De Volkskrant luistert naar (nieuwe) podcasts en bespreekt er elke week een. In We Call Her Emma duikt de vermaarde Britse onderzoeksjournaliste Chloe Hadjimatheou in de turbulente levensloop van de Syrische ‘prinses Diana’: Asma al-Assad.
is media- en cultuurredacteur van de Volkskrant.
‘Een roos in de woestijn’ werd ze in de lifestyle- en modebladen genoemd. Een knappe, prinses-Diana-achtige verschijning – slank, altijd smaakvol gekleed – met een groot hart voor de weeskinderen en zieken van Syrië.
Asma al-Assad, de vrouw van toenmalig president Bashar al-Assad, was in de jaren nul een opvallende verschijning op het wereldtoneel. De ranke Brits-Syrische vrouw, geboren en opgegroeid in Engeland, waar ze de beste privéscholen bezocht, brak halverwege de jaren negentig een beloftevolle carrière in het Engelse bankwezen af om de first lady van Syrië te worden.
Damascus had nu zijn eigen ‘Diana’, iemand die samen met haar man zou werken aan een humaner, welvarender en minder dictatoriaal geregeerd Syrië. Het liep, uiteraard, anders.
In 2011 bereikte de Arabische Lente ook Syrië. Bashar al-Assad stortte het land in een bloedige burgeroorlog die dertien jaar zou duren, meer dan 600 duizend doden eiste en miljoenen mensen op de vlucht deed slaan.
In 2024 wisten rebellen alsnog het regime van al-Assad ten val te brengen en vluchtte het presidentiële gezin naar Rusland.
Over de gruwelen die Bashar al-Assad tijdens de burgeroorlog aanrichtte, is het nodige bekend, maar wat was Asma al-Assads rol in die jaren, en hoe kwam een vrouw uit een Brits-Syrisch hogere middenklassegezin terecht in Damascus?
Deze vragen vormen de rode draad in de podcast We Call Her Emma, gepresenteerd en gemaakt door de vermaarde Britse onderzoeksjournaliste Chloe Hadjimatheou, die eerder in het Midden-Oosten werkte.
Meer podcasts luisteren?
Op deze pagina vindt u al onze podcastrecensies, handig doorzoekbaar op genre en aantal sterren.
Hadjimatheou begint haar onderzoek in Acton, de Londense buitenwijk waar Asma opgroeide in een welvarend Brits-Syrisch milieu als dochter van een cardioloog en diplomate. Vrienden beschrijven Asma als een geestige, intelligente jonge vrouw, dol op tennissen en zo door en door Brits dat ze het liefst aangesproken wilde worden met Emma.
Thuis waren de verwachtingen hoog. Alles stond in het teken van verdere opwaartse mobiliteit. Het was uiteindelijk Asma’s moeder, werkzaam op de Syrische ambassade, die een ontmoeting voor elkaar wist te krijgen tussen haar dochter en Bashar al-Assad, destijds in opleiding tot oogarts in Londen.
Het huwelijk dat daaruit volgde ontstond meer uit berekening dan uit hartstocht, vertellen vrienden later. Zij stond in een klap aan de top van de Syrische elite, hij – lid van de alevitische religieuze minderheid in Syrië – dacht politieke punten te kunnen scoren door de soennitische Asma te huwen.
Heel in het begin leek het ‘sprookjeshuwelijk’ een positief effect op Syrië te hebben. Asma ondernam oprechte pogingen om het land te moderniseren, om de economisch zwakkeren in het land vooruit te helpen.
Maar toen brak in 2011 de Syrische burgeroorlog uit en veranderde alles. Hadjimatheou laat in het voortreffelijk uitgezochte vervolg van de podcast zien hoe ook Asma elk besef van moraliteit, rechtvaardigheid en mensenrechten laat varen. De ‘roos van de woestijn’ blijkt in staat tot onvoorstelbare inhaligheid en gruwelen. Ze kwam in Damascus aan als de belichaming van hoop en verandering, maar vertrok uiteindelijk als iemand die meer verwoest dan opgebouwd heeft.
Genre: Onderzoeksjournalistiek
★★★★★
Zes afleveringen, door Tortoise Media/The Observer
Source: Volkskrant