‘Nederland wordt steeds ruwer. Dat gaat Den Haag niet oplossen – we moeten het zelf doen. Helaas helpt deze column daar niet langer bij’, schreef opiniemaker Gabriël van den Brink in zijn laatste bijdrage. Volkskrant-lezers reageren op zijn afscheid.
‘Wat minder ego zou geen kwaad kunnen’ is de titel van de laatste column van Gabriël van den Brink, opiniemaker, bestuurskundige en filosoof. Hij doet daarin heel ware uitspraken over toenemende agressie in allerlei maatschappelijke geledingen. Maar ik zou niet gekozen hebben voor het te grote ego als verklaring. Want dan zou je moeten gaan uitleggen waar dat grote ego dan weer vandaan komt.
Ik zou de stelling wel aandurven dat de ongebreidelde digitale werkelijkheid de infectiehaard is geworden voor de tot voor kort gebreidelde reële werkelijkheid.
Jammer overigens dat Gabriël van den Brink in zijn slotbetoog zijn titel als het ware waar maakt.
Sicco de Jong, Zuidlaren
Jammer dat de Volkskrant besloten heeft een einde te maken aan de mooie columnreeks van Gabriël van den Brink, want hij illustreert in zijn bijdragen een ontwikkeling die al jarenlang hardnekkig groeit en voeding geeft aan meer narcisme, egoïsme en agressiviteit. Een trend die onze beschaving ten langen leste tot in de kern heeft aangetast.
De afgelopen maand heb ik een aantal begrafenissen bezocht van dierbaren die mij ontvallen zijn. De afscheidsdiensten werden druk bezocht en er waren altijd te weinig zitplaatsen. Wat mij opviel, was dat zitplaatsen vooral bezet werden door jonge mensen en dat de ouderen, die zichtbaar last hadden van de warmte, over het algemeen staand de dienst moesten volgen.
Ik ben zelf 70 en ik nam de proef op de som en vroeg een jonge dame of ik mocht plaatsnemen op de stoel naast haar, waarop ze haar handtas had gezet. Met de grootste vanzelfsprekendheid deelde ze me mee dat die stoel bedoeld was voor haar vriendin, die nog in aantocht was. De vriendin, een jonge dame van rond de 30, kwam inderdaad vlak voor de opening van de dienst aanrennen en nam plaats op de stoel.
Narcisme, egoïsme en misplaatste assertiviteit zijn geen trend meer, maar een ‘way of life’. Ik hoop dat de ‘jonge filosoof’ die de redactie op het oog heeft om de heer Van den Brink te vervangen, in staat zal zijn de egocentrische maatschappij waarin we langzaam gaargekookt worden te blijven bestrijden.
Rinus van Leest, Beek
Zoals altijd heb ik de column van Gabriël van den Brink met veel interesse gelezen. Helaas bleek aan het slot hiervan dat het de redactie een wijs besluit leek om hem te vervangen door een jongere filosoof. Mijnheer Van den Brink zelf verwoordde precies mijn mening: geen wijs maar een dom besluit. Immers, juist de mening van een filosoof die al op de nodige levenservaring kan bogen, is interessant voor lezers.
Gabriël, dank voor de vele waardevolle bijdragen waarmee je me aan het denken hebt gezet.
Hanny van Heteren, Huissen
Natuurlijk deel ik de bezorgdheid over de verhuftering van de samenleving van opiniemaker Gabriël van den Brink. Zijn verwijzing naar Den Haag om iets te doen aan de overdreven egotripperij is echter parels voor de zwijnen. Immers, de politiek in Den Haag geeft zelf het slechtste voorbeeld als het gaat om verlies aan beschaving en verminderde omgangsvormen.
Rob Riedijk, Nuenen
In wat zijn laatste column blijkt te zijn, meldt Gabriël van den Brink dat ‘de redactie liet weten graag het woord te geven aan een jonge filosoof’. Dat is aardig, maar leeftijd lijkt me geen doorslaggevend argument om afscheid te nemen van een oudere filosoof. Eigenlijk zou alleen de kwaliteit van het betoog moeten tellen. Maar misschien is dat te filosofisch gedacht.
Evert van Ginkel, Leiden
In zijn laatste column meldt Gabriël van den Brink dat de redactie hem wil inwisselen voor een jonge filosoof. Dat doet de vraag rijzen of de redactie hiermee niet alleen getuigt van miskenning van de kennis en ervaring van de oudere filosoof, maar in analogie daarmee ook van dedain voor de oudere lezer. De vraag stellen is haar beantwoorden.
Kees Verhaar, Den Haag
In zijn column over de ontwrichtende gevolgen voor de maatschappij van de talloze opgeblazen ego's in dit land slaat Gabriël van den Brink wederom de spijker op de kop. Zijn bijdragen als een van de gelouterde opiniemakers en filosofen die de cultuur ook vanuit een broodnodig, meer conservatief perspectief beziet, vormen een verrijking van het opiniepalet van een zichzelf respecterende kwaliteitskrant. Hem inruilen voor een jongere filosoof impliceert dat leeftijd bepalender is dan de brede en verdiepte visie van iemand die kanttekeningen plaatst bij de inmiddels ingesleten vanzelfsprekendheden van het postmodernisme.
Pieter A. Bakker, Dordrecht
Heel jammer dat we Gabriël van den Brinks onafhankelijke kijk op maatschappelijke fenomenen moeten missen in de Volkskrant. In zijn laatste column klinkt door dat zijn vertrek niet geheel vrijwillig verloopt. Een jonge filosoof zal zijn plaats innemen, kondigt hij aan. Ik hoop dat deze filosoof geselecteerd is op grond van een onafhankelijke zienswijze, en niet op grond van ‘zeven vinkjes’ die in de ogen van de redactie voldoende wokeness indiceren. Niet nog zo’n eenzijdige, voorspelbare ‘kleine’ denker die achter elke boom radicaal rechts ziet in de columns van de Volkskrant.
Hans de Cocq van Delwijnen, Bloemendaal
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant