Nederlander gehad die zoveel indruk maakte in de Grand Prix-wegrace. We zijn er in Nederland zo slecht in om achter onze helden te blijven staan. Wat dat betreft kunnen wij nog veel leren van andere landen, waar de fans ondanks mindere prestaties hun helden blijven steunen.
Collin wist in zijn eerste seizoen in de Moto3 al een Grand Prix te winnen, was in zijn tweede jaar een absolute topcoureur en wist in zijn eerste Moto2-seizoen al een podiumplaats te behalen. Er zijn maar heel weinig coureurs die dat kunnen overleggen. En ja, deze eerste seizoenshelft zit het niet echt mee. Maar dat betekent niet dat je zomaar je talent kwijt bent. Ik heb er alle vertrouwen in dat Collin volledig gaat slagen in de Moto2. Of dat dit jaar al gebeurt of volgend jaar, dat weet ik niet. Het zit er 100% in. En of het uiteindelijk genoeg gaat zijn voor een MotoGP-zitje, is afhankelijk van zoveel andere factoren dan alleen je prestaties op de baan. Vraag dat maar aan Manuel Gonzalez. En richting de motorsportvolgers die af en toe wat aan het mopperen zijn op Collin: besef goed dat we niet zomaar weer een Nederlander op dit niveau in de Grand Prix gaan krijgen. Probeer er daarom ook een beetje van te genieten!
Tot volgende week,
Asse Klein