Verslaggever Iris Koppe communiceert met de Oekraïense Elena (70), bij wie ze studeerde in Kyiv. Elena zat eerst ondergedoken, vluchtte enkele keren naar Hongarije en keerde terug in Kyiv. De berichten zijn vertaald vanuit het Russisch.
is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over Oekraïne en Oekraïners in Nederland.
‘Het is nog steeds erg warm hier in Boedapest. Ik probeer de planten op de veranda in leven te houden. Het grasveldje hier vlakbij kleurde de afgelopen weken al geel-bruin. Bomen verderop lieten hun bladeren vallen. Het voelt ergens alsof de herfst zijn intrede doet, maar dat klopt niet met die allesverzengende hitte.
‘De droogte drukt zijn stempel op Boedapest, waar de Donau inmiddels historisch laag staat. Het schijnt dat er daardoor elders in deze rivier mammoetbotten aan de oppervlakte zijn gekomen en zelfs oude schepen van de nazi’s.
‘Ik heb mijn zoon geprobeerd te bellen, maar hij neemt al een week niet op. Uit alle macht probeer ik me níét voor te stellen hoe het met de hitte aan het front is. Ik heb ook geen idee hoe de soldaten zich daar tegen wapenen. De temperatuur in Zaporizja ligt godzijdank lager dan hier, met ‘slechts’ 31 graden. Heeft Maks genoeg te drinken? En is hij niet uitgeput geraakt? ’s Avonds in bed beginnen al deze vragen door mijn hoofd te spoken. Valt hij niet van de hitte in slaap? Dat lijkt me levensgevaarlijk als je steeds zo alert moet zijn. Ach, als ik even zijn stem zou horen, dan zouden al deze angsten zich weer een tijdje koest houden.’
‘Van mijn buurvrouw hoorde ik hoe Kyiv maar onder vuur blijft liggen. Vorige week werden zeventien mensen vermoord bij een Russische raketaanval. ‘Zeventien?’ vroeg ik vol ongeloof. Ja, zoveel waren het er echt.
‘Het lukte onze jongens niet om ook maar één raket te onderscheppen. Blijkbaar zijn onze luchtverdedigingswapens nu echt op. Ik kan dit werkelijk niet begrijpen. Er is ons toch enorm veel steun vanuit de VS en de EU toegezegd? Wat is daarmee gebeurd? Het is nu een soort vrij schieten geworden voor die Russen.
‘Voor mij is het erg pijnlijk dat ik steeds meer moet inbinden en mijn gelijk steeds harder zie afkalven. Nee, natuurlijk gaan Katja en Ksoesja deze zomer niet naar Oekraïne. En nee, natuurlijk kunnen ze voorlopig niet terug naar hun oude school in Kyiv. En wat dacht ik van Akos? Een hartpatiënt in een stad die dagelijks gebombardeerd wordt? Kyiv wordt alleen maar gevaarlijker en meer onleefbaar. Als je verstandig bent, dan ga je er weg.
‘Ik heb altijd zulke grote woorden gebruikt. Dat ik me niet weg laat jagen, dat de toekomst van mijn kleindochters in Oekraïne ligt, dat Akos en ik uiteindelijk oud zullen worden in Kyiv. Maar alles lijkt de andere kant op te gaan vallen. Ik krijg niemand meer mee.
‘Gister zei Akos dat ik me misschien toch moet voorbereiden op ‘een langer verblijf in Hongarije’. En dat het misschien goed is eens een tijdje bij mijn kleindochters in Italië te zijn, in plaats van maar te blijven ‘drammen’ dat ze terug naar Oekraïne moeten. Ik snap het, maar ik wil hier allemaal nog niet aan. Ik blijf geloven dat, als er binnenkort weer nieuwe Patriot-systemen worden geleverd, Kyiv een relatief veilige stad is om te wonen.’
Meer afleveringen van De Schuilkelder vindt u in dit dossier over de oorlog in Oekraïne.
Source: Volkskrant